در محضر استاد.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

در محضر استاد

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

بسم اللَّه الرّحمان الرّحیم‏



قالَ رَسولُ اللَّه‏ صلی الله علیه وآله وسلم :

« مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً کانَ لَهُ أجْرُها وَ أجْرُ مَنْ عَمِلَ بِها إلى‏ یَوْمِ الْقِیامَة وَ مَنْ سَنَّ سُنَّةً سَیِّئَةً کانَ عَلَیْهِ وِزْرُها وَ وِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِها إلى‏ یَوْمِ الْقِیامَة.» (1)



«هر کس روش نیکویی را در میان مردم رواج دهد تا روز قیامت با ثواب کسی که به آن عمل کند شریک است و هر کس عمل بدی را پایه ‏گذاری کند، اگر تا روز قیامت آن کار را انجام دهند، او در آن گناه شریک خواهد بود.»

ممکن است کسی که این کلام را از پیامبر اکرم ‏صلی الله علیه وآله وسلم می ‏شنود بگوید :

الحمدللّه که من بنیان‏گذار عمل زشتی نیستم؛ مثلاً پایه‏ گذار مشروب‏ خواری نبوده ‏ام! او نمی ‏داند که روش زشت فقط شراب‏ خواری نیست.

کسی که در خانه بداخلاقی می ‏کند چون عملاً به پسر خودش این عمل زشت را یاد می دهد سنّت زشتی را در نهاد او پی ‏ریزی کرده است.

او هم بعد از ازدواج همین کار را ادامه می ‏دهد و در نتیجه زن و بچّه ‏اش گرفتار امراض عصبی و گوارشی و... می ‏شوند و مسؤول همه‏ ی آن‏ها آن پدر خواهد بود.

اگر بدرفتاری پسرش موجب طلاق شد و بچّه‏ هی او افراد ناجوری شدند، فردی قیامت باید جواب همه ‏ی آن‏ها را بدهد و آن بچّه ‏ها هم که از این روش غلط پیروی کردند ، تا دامنه‏ ی قیامت هر کس ضرری از آن‏ها ببیند ، مسؤولش همان آقایی است که در خانه بداخلاق بوده و افراد را به آن روز سیاه انداخته است.

ممکن است این آقا پنجاه سال نماز شب هم بخواند ، دعی کمیل و دعای ندبه ‏ی او هم ترک نشود ؛ ولی با همین عمل گرفتار عذاب خواهد شد.


غارتیانی که ره دل زنند
راه به نزدیکی منزل زنند

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

شیطان به او نمی ‏گوید : مشروب بخور! قمار کن!

بلکه می ‏گوید : با خشونت و تندی با زن و بچّه‏ هات رفتار کن! و به این وسیله او را جهنّمی می ‏کند.

حضرت امام باقرعلیه السلام ‏فرمودند :
« خَیْرُکُمْ خَیْرُکُم لِأهْلِهِ وَ أنَا خَیْرُکُمْ لِأهْلی. »(2)
« بهترینِ شما کسی است که با خانواده ‏اش نیکوترین روش را داشته باشد و من از همه ‏ی شما با خانواده ‏ی خود مهربان‏ترم.»

نفرمود : بهترین شما کسی است که هر شب زیارت عاشورا بخواند یا هر سال عمره‏ ی مفرده برود ؛ بلکه فرمود :

« کسی است که بیشتر از دیگران به خانواده‏ ی خودش برسد.»


سعد بن‏ معاذ یکی از اصحاب پیغمبرصلی الله علیه وآله وسلم ‏است. پس از شهادت ، حضرت با تجلیل زیاد او را تشییع کرده به خاک سپردند. مادرش در کنار قبر او گفت: ای سعد! بهشت بر تو گوارا باد!

حضرت فرمودند :

« ساکت باش و چیزی را با قطعیّت به خدا نسبت مده. او گرفتار فشار قبر گردید ؛ چرا که با خانواده ‏اش بداخلاق بود.»(3)


باید گفت : کسی که در خانه بداخلاقی می ‏کند نه تنها در آخرت معذّب است بلکه در همین دنیا گرفتار ناملایمات جسمی و روحی خواهد شد.

