«« حساسیت دارویی چیست و چگونه برطرف می شود؟««
وقتی حساسیت، شما را تعقیب میكند
وقتی صحبت از حساسیت میشود بیشتر حساسیت فصلی و عطسه و آبریزش بینی همراه با آن در ذهن مجسم میشود، اما حساسیت انواع دیگری مانند حساسیت غذایی، دارویی و حساسیت به حیوانات نیز دارد.
بیشتر متخصصان اولین قدم برای مبارزه با حساسیت را دوری از ماده حساسیتزا عنوان میكنند. این مساله درست است ولی برای این كار باید این مواد را شناسایی كنید و دید بهتری از وضعیت موجود خود داشته باشید.
بنابراین اگر علایم شما به علت ماده دیگری باشد مصرف داروهای ضدحساسیت مشكل شما را حل نخواهد كرد. به همین صورت اگر به قارچ حساسیت داشته باشید دوری از گرده گیاهان فایدهای نخواهد داشت. اگر بتوانید عامل حساسیتزا را پیدا كرده و به همین ترتیب از آن دوری كنید دیگر نیازی به دارو نخواهید داشت.
حساسیت به یك آنتیبیوتیك یا به همه
واكنشهای حساسیتزا نسبت به داروها شایع است و آنتیبیوتیكها یكی از مقصران اصلی برانگیختن واكنشهای حساسیتی هستند. اگر شما به یك آنتیبیوتیك حساسیت داشته باشید احتمال زیادی وجود دارد كه نسبت به ماده شیمیایی مشابه یا آنتیبیوتیك دیگری از همان خانواده نیز حساس باشید.
به عنوان مثال اگر به پنیسیلین حساسیت داشته باشید، این شانس وجود دارد كه به آموكسیسیلین (از وابستگان نزدیك پنیسیلین) یا حتی كفلكس (از وابستگان دورتر پنیسیلین) نیز حساسیت داشته باشید چرا كه برخی از قسمتهای ساختار شیمیایی آنها همشكل است.
غیرمعمول است كه فردی به بیش از یك یا 2 نوع (یا خانواده) از آنتیبیوتیكها حساسیت داشته باشد چرا كه انواع مختلف آنتیبیوتیكی از نظر ساختار شیمیایی رابطهای با هم ندارند. به عنوان مثال حساسیت به پنیسیلین به طور كلی شانس شما برای حساس بودن نسبت به آنتیبیوتیكهای حاوی سولفا (مانند سولفامتوكسازول) را افزایش نمیدهد. شناخت حساسیتهای فردی بسیار مهم است چرا كه آنتیبیوتیكها برای درمان عفونتهای باكتریایی بسیار مفیدند و در برخی موارد جان شما را نجات میدهند و شما باید بتوانید در مواقع لزوم آنتیبیوتیك مورد نظر را دریافت كنید.
موضوع دیگری كه اغلب اشتباه گرفته میشود قایل شدن افتراق بین عوارض جانبی غیرحساسیتی از حساسیت واقعی است. دل بهمخوردگی به دنبال مصرف اریترومایسین یك واكنش حساسیتی نیست اما جوش زدن یك واكنش حساسیتی است.
شاید عارضه جانبی و حساسیت برای شما ناخوشایند باشند و در هر صورت بخواهید كه داروی مسوول را كنار بگذارید ولی باید بدانید كه افتراق بین عارضه جانبی و حساسیت واقعی در برخی موارد بسیار مهم است. به عنوان مثال اگر با مصرف اریترومایسین دچار دل بهمخوردگی میشوید شاید بتوانید یكی از اعضای نزدیك همین خانواده مانند كلاریترومایسین را به خوبی تحمل كنید.
اما اگر به دنبال مصرف اریترومایسین دچار مشكل تنفسی میشوید (حساسیت واقعی) مصرف كلاریترومایسین برای شما خطرناك خواهد بود. در بعضی مواقع پزشك دارویی كه قبلا باعث بروز عوارض جانبی در شما شده است را برایتان تجویز میكند، اما بندرت دارویی را برایتان تجویز میكند كه در گذشته نسبت به آن حساسیت نشان دادهاید.
یك تفاوت دیگر بین واكنش حساسیتی خفیف و عارضه جانبی این است كه میتوان بر واكنش حساسیتی توسط روشی به نام حساسیتزدایی چیره شد. در این روش در ابتدا مقادیر اندكی از دارو به فرد تجویز میشود و به مرور این مقدار افزایش مییابد تا حساسیت از بین برود. اما این روش در مواردی كه عارضه جانبی وجود دارد پاسخگو نیست.
اگر شما جزو آن دسته از افراد هستید كه به داروی خاصی حساسیت دارید یا آن كه دچار عارضه جانبی میشوید مطمئنا دلتان نمیخواهد كه در آینده از آن دارو استفاده كنید. به همین جهت پزشك را از این مساله آگاه كنید، اما دقت كنید كه مشكل ایجادشده را درست توصیف كنید تا پزشك بتواند بین حساسیت و عارضه افتراق قایل شود.
نقل قول
