نامه امام خمینی به هویدا درباره خطاها و خیانت های دولت
نامه امام خمینی به «هویدا» در سال 1346 که تیر ماه همان سال با انتشار آن موجب برخورد دولت با بسیاری از روحانیون نزدیک به امام شد.
در27 فروردین 1346 امام خمینی طی نامهای به امیرعباس هویدا نخستوزیر، خطاها و وابستگیهای دولت وی و مجموعه رژیم شاه را بر شمرد. این نامه در تیر ماه همان سال بین مردم و روحانیت حوزه منتشر شد و موجب فشارهای فراوانی به روحانیت گردید.
متن نامه امام به این شرح است:
بسم اللهالرحمن الرحیم
و لا حول و لا قوهالا بالله العلی العظیم
5 محرم الحرام 1387
«جناب آقای هویدا! لازم است نصایحی به شماها بکنم و بعضی از گفتنیها را تذکر دهم چه مختار در پذیرش آن باشید یا نه. در این مدت طولانی که به جرم مخالفت با مصونیت امریکاییها که اساس استقلال کشور رادر هم شکست، از وطن دور هستم و بر خلاف قانون شرع و قانون اساسی در تبعید به سر میبرم مراقب مصیبتهایی که به ملت مظلوم و بیپناه ایران وارد میشود بودهام و از آنچه به این ملت اصیل از ظلم دستگاه جبار میگذرد کم و بیش مطلع شده و رنج بردهام.
موجب کمال تأسف است که نغمه ناموزون اصلاحات شماها تقریباً از حدود تبلیغات رادیو و روزنامههای غیر آزاد و بعضی نوشتههای مشحون به گزافه تجاوز ننموده و هر روز بر فقر و بیچارگی ملت افزوده میشود و ورشکستگی بازار و بازرگانان محترم روز افزون است. نتیجه این همه هیاهو و تبلیغات سرتاپا گزاف بازار سیاه برای اجانب است و ملت را به حالت فقر و عقبافتادگی به اسم ملت مترقی نگهداشته است.
حکومت پلیسی غیر قانونی شما و اسلاف شما به خواست آنان که میخواهند ملل شرق به حال عقبافتادگی باقی باشند حکومت قرون وسطائی، حکومت سرنیزه و زجر و حبس، حکومت اختناق وسلب آزادی، حکومت وحشت و قلدری است. به اسم مشروطیت بدترین شکل حکومت استبداد و خودسری و با نام اسلام بزرگترین ضربه به پیکر قرآن کریم و احکام آسمانی است، با اسم تعالیم عالیة اسلام یک یک احکام اسلام را زیر پای گذاشته و اگر خدای نخواسته فرصت یابید خواهید گذاشت و با گزافه دعوی تعالی و ترقی، کشور را به حال عقبافتادگی نگهداشتهاید. اینها حقایق تلخی است که باید دنیا را مطلع کنم و انگشت روی بعضی بگذارم تا آنها که غافل هستند یا تغافل میکنند احساس وظیفه کنند و از ریاکاریها و سالوسبازیهای شماها گول نخورند.
جشنهای غیر ملی که به نفع شخصی در هر سال چندین مرتبه تشکیل میشود و در هر مرتبه مصیبتهای جان گداز برای اسلام و مسلمین و ملت فقیر پا برهنة ایران ببار میآورد، یکی از آنها است. با سر نیزه پلیس از مردم بیچاره بیپناه خرجهای گزاف آنها گرفته میشود، یکی از جشنها که من نمیتوانم اسمی روی آن بگذارم جز هوس و شهوت و بازی با احساسات ملت، گفته میشود چهار هزار میلیون ریال خرج شده است که نصف آن از خزانه ملت و نصف دیگر بیواسطه از بازار و غیره با زورو ارعاب اخاذی شده، خون دل فقرا خرج نامجویی و خودکامگی است و تا این ملت در این حال است و به وظیفه خود و حقوق خود آشنا نشده است هر روز برای شماها عید و شادی و برای ملت بدبختی و نکبت است.
نقل قول
