زندگی مشترک یا میدان جنگ؟

[ملکوت* گامی تارهایی *]

اگر می خواهید مثل خیلی از تازه عروس و داماد ها با هم وارد جنگ نشوید، راه های زیر را امتحان کنید.

دنیای تازه عروس ها و تازه دامادها اگرچه یک دنیای عاشقانه و رمانتیک است اما در ماه های اول، پر است از تنش و بگومگو. وارد شدن به یک خانواده تازه با یک فرهنگ تازه، پذیرفتن مسئولیت اداره یک زندگی، کنار آمدن با فردی که هم دوستش دارند و هم احساس می کنند زمین تا آسمان با آن ها فرق دارد و خیلی موضوعات دیگر، باعث می شود بعضی از تازه عروس و داماد ها در ماه های اول، کشمکش های آزاردهنده ای را تجربه کنند و گاهی آرزو کرده که کاش چند ماه به عقب برمی گشتند اما نباید فراموش کنید که همه تازه عروس و داماد ها زندگی شان را به این شکل شروع نمی کنند. اگر شما می خواهید از دسته اول نباشید، تنها باید کمی بیشتر مراقب حرف ها و رفتار های تان و همین طور احساسات همسرتان باشید. شاید امتحان کردن راه های ذکر شده بتواند تاحدودی شما را در برابر تنش های اول زندگی زناشویی ایمن کند.

● توقف آزاد

اگر بعد از یک دعوای شدید، نمی توانید خشم تان را کنترل کنید بهتر است صحبت کردن در مورد این موضوع را به تعویق بیندازید. در اوج عصبانیت شما نمی توانید تصمیم منطقی بگیرید و ادامه گفت و گو تنها ناراحتی میان شما را بیشتر می کند. نمی گوییم که نباید ناراحت یا حتی عصبانی باشید، بلکه باید بعد از گذشت چند ساعت و آرام شدن، برای برطرف شدن نگرانی ها و سوء تفاهم ها با هم گفت و گو کنید. بد نیست شما هم از دکمه «توقف» استفاده کنید و تا زمانی که آرامش، تمرکز و قدرت درک لازم را پیدا نکرده اید، پای موضوعات جدی را وسط نکشید.

● من حس می کنم...

از به اشتراک گذاشتن احساسات تان نترسید. اگر شما با فروتنی احساسات تان را برای همسرتان آشکار کنید، انرژی ای که برای مشاجره ها و سوء تفاهم ها صرف می کنید چند برابر کمتر خواهد شد. به اشتراک گذاشتن احساسات، اولین و مهم ترین قدمی است که باید برای شناخت یکدیگر بردارید و اگر خودتان در این زمینه کوتاهی کنید، دیگر نمی توانید گناه اشتباه تصمیم گرفتن و درک نکردن را به گردن همسرتان بیندازید. اگر ترسیده اید، اگر احساس ضعف می کنید یا این حس که دیده نمی شوید و احساسات تان در نظر گرفته نمی شود شما را آزار می دهد، در یک گفت وگوی دوستانه این موضوعات را با همسرتان درمیان بگذارید. بگویید که از نظرتان او مقصر نیست و فقط نیاز دارید که به شما کمک کرده و این حس های آزار دهنده را از شما دور کند.

● زندگی زناشویی میدان جنگ نیست

موضوع مهم و اساسی این نیست که حق با چه کسی است؟ اگر شما می خواهید که همسرتان را به هزار و یک دلیل سرزنش کنید و گناه خراب شدن رابطه را به گردن او بیندازید، همین حالا دست نگه دارید. این که حق با چه کسی است دردی از زندگی شما دوا نمی کند بلکه شما ۲ نفر به یک اندازه برای برگرداندن زندگی تان به دوره های خوش گذشته مسئولیت دارید و این که حق با شما باشد، ذره ای از این مسئولیت کم نمی کند. در یک زندگی کاملا مشترک، حتی اگر حق با شما باشد، باز هم باید برای آرام کردن رابطه بجنگید و بدون لجاجت، همسرتان را هم با خود موافق کنید.

[ملکوت* گامی تارهایی *]

● برسر اختلافات توافق کنید

در مورد اختلافات تان توافق کنید. تنها از این راه است که حتی تفاوت دیدگاه شما معنای یک اختلاف آزار دهنده را به خود نمی گیرد. قرار نیست همه نظرات و رفتار های شما شبیه هم باشد. تنها کاری که در مورد اختلافات تان می توانید بکنید پذیرش آن هاست. از آشکار کردن این اختلافات نترسید و به خاطر جلب رضایت همسرتان پنهان شان نکنید. قرار هم نیست که در مورد هرکدام شان یک بحث جانانه برای قانع کردن یکدیگر راه بیندازید بلکه تنها باید به عقاید هم احترام بگذارید. شما عاشق آب زلال رودخانه اید و او از آب می ترسد. خب... هیچ کدام شما مقصر نیستید و می توانید تا پایان عمر بدون هیچ تنشی با هم پای تان را در رودخانه نگذارید.

● دعواهای تان را علنی نکنید

صحبت های جدی را در خلوت تان مطرح کنید. حتی اگر تمام وجود شما خشم است و دوست دارید برای یک موضوع بجنگید، این دعوای زن و شوهری را علنی نکنید. اگر شما فرزندی دارید، باید بدانید که بچه ها با دیدن چنین صحنه هایی احساس ناامنی کرده و با دیدن قهر شما گمان می کنند که هیچ وقت با هم آشتی نخواهید کرد. اگر هم در جمع بزرگ تر ها هستید، باید بدانید که آن ها هیچ وقت دعواهای شما را فراموش نمی کنند و حتی اگر به خوشبخت ترین زمان زندگی تان برسید، تصوری که در گذشته با دعواهای تان برای شان ساخته بودید هیچ وقت محو نمی شود. پس مقابل دیگران از همسرتان یا زندگی مشترک تان گلایه نکنید، اگر بعد از یک دعوای زن و شوهری عازم مهمانی شده اید، به عادت بسیاری از زوج ها مقابل دیگران به یکدیگر با جمله های تان آسیب نزنید. یادتان نرود که دوست داشتنی که میان شما هست، باعث می شود خیلی زود این لحظه ها را فراموش کنید اما دیگران این اتفاقات را هرگز از یاد نمی برند.

● خودخواهی ممنوع

قبل از این که برای حل مشکل تان تصمیم بگیرید، مطمئن شوید که همه راه ها را سنجیده اید؛ همه جوانب موضوع را بررسی کنید و راه هایی که با کمک شان می توانید این مشکل را حل کنید، هم فهرست کنید. این که با کمک و مشارکت هم راه حلی برای مشکلات تان پیدا کنید، می تواند اعتماد شما و همسرتان به این زندگی و توانایی های مشترک تان را بیشتر کند. پس هیچ وقت یک طرفه به قاضی نروید و برای عملی کردن راهی که به نظر خودتان موثر است پافشاری نکنید. به دنبال راهی بگردید که برای هردوی شما آرامش بخش است.

اگر با هم در مورد موضوعی اختلاف نظر دارید، راحت ترین راه این است که قهر یا تهدید کنید و در کمال بی میلی همسرتان را مجبور کنید که کاری را که شما می خواهید انجام دهد اما این راه آسان آینده زندگی مشترک تان را با سختی هایی روبه رو خواهد کرد؛ پس کمی از مواضع خود کوتاه بیایید و از همسرتان هم بخواهید که سازگاری داشته باشد. گرفتن تصمیمی که به نفع هردوی شما باشد آسان نیست اما تنها راهی است که می تواند آینده زندگی شما را به جای جنگ و دعوا به سمت گفت و گو و همکاری ببرد.

تنها کاری که باید بکنید پرهیز از گفتن این جملات و تمام کردن بحث با استفاده از آن هاست: «چون من گفتم»؛ «چون دلم می خواهد»؛ «چون من نمی خواهم»؛ «همینی که هست» و ...

● وقتی عصبانی هستید حرف نزنید

عجولانه قضاوت نکنید و در لحظه عصبانیت با همسرتان یکی به دو نکنید. مطمئن باشید جواب های بدون فکری که در آن لحظه به او می دهید به شما آسیب خواهد زد. پس سعی کنید هیچ ردی از عصبانیت تان به جا نگذارید که بعدا علیه تان استفاده شود. اگر نمی توانید برای بیشتر فکر کردن چند روز صبر کنید، حداقل چند ساعتی سکوت کنید و روال طبیعی زندگی تان را طی کنید تا تصمیم بهتری بگیرید. غذا درست کنید، دوش بگیرید، تلویزیون ببینید و وقتی احساس کردید شرایط طبیعی ای پیدا کرده اید با آرامش در مورد آن موضوع با هم گفت و گو کنید. شاید شما فکر کنید که وقتی موضوعی در دعوا بیان می شود، بعدها از یاد می رود و می توانید به همسرتان هر چه خواستید بگویید و بعدا هم بگویید عصبانی بودم و یک چیزی گفتم اما این تصور کاملا اشتباه است. جملاتی که در دعوا بیان می شوند بیشتر از هر زمان دیگری به یاد می مانند.