نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: جنگ درخاطرهها مي ماند و از ياد نمي رود

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    مديرکل سايت
    تاریخ عضویت
    August 2009
    شماره عضویت
    13
    نوشته
    88,672
    صلوات
    31365
    دلنوشته
    72
    هدیه به مولای کریمان اقا امام حسن مجتبی علیه السلام
    تشکر
    76,297
    مورد تشکر
    200,790 در 61,767
    وبلاگ
    205
    دریافت
    9
    آپلود
    102

    پیش فرض جنگ درخاطرهها مي ماند و از ياد نمي رود






    جنگ با شليك يك راكت شروع شد يا حمله نظامي به يك فرودگاه؟ چه اهميتي دارد؟ جنگ شروع شده‌بود.

    كشاورزان روي زمين‌هاي‌شان كار مي‌كردند، ‌شايد فصل برداشت محصول بود، خرماها را از درخت‌ها مي‌چيدند توي سبدهاي حصيري مي‌ريختند تا برسانند به بازار و جنگ شروع شد، سربازهاي دشمن يك طرف، كشاورزان از همه جا‌بي‌خبر يك طرف.


    صداي هواپيما و آژير قرمز رفت توي زندگي روزانه جا خوش كرد، انگار بخشي از زندگي است. زندگي با ترس و دلهره،

    پيشگويي‌هاي درست و غلط، ترس از مرگ عزيزان همه و همه انگار بخشي از زندگي شد و 8 سال جا خوش كرد ميان همه كساني كه به هر شكلي بخشي از زندگي شان با جنگ گره خورد.

    حالا 29 سال از شروع جنگ گذشته، 31 شهريور جنگ 29 ساله شد و به‌خاطره‌هاي مشترك گره مي‌خورد.

    بازماند‌گان جنگ شايد هرگز حاضر نباشند اين بخش از كتاب‌ زندگي را ورق بزنند اما لحظه ‌هاي جنگ توي صندوقچه‌اي در ذهن‌شان جاي دارد هرچند به آن هزار قفل زده باشند.


    خيلي‌ها دلشان نمي‌خواهد درباره جنگ حرف بزنند، هراس و دلهره را نهان مي‌كنند تا به اين ترتيب خاطرات هولناك‌شان را از ياد ببرند.


    استفان اودوان روزو متخصص تاريخ جنگ جهاني اول، نگاهي متفاوت به جنگ دارد، ‌تحليل‌هاي او نه بر استراتژي‌هاي جنگي، ديپلماتيك يا سياسي بلكه بر رفتارها و تجربه سربازان و مردم پشت جبهه (مردان، زنان، كودكان) متمركز است.


    بنا بر‌آنچه در پايگاه انسان‌شناسي و فرهنگ‌آمده: او معتقد است كه در برخي از اين تجربه‌ها مي‌توان قالبي را براي تمام اشكال خشونت در قرن بيستم، شاهد بود.

    دكتر ناصر فكوهي، در مقدمه‌اي بر گفت‌وگويش با اين متخصص جنگ نوشته است:

    نگاه به جنگ از پايين، توجه به رنج‌هاي كالبدي آن و سرگذاشتن و پذيرش رفتارهاي وحشيانه؟ سوژه‌اي سخت كه همواره نتوانسته است توجه چنداني را در كالبد بزرگ تاريخدانان جلب كند! نگاه به جنگ از اين زاويه، هميشه مي‌تواند اين شك را ايجاد كند كه تاريخ شناس دچار جذبه جنگ شده و حتي تمايلي پنهاني به خشونت دارد.

    با اين وصف، به‌نظر روزو، مطالعه انسان‌شناختي بر پديده جنگ اگر خواسته باشيم چگونگي سركشيدن شعله‌هاي خشونت حاد را در قرن بيستم و اوايل قرن بيست و يكم درك كنيم، امري ضروري است.

    پرسش روز در عين حال‌ آن است كه چرا بزرگ‌ترين چهره‌هاي علوم انساني و اجتماعي قرن بيستم كه خود اغلب نه فقط جنگ را تجربه كرده‌اند بلكه در آن شركت نيز داشته‌اند، عملا هيچ‌چيز درباره آن ننوشته اند؟

    بازماندگان

    بازماندگان جنگ حتما 31 شهريور را به‌خاطر دارند و با نزديك شدنش حتما خاطره‌هاشان جان مي‌گيرد، فراموشي امكان ندارد، ممكن نيست كسي بوي باروت را از ياد ببرد يا صداي صفير موشك را از ذهنش پاك كند، مهم نيست كه چقدر تلاش مي‌كند، نتيجه يكسان است، فراموشي ممكن نيست.

    براي كساني كه اين روزها شهرهاي جنگزده را مي‌بينند‌ هنوز هم باور آنچه رخ داده چندان آسان نيست، رد پاي جنگ روي ديوارهاي تركش خورده و خانه‌هاي بازسازي نشده آنچنان مشهود است كه ميان باور و ناباوري ترديد نمي‌گذارد. 31

    شهريور را خيلي‌ها به ياد دارند، شايد به تقويم نگاه نكنند اما انكار آنچه در اين 8 سال گذشت ممكن نيست، جنگ فراموشي ندارد.




    امضاء



    *******************************

    سکوت
    خطرناک تر از حرفهای نیشداراست
    کسی که
    سکوتمی کند روزی حرفهایش را
    سرنوشتبه تلخیبه شما خواهد گفت
    *******************************





  2. تشكر

    نرگس منتظر (17-04-2011)

  3.  

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی