👥!ازجمله نصیحت‌هایی که امروزه پدر و مادرها زیاد به #فرزندانشان می‌کنند، این است که وقتی بیرون می‌روی و خرید می‌کنی، مواظب باش!به دیگران اعتماد نکن! حرف دیگران را براحتی قبول نکن! ممکن است جنس #تقلبی به تو بدهند، حواست را جمع کن و نظایر آن. ما مدام از سر خیرخواهی این جملات را در گوش فرزندانمان زمزمه می‌کنیم، اما حواسمان نیست که همه این عبارت‌ها #پشت صحنه‌های خاص خود را دارند. ما با این عبارت‌ها به شکل غیرمستقیم به ذهن فرزندان خود #القا می‌کنیم که آنچه چشم آنها می‌بیند یا گوششان می‌شنود، #دروغی بیش نیست. بنابراین او را در برابر یک حس متضاد قرار می‌دهیم. او باید هر لحظه ببیند و بشنود و از سوی دیگر هر لحظه #انکار کند.
🖊دکتر شهربانو قهاری، روان‌شناس در گفت‌وگو با جام‌جم با تصریح به این‌که دروغگویی رفتار ناپسندی است که گاه حالت عادت به خود می‌گیرد و فرد در شرایط مختلف با استناد به #دروغگویی سعی در پیشبرد امور و کارهای خود دارد، معتقد است:
این عادت ناپسند وقتی در جامعه رواج پیدا می‌کند که افراد زیادی آن را #طبیعی می‌دانند و از آن به‌عنوان #اهرمی کارآمد استفاده می‌کنند.
به‌زعم این کارشناس، ترس یکی از دلایل مهم دروغگویی است. ترس از مجازات، تنبیه و مورد مواخذه قرار گرفتن دیگران. این امر مخصوصا در #کودکان به شکل بارزتری خود را نشان می‌دهد. گاهی کودک آن چیزی را که موجب عصبانیت و رنجش والدینش می‌شود، #تحریف می‌کند و به گونه‌ای آن را بازگو می‌کند که مورد خوشایند پدر و مادرش واقع شود.
مثلا اگر ظرفی از دستش افتاده و شکسته، می‌گوید من ظرف را #نشکستم، خودش از بالای کابینت سر خورد، افتاد و شکست. این حالت حتی در بزرگسالان هم دیده می‌شود. گاهی به دلیل ترس از #تنبیه کارفرما، کاری را که #اشتباه انجام داده‌ایم، گردن دیگری می‌اندازیم و خودمان را #تبرئه می‌کنیم.
گاهی دروغ می‌گوییم که خودمان را در نظر دیگران #بهتر و مقبول‌تر یا برعکس، موضوعی را به شکل نازیباتری نشان دهیم. این حالت در کودکان برای کسب تشویق، تمجید و تحسین دیگران است.
از آنجایی که برخی کودکان مدام مورد #کم مهری اطرافیان قرار می‌گیرند، با تمسک به دروغ گفتن خود را #بهتر و قابل تحسین نشان می‌دهند. مثلا کودک به والدینش می‌گوید من از همه بچه‌های همسایه بهتر فوتبال بازی می‌کنم، در حالی که عملا این‌گونه نیست.
چرا برخی مثل آب خوردن دروغ می‌گویند؟
😡همان‌طور که برای شادی،گریه،حسادت،تنفر، غم،ترس،خشم و نظایر آن چهره و حالت‌های فیزیکی مختلفی گرفته می‌شود و ما از کنار هم قرار دادن این حالت‌ها پی به نوع هیجان، احساس و تفکر می‌بریم، در #دروغ هم حالت و فیزیک چهره تغییر می‌کند. تنگ شدن👁👁مردمک چشم، پلک زدن #مکرر، خارش یا تورم بینی، لرزش ماهیچه‌های صورت وبیان غلط الفاظ و کلمات، رنگ پریدگی، اضطراب و خنده دروغین، نمونه‌ای از علائمی هستند که هنگام دروغ گفتن در #عضلات چهره خودرا نمایش می‌دهد.
نوع تربیت خانواده‌ها و عملکرد متقابل آنها در برابر فرزندان هنگامی که با یک عمل ناپسند از سوی آنها روبه‌رو می‌شوند؛در رفتارهای آینده و نوع برخورد فرزندانشان نسبت به مسائل مختلف تاثیر خواهد گذاشت
افرادی که دروغ را در ذهن و فکر خود #بد می‌پندارند و آن را عملی ناپسند تلقی می‌کنند، وقتی در شرایطی قرار می‌گیرند که به دروغ متوسل می‌شوند، بعد از گفتن دروغ، احساس #شرمندگی، گناه و پشیمانی به آنها دست می‌دهد وبه نوعی #وجدان آنها به درد می‌آید و دوست دارند هر طور شده از باراین #فشار روحی سنگین خارج شوند. مثلا فرد دست به توجیه رفتار و دروغی که گفته می‌زند و می‌گوید همه کسانی را که من می‌شناسم حداقل یک‌بار دروغ گفته‌اند، من هم یک‌بار دروغ گفتم یا دروغ مصلحتی اشکال ندارد، بهتر از راستی است که موجب دعوا و آشوب و بدخلقی شود. درواقع او با دلایل بسیار ومکرر سعی دارد #دروغ گفته شده را در ذهن و روان خود توجیه و آن را هضم کند، اما در مقابل افرادی هم هستند که وقتی دروغ می‌گویند انگار هیچ اتفاق ناپسندی نیفتاده است.خیلی عادی و بسیار راحت با دروغ گفته شده برخورد می‌کنند. آنها هیچ وقت احساس #گناه نمی‌کنندو ازکرده خود #پشیمان نمی‌شوند. اگر فردی وجدانش رشد طبیعی داشته باشد و اصول اخلاقی و باورداشت‌های محکمی را از کودکی بنا کند، هیچ‌گاه عادت‌های ناپسند برایش رنگ و بوی عادی شدن نخواهد گرفت. در این میان افراد ضد اجتماعی که به حقوق دیگران احترام نمی‌گذارند و هنجارهای اجتماعی را قبول ندارند، براحتی دروغ می‌گویند، بدون این‌که احساس شرم و پشیمانی داشته باشند، بنابراین نوع تربیت خانواده‌ها وعملکرد متقابل آنهادربرابرفرزندان هنگامی که بایک عمل ناپسند ازسوی آنها روبه‌رو می‌شوند، دررفتارهای آینده ونوع بخورد #فرزندانشان نسبت به مسائل مختلف تاثیر خواهد گذاشت.