سختی کشی ز چرخ ، چو سختی کنی به خلق‏
در کیفرِ فلک ، غلط و اشتباه نیست‏
* * *
آن‏چنان گرم است بازار مکافاتِ عمل‏
دیده گر بینا بود، هر روز روزِ محشر است‏

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

این آقا ظاهری شایسته دارد. ممکن است نماز جماعتش هم ترک نشود ولی چون ضعیف ‏کُش است و به زن و بچّه ‏اش رحم نمی ‏کند ، مسلّماً در این دنیا گرفتار خواهد شد و در اثر بیماری ، باید با داروی آرام ‏بخش بخوابد. می ‏گوید :

من آدم باگذشتی هستم ؛ اگر رئیس شهربانی سیلی به من بزند ، تلافی نمی ‏کنم. ای بیچاره! آن‏جا نمی ‏توانی تلافی بکنی ؛ اگر در مقابل زن و بچّه‏ ات که می ‏توانی انتقام بگیری عفو کنی ، انسانی.

در مقابل هم ، اگر به‏ جای اعمال مستحبّه و عمره‏ ی مفرده ، دل زن و بچّه‏ ات را به ‏دست آوردی ، سعادت دنیا و آخرت را به ‏دست آورده ا‏ی. کعبه ‏ی دل را زیارت کن که فرسنگش کم است.




برو طواف دلی کن نه کعبه‏ ی گل را
که این خلیل بنا کرد و آن خدی خلیل‏

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

کسی که دیگران را ناراحت می ‏کند ، امکان ندارد که زندگی راحتی داشته باشد و باید بداند که مزد عمل ، شبیه آن نیست.

مگر مزد عمله‏ ی که یک روز بری شما کار می کند این است که شما هم یک روز در خانه‏ ی او عملگی کنید یا این‏که پول به او می ‏دهید؟

می ‏گوید : من کسی را به زندان نینداختم که زندانی شوم. بله، کسی را زندانی نکردی امّا اذیّتی که به خانواده ‏ات کردی به این صورت در آمد که تهمتی به تو زدند و زندانی شدی.

امیرالمؤمنین ‏علیه السلام‏ در خانه جاروب می ‏زدند و پیغمبر اکرم‏ صلی الله علیه وآله وسلم ‏بچّه‏ ها را بر دوش خود سوار می ‏کردند. آن‏ حضرت می ‏فرمودند :

« کسی که بچّه دارد باید خودش را به بچّگی بزند.»(4)

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

دقّت کنید که اگر با خشونت با بچّه رفتار کردید ، او هم سگ درنده ا‏ی می ‏شود و هزارها نفر را نابود می ‏کند و همه ‏ی آن جنایت‏ها در نامه ‏ی عمل شما خواهد بود.


خودتان هم در زمان حیات گرفتار یک زن و بچّه‏ ی عصبی و علیل و مریض خواهید شد که با میلیون‏ها تومان خرج‏ کردن هم نمی ‏توانید آن‏ها را از آن مرض ‏ها نجات دهید.


مجسّم کنید مرد خوش‏ اخلاقی را که مثلاً در سنّ هفتاد سالگی زن و بچّه‏ ی سالم و بانشاط دارد و از دیدن آن‏ها لذّت می ‏برد و مردی را که در نتیجه‏ ی بداخلاقی عیالش را در سنّ چهل سالگی از دست داده و با چند بچّه‏ ی مریض که دشمن خونی او هستند ، باید زندگی کند.

چه ‏قدر بین این دو فرق است! اوّلی در چه بهشتی است و دومی در چه جهنّم سوزانی باید روزگار بگذراند!

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

ما می ‏گوییم شیعه ‏ی علی ‏بن ‏ابی‏طالب ‏علیه السلام‏ هستیم.

آیا با گفتن این جمله کار درست می شود؟


خواهید گفت : ما فقط ادّعا نمی کنیم که شیعه هستیم بلکه هر وقت هم که از زمین بلند می شویم با ژست مخصوص می گوییم : یا علی.

شب 21 ماه رمضان هم سیاه می پوشیم ؛ عاشورا هم سینه می زنیم و پلو می خوریم. آیا با این‏ ها شیعه می شوید؟ نه ، مسأله چیز دیگری است.


مرحوم علّامه ‏ی طباطبایی در آخر کتاب شیعه در اسلام می نویسد :

پیام معنوی شیعه به جهانیان یک جمله بیش نیست و آن این است که : ای مردم ، خدا را به یگانگی بشناسید و اعتراف کنید تا رستگار شوید.

