بیت ظهور تبلیغات
صفحه 11 از 11 نخستنخست ... 7891011
نمایش نتایج: از شماره 101 تا 108 , از مجموع 108

موضوع: درآمدی بر سیاست و حکومت در نهج البلاغه

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #101

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض




    علی علیه السلام در اجرای عدالت، اصل را بر لیاقت و شایستگی می داند و هرگونه رابطه سالاری و خویشاوند مداری را مذمت می کند. بعبارت دیگر در توزیع پست های سیاسی و اعطای مقامها، به عدالت توزیع می کند و یکی از آفت های حکومت را این می داند که مسئولیت ها بر اساس صلاحیت ها و شایستگی تقسیم نشود بلکه بر اساس رفاقت بازی یا گروه گرایی باشد.
    چرا که در اینصورت فساد دامن گیر حکومت و جامعه می گردد و بدبینی حاصل می گردد. در نامه حضرت علی علیه السلام به مالک اشتر آمده است:
    ثم انظر فی امور عمالک فاستعملهم اختباراً، و لا تولهم محاباه و اثره، فانهما جماع من شعب الجور و الخیانه .
    و توخ منهم اهل التجربه و الحیاء من اهل البیوتات الصالحه، و القدم فی الاسلام المتقدمه، فانهم اکرم اخلاقاً، واصح اعراضا، و اقل فی المطامع اشراقاً، و ابلغ فی عواقب الامور نظراً.
    ثم اسبغ علیهم الارزاق، فان ذلک قوه لهم علی استصلاح انفسهم، وغنی لهم عن تناول ما تحت ایدیهم، و حجه علیهم ان خالفوا امرک او ثلموا امانتک.
    ثم تفقد اعمالهم، و ابعث العیون من اهل الصدق و الوفاء علیهم، فان تعاهدک فی السر لامورهم حدوه لهم علی استعمال الامانه، و الرفق بالرعیه . (148)
    سپس در امور کارمندانت بیندیش، و پس از آزمایش به کارشان بگمار، و با میل شخصی، و بدون مشورت با دیگران آنان را به کارهای مختلف وادار نکن، زیرا نوعی ستمگری و خیانت است.
    کارگزاران دولتی را از میان مردمی باتجربه و باحیا، از خاندانهای پاکیزه و با تقوی، که در مسلمانی سابقه درخشانی دارند انتخاب کن، زیرا اخلاق آنان گرامی تر، و آبرویشان محفوظتر، و طمع ورزیشان کمتر، و آینده نگری آنان بیشتر است.
    سپس روزی فراوان بر آنان ارزانی دار، که با گرفتن حقوق کافی در اصلاح خود بیشتر می کوشند و با بی نیازی، دست به اموال بیت المال نمی زنند، و اتمام حجتی است بر آنان اگر فرمانت را نپذیرند یا در امانت تو خیانت کنند.
    سپس رفتار کارگزاران را بررسی کن، و جاسوسانی راستگو، و وفاپیشه بر آنان بگمار، که مراقبت و بازرسی پنهانی تو از کار آنان، سبب امانت داری، و مهربانی با رعیت خواهد بود.
    امضاء

  2. # ADS

    آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست تبلیغات متنی انجمن

     

  3. Top | #102

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    حضرت علی علیه السلام در نامه فوق شرایطی را برای انتخاب کارگزاران بیان می کند که برای حاکمان اسلامی قابل دقت و تامل است:
    1 - کارگزاران حکومت باید بر مبنای آزمایش به کار گماشته شوند، نه از روی بخشش اختصاصی و استبداد در مقدم داشتن بعضی اشخاص بر بعضی دیگر.
    2 - کارگزاران بایستی از میان مردمی انتخاب شوند که با حیاء، متین، از خاندان های صالح و در قلمرو معرفت و عمل اسلامی پیشقدم باشند، چون آنان بیش از همه دارای اخلاق کریم و آبروهای پاکیزه هستند و کمتر از همه پیرامون طمع می گردند. و دارای نظرهایی رساتر از دیگران در عواقب امر می باشند.
    3 - باید کارهای کارگزاران توسط بازرسان مخفی که اهل صداقت و وفا هستند، به طور جدی زیر نظر گرفته شود؛ زیرا بازرسی پنهانی آنان را وادار به مراعات نمودن امانت و مدارا با مردم می نماید.
    امضاء

  4. Top | #103

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    حضرت علی علیه السلام درباره حکومت و عدالت می فرماید:
    و ان افضل قره عین الولاه استقامه العدل فی البلاد و ظهور موده الرعیه ؛ (149)
    بهترین روشنایی چشم زمامداران (آرامش خاطر درونی) استقرار یافتن عدالت در شهرها و ظهور محبت مردم است.
    به دنبال عدالت قطعاً محبت مردم نیز وجود دارد؛ زیرا انسان ها تشنه عدالتند. دوام و بقای حکومت به عدالت است، چون:
    الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم ؛
    حکومت با کفر باقی می ماند، اما با ستم پایدار نمی ماند.
    امام علی علیه السلام می فرماید:
    و الله لان ابیت علی حسک السعدان مسهداً، او اجر فی الاغلال مصفداً احب الی من ان القی الله و رسوله یوم القیامه ظالماً لبعض العباد، و غاصباً لشی ء من الحطام، و کیف اظلم احداً لنفس یسرع الی البلی قفولها، و یطول فی الشری حلولها؟!
    والله لقد رایت عقیلاً و قد املق حتی استماحنی من برکم صاعاً، و رایت صبیانه شعث الشعور، غبر الالوان، من فقرهم، کانما سودت و جوههم بالعظلم، و عاودنی موکداً .
    و کرر علی القول مردداً، فاصغیت الیه سمعی، فظن انی ابیعه دینی، و اتبع قیاده مفارقاً طریقتی، فاحمیت له حدیده، ثم ادنیتها من جسمه لیعتبر بها، فضج ضجیج ذی دنف من المها، و کاد ان یحترض من میسمها .
    فقلت له: ثکلتک الثواکل، یا عقیل! اتئن من حدیده احماها انسانها للعبه، و تجرنی الی نار سجرها جبارها لغضبه! اتئن من الاذی و لا ائن من لظی؟! و اعجب من ذلک طارق طرقنا بملفوفه فی و عائها، و معجونه شنئتها، کانما عجنت بریق حیه او قیئها، فقلت: اصله، ام زکاه، ام صدقه؟ فذلک محرم علینا اهل البیت!
    فقال: لا ذاولا ذاک، ولکنها هلیه .
    فقلت: هبلتک الهبول! اعن دین الله اتیتنی لتخد عنی؟ امختبط انت ام ذو جنه، ام تهجر؟
    و الله لو اعطیت الاقالیم السبعه بما تحت افلاکها، علی ان اعصی الله فی نمله اسلبها جلب شعیره ما فعلته . (150)
    امضاء

  5. Top | #104

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    سوگند بخدا! اگر بر روی خارهای سعدان بسر ببرم، و یا با غل و زنجیر به این سو یا آن سو کشیده شوم، خوش تر دارم تا خدا و پیامبرش را در روز قیامت، در حالی ملاقات کنم که به بعضی از بندگان ستم و چیزی از اموال را غصب کرده باشم، چگونه بر کسی ستم کنم برای نفس خویش، که به سوی کهنگی و پوسیده شدن پیش می رود، و در خاک، زمان طولانی اقامت می کند.
    بخدا سوگند، برادرم عقیل را دیدم که به شدت تهیدست شده و از من درخواست داشت تا یک از من گندمهای بیت المال را به او ببخشم، کودکانش را دیدم که از گرسنگی دارای موهای ژولیده و رنگشان تیره شده بود گویا با نیل رنگ شده بودند، پی در پی مرا دیدار و درخواست خود را تکرار می کرد، چون گفته های او را گوش فرا دادم پنداشت که دین خود را به او واگذار می کنم، و به دلخواه او رفتار و از راه و رسم عادلانه خود دست برمی دارم. روزی آهنی را در آتش گداخته به جسمش نزدیک کردم تا او را بیازمایم، پس چونان بیمار از درد فریاد زد و نزدیک بود از حرارت آن بسوزد.
    به او گفتم ای عقیل: گریه کنندگان بر تو بگریند، از حرارت آهنی می نالی که انسانی به بازیچه آن را گرم ساخته است؟ اما مرا به آتش دوزخی می خوانی که خدای جبارش با خشم خود آن را گداخته است، تو از حرارت ناچیز می نالی و من از حرارت آتش الهی ننالم؟
    و از این حادثه شگفت آورتر اینکه شب هنگام کسی به دیدار ما آمد (151) و ظرفی سرپوشیده پر از حلوا داشت، معجونی در آن ظرف بود که از آن تنفر داشتم، گویا آن را با آب دهان مار سمی، یا قی کرده آن مخلوط کردند، به او گفتم: هدیه است؟ یا زکات یا صدقه؟ که این دو بر ما اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله حرام است.
    گفت: نه، نه زکات است نه صدقه، بلکه هدیه است.
    گفتم: زنان بچه مرده بر تو بگریند، آیا از راه دین وارد شدی که مرا بفریبی؟ یا عقلت آشفته شده یا جن زده شدی؟ یا هذیان می گویی؟
    بخدا سوگند! اگر هفت اقلیم را با آن چه در زیر آسمانهاست به من دهند تا خدا را نافرمانی کنم که پوست جوای را از مورچه ای ناروا بگیرم، چنین نخواهم کرد.
    امضاء

  6. Top | #105

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض



    اگر به نگرش امام علی علیه السلام نسبت به عدالت و ظلم توجه شود، جامعه اسلامی با سرعت به سمت توسعه و کمال هدایت می شود. اکثر نارضایتی مردم در جامعه به خاطر تبعیض و بی عدالتی است.
    در نهج البلاغه آمده است:
    وسئل علیه السلام: ایهما افضل: العدل، او الجود؟ فقال علیه السلام: العدل یضع الامور مواضعها، و الجود یخرجها من جهتها، و العدل سائس عام، و الجود عارض خاص، فالعدل اشرفهما و افضلهما . (152)
    و درود خدا بر او فرمود: از امام پرسیدند عدل یا بخشش، کدام یک برتر است، فرمود:
    عدالت هر چیزی را در جای خود می نهد. در حالی که بخشش آن را از جای خود خارج می سازد، عدالت تدبیر عمومی مردم است، در حالی که بخشش گروه خاصی را شامل است، پس عدالت شریف تر و برتر است.

