بسم الله الرحمن الرحيم
قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: مَنْ اَصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ مَنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ (كافى، ج 2، ص 164، ح 5)
پيامبراکرم که درود خدا بر او و خاندان پاکش باد، فرمودند: هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همّت نورزد، از آنان نيست و هر كس فرياد كمك خواهى كسى را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.
دوستان عزيز همانطور که مطلع هستيد اين روزها منطقه شاخ آفریقا و خصوصاً کشور مصیبت زده سومالی شاهد یکی از دردناک ترین بحرانهای انسانی است که بر اثر خشکسالی و بروز قحطی و در سکوت و بی توجهی نهادهای بین المللی، و مدعیان دروغین حقوق بشر جان میلیونها مسلمان سومالیایی خصوصاً زنان و کودکان در معرض تهدید قرار گرفته است.
هیچ خبری نگران کننده تر و مهیب تر از این نیست که در گوشه ای از این جهان، جان صدها هزار نفر انسان مستضعف به ویژه کودکان و زنان در معرض خطر مرگ قرار گرفته است و وحشتناک تر اینکه مرگ گسترده این انسان ها ناشی از گرسنگی، تشنگی و بیماری است.
متاسفانه این خبر در حال وقوع است و در سال ۲۰۱۱ که تصور می کنیم بشریت غرق در پیشرفت ها و موفقیت های گوناگون است و «ثروت ملل» رو به فزونی است، مردم کشور سومالی واقع در شرق و شاخ قاره آفریقا و همسایه اتیوپی، جیبوتی و کنیا در معرض یکی از فجیع ترین رویدادهای بشری هستند.
اکثریت جمعیت ۱۰میلیون نفری سومالی در قحطی، آوارگی و ناامنی به سر می برند و جان صدها هزار آواره سومالیایی در خطر است. فاجعه عظیم قحطی در سومالی ا هر روز ابعاد گسترده تری می یابد و مردم این کشورها را در وضعیت اسفناکی قرارداده است.
بیش از 12 میلیون نفر گرفتار این مصیبت بی سابقه شده اند و زنان، مردان و کودکان با گرسنگی و تشنگی دست به گریبانند و همه روزه تعداد کثیری از آنان جان خود را از دست می دهند.
گزارش های یونیسف حکایت از این دارد که عمق فاجعه در سومالی به حدی است که پدران و مادران سومالیایی برای دستیابی به آب و غذا مجبور می شوند کودکان خود را کنار خیابان ها و جاده ها رها کرده و به امید به دست آوردن لقمه ای نان به اردوگاه های معدود توزیع غذا هجوم ببرند. و طبق آمار، هر شش دقيقه يک کودک مسلمان در سومالي از گرسنگي جان مي بازد.
این محنت عظیم، دل هر انسان آزاد اندیشی را به درد می آورد و قلب هر انسان دلسوزی از دیدن تصاویر قحطی سومالی به درد می آید و اشک های انسان ناخواسته جاری می شود.
مگر می شود انسانی جان دادن کودکی را بر اثر گرسنگی در برابر چشمان مادرش ببیند و بی تفاوت باشد؟ مگر می شود کسی اشک چشمان مادری که بر اثر نداشتن شیر کودکش در مقابل چشمانش جان می دهد را ببیند و قلبش به درد نیاید؟
دوستان قرآني عزيز٬ دراین موقعیت خطير که بار ديگر ملت مسلمان ايران در اين ماه مبارک در برابر يک امتحان الهي قرار گرفته است، برهمه ما لازم است که بر اساس وحدت و اخوت اسلامی و با سرلوحه قرار دادن سیره شهید این ماه حضرت علی علیه السلام، و همانگونه که مقام معظم رهبري نيز در بيانات خود اشاره فرموده اند، با تمام توان به یاری برادران و خواهران مصیبت زده سومالی بشتابیم، و کمک های نقدی و غیر نقدی خود را از طریق دستگاههای مسئول ذي صلاح به دست مردم سومالی برسانيم.




نقل قول