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

بعد برای تشریح این مطلب اضافه می کند :
هدف نهایی بودنِ شکم و پایین ‏تر از شکم ، منطقِ گاو و گوسفند است و دریدن و بریدن و بیچاره‏ کردنِ دیگران ، منطق ببر و گرگ و روباه است.

منطقِ انسان ، منطقِ فطری خرد می باشد و بس.(5) آیا عاقل داد و فریاد می کند و نعره می کشد؟

امیرالمؤمنین ‏علیه السلام ‏می فرماید :

« إیّاکَ وَ الْغَضَبَ فَإنَّ أوَّلَهُ جُنون وَ آخِرَهُ نَدَم.» (6)
« عصبانی نشوید که اوّلش دیوانگی و آخرش پشیمانی است.»

در موقع عصبانیّت قیافه ‏ی یک دیوانه را به خود می گیرید و در پایان هم مبتلا به خون‏ریزی معده شده و پشیمان می گردید.

آیا این نوع زندگی بهتر است یا این‏ که به ‏قدری شیرین باشی که وقتی وارد خانه می شوی ، اهل خانه پروانه ‏وار دورت بگردند؟!

آیا ما امّت آن پیامبری هستیم که به عیادت کسی رفت که خاکستر بر سرش می ریخت؟ مگر تو لولو هستی که اهل خانه ‏ات همه باید از تو بترسند؟!

شنیدم که مردان راه خدا
دل دشمنان را نکردند تنگ‏

تو را کی میسّر شود این مقام‏
که با دوستانت خلاف است و جنگ؟

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

اهل بهشت وقتی به یک‏دیگر می ‏رسند ، سلاماً سلاماً می ‏گویند و بری یکدیگر سلامتی و خوشی می ‏خواهند ولی اهل جهنّم هم‏دیگر را پاره ‏پاره می ‏کنند.

امید است در میان شما کسی نباشد که زن و بچّه‏ اش از او ناراحت باشند ولی اگر هست ، همین الآن از گذشته ‏ی خودش توبه کند ؛ چون مرگ خبر نمی ‏کند.

چند شب پیش جوانی سالم و قوی که می ‏گفتند تا صد سال زندگی خواهد کرد به محض این‏ که وارد منزل شد ، دو بار گفت :

آخ! آخ! و از دنیا رفت.

چرا با وضعی از دنیا برویم که زن و بچّه از ما ناراضی باشند؟

معنی توبه این نیست که فقط بگویید :

خدایا ، پشیمانم و دیگر گذشته را تکرار نمی ‏کنم ؛ بلکه باید بری همیشه روش خودتان را تغییر دهید. چرا از همین الآن بهترین فرد نباشیم ؟ امام باقرعلیه السلام ‏فرمود :

« بهترین شما کسی است که با زن و بچّه ‏اش بهترین روش را داشته باشد.»

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

بعضی تصوّر می ‏کنند که معنی مهربان ‏بودن با زن و بچّه این است که غذا و لباس و خانه‏ ی خوب بری آنان فراهم کنند و ابداً لازم نیست به جهات روحی آنان توجّهی داشته باشند؛ حال آن‏که اگر همه‏ ی این‏ ها باشد و فرزند شما تربیت صحیح نداشته باشد ، مایه ‏ی رنج خود و دیگران است و در دنیا و آخرت گرفتار عذاب خواهد بود.


آری ، اگر میلیاردها تومان در اختیار فردی بگذاریم که اخلاق انسانی ندارد ، وسیله ‏ی هلاکت و نابودی او را فراهم کرده‏ ایم ولی اگر فردی را ساختیم که داری تربیت صحیح شد، گرچه تهىی دست‏ ترین افراد هم باشد ، آسوده و راحت زندگی خواهد کرد و چه‏ بسا مایه ‏ی نجات هزاران نفر خواهد شد.


بارها گفته ‏ایم که معنی تربیت ، گفتن : « بکن و نکن » نیست ؛ بلکه باید با فرزندانتان رفیق شوید تا مشکلات خودشان را به شما بگویند وگرنه ، دیگران با گرمی از آن‏ها استقبال می کنند و موقعی ملتفت می شوید که کار از کار گذشته است.