    وقتی انسان با این سوال رو به رو می شود که آیا عدل برتر است یا جود، در ابتدای امر، به نظر می رسد که جود و بخشندگی بالاتر است؛ زیرا عدالت رعایت حقوق دیگران و تجاوز نکردن به حقوق آن هاست، اما جود یک نوع فداکاری، ایثار، از خودگذشتگی و حق مسلم خود را به دیگری تفویض کردن است.
    امضاء

  7. Top | #106

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض

    واقعاً اگر با معیار فردی و اخلاقی بنگریم، این طور قضاوت می کنیم.
    امام علی علیه السلام عکس نظر بالا جواب می دهد و دو دلیل اقامه می کند:
    1 - عدل، جریان ها را در مجرای طبیعی خود قرار می دهد، اما جود جریان ها را از مجرای طبیعی خود خارج می کند، استاد مطهری در توضیح این عبارت می فرماید:
    مفهوم عدالت اینست که استحقاق های طبیعی و واقعی در نظر گرفته می شود، و به هر کس مطابق آنچه به حسب کار و استعداد لیاقت دارد داده شود. اجتماع حکم ماشینی را پیدا می کند که هر جزء آن در جای خودش قرار گرفته است. و اما جود درست است که از نظر شخص جود کننده که مال مشروع خویش را به دیگری می بخشد، فوق العاده باارزش است.
    اما باید توجه داشت که یک جریان غیر طبیعی است مانند بدنی است که عضوی از آن بیمار است و سایر اعضاء موقتاً برای اینکه آن عضو را نجات دهند فعالیت خویش را متوجه اصلاح وضع او می کنند.
    از نظر اجتماعی چه بهتر که اجتماع چنین اعضای بیمار را نداشته باشد تا توجه اعضای جامعه به جای اینکه به طرف اصلاح و کمک به یک عضو خاص معطوف شود به سوی اصلاح عمومی اجتماعی معطوف گردد. (153)
    2 - عدالت قانونی است عام که همه اجتماع را در بر می گیرد، اما بخشش یک حالت استثنایی است که شامل افراد خاصی می شود. اصلی که می تواند تعادل اجتماع را حفظ کند و همه را راضی نگهدارد و سلامت به پیکر اجتماع و آرامش به روح اجتماع بدهد، عدالت است.
    امضاء

  8. Top | #107

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    فلذا امام علی علیه السلام نه تنها در تقسیم بیت المال به عدالت رفتار می کرد، بلکه در صدقه به مستمندان نیز تبعیض روا نمی داشت.
    اتامرونی ان اطلب النصر بالجور فیمن ولیت علیه! والله لا اطور به ما سمر سمیر، و ما ام نجم فی السماء نجماً!
    لو کان المال لی لسویت بینهم، فکیف و انما المال مال الله! الا و ان اعطاء المال فی غیر حقه تبذیر و اسراف، و هو یرفع صاحبه فی الدنیا و یضعه فی الاخره، و یکرمه فی الناس و بهینه عند الله . (154)
    آیا به من دستور می دهید برای پیروزی خود، از جور و ستم درباره امت اسلامی که بر آنها ولایت دارم، استفاده کنم؟
    بخدا سوگند! تا عمر دارم، و شب و روز برقرار است، و ستارگان از پی هم طلوع و غروب می کنند، هرگز چنین کاری نخواهم کرد!
    اگر این اموال از خودم بود بگونه ای مساوی در میان مردم تقسیم می کردم تا چه رسد که جزو اموال خداست، آگاه باشید! بخشیدن مال به آنها که استحقاق ندارند، زیاده روی و اسراف است، ممکن است در دنیا ارزش دهنده آن را بالا برد اما در آخرت پست خواهد کرد، در میان مردم ممکن است گرامیش بدارند اما در پیشگاه خدا خوار و ذلیل است.
    امضاء

  9. Top | #108

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    10,063
    تشکر
    934
    مورد تشکر
    1,129 در 737
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    حکومت اسلامی از نظر امیر المومنین باید تمام همت خود را در اجرای عدالت به کار بندد. هیچ امری برای حکومت نباید از عدالت مهم تر باشد. انقلاب اسلامی ایران هم هدفش تحقق عدالت اجتماعی و مبارزه با ظلم و ستمی بود که سالیان سال بر این کشور سایه انداخته بود. باید همه مسؤولان نظام اسلامی بدانند که اگر علت محدثه انقلاب، استقرار و بسط عدالت اجتماعی بود، علت مبقیه انقلاب نیز چنین خواهد بود، چون:
    الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم .
    امضاء

صفحه 11 از 11 نخستنخست ... 7891011

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی