عقل و عشق در کربلای امام حسین (2)

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عقل و عشق در کربلای امام حسین

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

السلام علیک یا ابا عبدلله الحسین و علی الارواح التی حلت بفنائک


غزلی از جناب حافظ شیرازی در وصف کربلای حسین (ع) :



زان يار دلنوازم شكري است با شكايت
گر نكته دان عشقي بشنو تو اين حكايت

بي مزد بود و منت هر خدمتي كه كردم
يا رب مباد كس را مخدوم بي عنايت

رندان تشنه لب را آبي نمي دهد كس
گويي ولي شناسان رفتند از اين ولايت

در زلف چون كمندش اي دل مپيچ كان جا
سرها بريده بيني بي جرم و بي جنايت

چشمت به غمزه ما را خون خورد و مي پسندي
جانا روا نباشد خون ريز را حمايت

در اين شب سياهم گم گشت راه مقصود
از گوشه اي برون آي اي كوكب هدايت

از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود
زنهار از اين بيابان ، وين راه بي نهايت

اي آفتاب خوبان ، مي جوشد اندرونم
يك ساعتم بگنجان در سايه ي عنايت

اين راه را نهايت صورت كجا توان بست
كِش صدهزار منزل ، بيش است در بدايت

هرچند بُردي آبم روي از درت نتابم
جور از حبيب خوشتر كز مدعي رعايت

عشقت رسد به فرياد ور خود به سان حافظ
قرآن زبر بخوانی در چارده روايت

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

شب عاشورا حضرت همه یارانش رو یک به یک امتحان کردند و گفتند من بیعت رو از شما برداشتم ، از تاریکی شب استفاده کنید و برید.


از دو هزار و صد نفر همه رفتند و 72 نفر ماند ، 72 عاشق دلسوخته.


حضرت با دو انگشت مبارک و ولاییشون جایگاه بهشتی این افراد رو یک به یک نشون دادند و اونا از دیدن جایگاهشون مست و سرمست شدند اما حضرت ابولفضل العباس (ع) نگاه نکردند و به امام عرض کردند که نمی خواهم برای بهشت جهاد کنم بلکه هدف من لقاء الله است .


آن شب رو امام و یارانشون تا صبح با معشوق ازلی و ابدی معاشقه کردند و نماز
شب خواندند و قرآن تلاوت کردند.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

در واقع آن شب ، شب قدر آن بزرگان بود.


آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است
یا رب این تاثیر دولت در کدامین کوکب است.

در روز عاشورا هم آن حضرت چون آهن آب دیده و تیغ صیقل خورده هر چه بیشتر مصیبت می دید جلا و نورانیت بیشتری پیدا می کرد . حمید بن مسلم می گوید:

حسین علیه السلام را در سخت ترین لحظه های عاشورا و جنگ دیدم . به خدا سوگند هرگز مرد گرفتار و مصیبت زده ای را ندیدم که فرزندان و خاندان و یارانش کشته شده باشند در عین حال دلدار و استوارتر و قوی دل تر از آن بزرگوار باشد .

چون پیادگان به او حمله می کردند، او با شمشیر بر آنها حمله می کرد و آنها از راست و چپ می گریختند; چنان که گله روباه از شیری فرار کند .

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

آن گاه که حضرت به زمین افتاده بود و لحظات آخر عمر خویش را سپری می کرد، آخرین پرده از شکوه و صبر خویش را با این جملات به عرصه نمایش گذاشت و که نشان دهنده اوج

معاشقه با معشوق حقیقی است:

الهی رضا برضائک صبرا علی قضائک و لا معبود سواک یا غیاث المستغیثین
خدایا رضایت تو همان رضایت من است بر قضایت صابر می باشم هیچ معبودی جز تو نیست ای پناهِ پناه آورندگان.

حضرت حق تعالی هم به ندای عاشقانه حسین (ع) پاسخ می دهد و چنین می سراید که:

یَا أَیَّتُها النَّفسُ المُطمَئِنَّة إِرجعی إِلی ربِّکَ راضیةً مَرضیة فَادخلی فِی عِبادی وادخلی جَنََّتی (سوره فجر آیات 27 تا 30)


ای جان آرام یافته به سوی پروردگارخویش بازگرد در حالی که تو از او خشنود و او ازتو خشنود است ، پس در میان بندگان من درآی ودربهشت من داخل شو.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

امام صادق (ع) می فرماید:

«سوره فجر را درنمازهای واجب ومستحب خود بخوانید که سوره حسین (ع) است هرکس این سوره را بخواند و در آن برای انجام کارهای شایسته تفکر کند در روز رستاخیز با آن حضرت و در درجه او وارد بهشت خواهد شد». (نقل از تفسیر نمونه )

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

امام حسین شب عاشورا خطاب به یاران با چهره ای گشاده و با نفس آرام فرمودند:

صبرا بنی الکرام فما الموت الا قنطرة عن البؤس والضراء الی الجنان الواسعة والنعیم الدائمة;

ای فرزندان کرامت و شرف! شکیبا باشید، مرگ پلی بیش نیست که شما را از مشکلات و سختیها به سوی بهشت وسیع و نعمتهای جاویدان عبور می دهد .

و در جای دیگر فرمود:

ان الله قد اذن فی قتلکم فعلیکم بالصبر;

براستی خداوند اذن کشته شدن و شهادت شما را داده است، پس بر شما لازم است که صبر کنید .

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

ب) آن حضرت خطاب به یکی از فرزندان امام حسن علیه السلام، آنگاه که بعد ازجنگ برگشت و از عمو آب خواست، فرمود:

«یابنی اصبر قلیلا حتی تلقی جدک فیسقیک شربة من الماء لا تظما بعدها ابدا;

پسرم مدت کمی شکیبایی کن تا جدت رسول خدا صلی الله علیه و آله را، ملاقات کنی، پس آنگاه از آبی سیرابت کند که هرگز بعد از آن تشنه نشوی .»

امیدوارم در این ایام محرم بتوانیم معرفتمان را به حضرت اباعبدلله الحسین افزایش دهیم و تحت ولای آن امام همام به لقای معشوق ازلی و ابدی ناییل آییم.

از خدای متعال می خواهیم که:

یا رب الحسین بحق الحسین اشفِ صدرَ الحسین بظهور الحجة
ای پروردگار حسین به حق حسین قلب سوخته حسین را با ظهور حضرت حجت تسکین ده.


با تشکر از ترنم حکمت