بیت ظهور تبلیغات
صفحه 22 از 32 نخستنخست ... 12181920212223242526 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 211 تا 220 , از مجموع 317

موضوع: نزول قرآن و رؤياى هفت حرف

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #211

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    4 . تأثير لهجه‏ ها


    از ديگر زمينه‏ها و علل اختلاف قراآت، تعدّد لهجه‏ها و تأثير آنها در قرائت قرآن بوده است. هر قبيله‏اى براى خود لهجه مخصوصى داشت كه گاهى از اين لهجه‏ها، به لغت و لسان تعبير مى‏شود. اختلاف لهجه‏ها و قبايل گاهى آن قدر شدّت مى‏يافت كه هر قبيله، فقط معانى و واژه‏هاى عربى لهجه خود را درك مى‏كرده است و اگر به لهجه ديگرى سخن گفته مى‏شد، معناى كلمات براى آنان روشن نبود؛ مانند اختلاف عدنانيه در حجاز و قبايل قحطانيه در يمن. ابو عمرو بن العلاء مى‏گويد: <زبان حمير و أقاصى يمن مانند زبان ما نيست، هم‏چنان كه عربيت آنان نيز مانند عربيت ما نيست.»(38) اختلاف لهجه‏ها به شكل‏هاى ذيل متبلور شده است:

    الف) اختلاف در جايگزينى حروف؛ مانند تبديل كاف به شين در قبيله قيس، لذا آيه شريفه: جَعَلَ رَبُّك تَحْتَك سرياً(39) را، جعل ريش تحتش سرّياً مى‏خوانده‏اند، و يا اولئك را اولالك و الناس را النات و اياك نعبد را هيّاك نعبد. كعب بن مالك نقل مى‏كند:

    عمر شنيد كه كسى آيه شريفه: لَيَسْجُننُّهُ حَتَّى حِينٍ‏(40) را عتى حين مى‏خواند. بدو گفت: چه كسى اين چنين بر تو اقراء نموده است؟ گفت: از ابن‏مسعود چنين آموخته است. عمر شكل صحيح آيه را كه <حتى حين» بود براى او خواند و نامه‏اى به ابن مسعود نوشت و بعد از سلام، به وى متذكر شد كه خداوند قرآن را به زبان عربى مبين و به لغت اين گروه از مردم قريش نازل كرده است. وقتى نامه من به دست تو رسيد، قرآن را براى مردم به لغت قريش اقراءكن، نه به لغت هذيل.(41)

    ب) اختلاف در حركات؛ مانند نَستعين به فتح نون و كسر آن، و مانند مَعَكُم و مَعْكُم و مانند إن هذين و ان هذان.

    ج) اختلاف در تحريك حرف ساكن به كسر و ضم؛ مانند اشتروُا الضلالة، به ضم و كسر واو.

    د) اختلاف در ادغام؛ مانند مهتدون و مهدّون به تشديد دال در دوم.

    ه') اختلاف در اشباع به شكلى كه در اشباع كامل حرفى ظاهر مى‏شود؛ مانند اُنظر واُنظور.

    هر قبيله‏اى براى لهجه خود حرمت مى‏نهاد؛ حتى در قرائت قرآن، معيار را لهجه‏خويش مى‏دانست. از ابن عباس روايت كرده‏اند كه قرآن به لغت كعبين نازل‏شده است:

    قرآن به لغت كعبين نازل شده است. به‏وى گفته شد، چگونه؟ گفت: زيرا آنها از يك خانواده هستند.(42)

    سيوطى خود معناى <لغت» را چنين بيان مى‏دارد: <مقصود چگونگى نطق در هنگام تلاوت آن است از رعايت ادغام و اظهار و اشباع و ....»(43) لهجه‏ها آن‏قدر اصالت داشت كه هر كسى از هر قبيله‏اى و لغتى، چه در صدر اسلام و چه در قرون بعدى، خود را مجاز نمى‏دانست كه قرآن را بر غير لهجه خود تلاوت نمايد. در واقع گرچه لغت همه عربى بود ولى لهجه‏هاى متعدد، موجب تمايز اعراب در هنگام نطق مى‏شد و از همين رو در قرائت الفاظ آيات هم قراآت متعدد را در آيه واحد به همراه داشت؛ براى مثال:

    1 . آيه: فَاستَوى‏ عَلى سُوقِهِ،(44) را ابن كثير چنين قرائت نموده است: فاستوى على سُؤقه؛ به شكل همزه ساكنه به جاى سوقه. ابو حيان معتقد است: <اين قرائت مربوط به لغت ضعيفى است.»(45)

    2 . آيه شريفه: اِذَا الرُّسُلُ اُقِتَّتْ،(46) خوانده شده است <وقّتت»، بر اساس لهجه مضرسفلى‏(47).

    3 . آيه: فَاِما تَرَيِنّ مِنَ البَشَرِ،(48) <ترئنّ» قرائت شده است؛ يعنى بر اساس قرائت ابوجعفر و نافع و ابو عمر.(49)

    4 . آيه: عَلَى‏ كُلِّ جَبَلٍ مِنْهُنَّ جُزءاً،(50) <جزّاً» هم قرائت شده است. طبرسى: عاصم در روايت ابى‏بكر <جزءاً» با همزه و با حالت تنوين خوانده است، ولى ابو جعفر جزّاً و مشدد خوانده و ديگران با همزه و حالت تخفيف خوانده‏اند.(51)




    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  2. # ADS

    آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست تبلیغات متنی انجمن

     

  3. Top | #212

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض








    5 . اجتهاد قرّا


    از ديگر علل پيدايش قراآت، اجتهاد قرّا بود. زيرا عريانى حروف و كلمات از نقطه و اعراب، زمينه را براى اجتهاد قرا فراهم آورد؛ اجتهادى كه در برخى از موارد براساس حجت و دليل و در جهت ايجاد تناسب لفظ با معناى آيه بود، و گاه خالى از حجت مقبول. از جمله آنان، قارى معروف، ابن شنبوذ است كه در مورد او گفته شده كه قرائت وى بر اساس هر آنچه بود كه به نظر او صحيح مى‏رسيد؛ گرچه بر خلاف رسم الخط عثمانى باشد.(52) ابى‏بكر ابن معتصم نيز از قراآت، آن را اختيار مى‏نمود كه به نظرش صحيح مى‏رسيد؛ گر چه با نقل و رسم‏الخط، مخالف باشد.

    آنان به‏خاطر خروج از حدود رسم الخط عثمانى، مورد نكوهش و انكار واقع شدند. زيرا خود در برابر نص عثمانى، اجتهاد ويژه‏اى داشته قراآت شاذه‏اى پديد آوردند. ديگر قرّا به ويژه، قرّاى سبعه نيز گرچه از حوزه رسم الخط عثمانى خارج نشده‏اند، امّا بر قرائت خود در برابر ديگر قرّا، احتجاج نموده و يا ديگران، براى قرائت آنان احتجاج اقامه كرده‏اند. در كتاب‏هاى الحجّه از ابوعلى فارسى و الكشف عن وجوه القراءت از مكى بن ابى‏طالب تفصيل آن آمد است.

    مرحوم محدث نورى هم معتقد است كه اجتهاد قرّا در پيدايش قراآت نقش مهمى داشت. وى مى‏گويد:

    قراين زيادى وجود دارد كه نشان مى‏دهد آن اختلافات منسوب به پيامبرنيست، بلكه برخى از آنها منسوب به آراى قرا و اجتهاد عرب‏زبانان و هر آن چيزى است كه بر اساس فهم ناقص و عقل ناتوان آنان نيكو آمده‏است‏(53).

    فقيه همدانى هم مى‏گويد: <علت مهم قراآت، اجتهاد و رأى قرّاست.»(54)

    زركشى، اختلاف قرّا را در هفت وجه مى‏داند كه نوعى توجيه احرف سبعه هم مى‏باشد. زيرا از نظر عده‏اى مقصود از روايت احرف سبعه، همان هفت وجه در قرائت است. حال آن كه نه اصل روايت قابل قبول است، و نه چنين توجيهى براى روايت مذكور، صحيح به نظر مى‏رسد. از نظر زركشى،(55) حاصل اختلاف قرّا چنين‏است:

    1. اختلاف در اِعراب و حركات، به شكلى كه موجب تغيير معنا و صورت لفظ نباشد؛ مانند البُخلْ و البَخلْ در آيه شريفه: الَذِّينَ يَبْخَلُونَ وَ يَأمُرُونَ الناسَ بِالْبُخْلِ‏(56). كسائى و حمزه و خلف به فتح باء و خاء خوانده‏اند و بقيّه به ضم و سكون. و مانند هن أطَهَرُ لكم و اَطَهَر لكم‏(57). در قرائت حسن و عيسى بن عمر به فتح راء است؛ بر خلاف ديگران.

    2. اختلاف در اعراب كلمه، به شكلى كه موجب تغيير در معناست ولى صورت و شكل آن ثابت است. مانند رَبّنا باعِدْ بَيْنَ اَسفَارِنا(58). باعَدَ، قرائت يعقوب است و مانند تَلَقَّوْنَهُ و تَلقَوْنه‏(59).

    3. اختلاف در تغيير حروف كلمه بدون تغيير در اعراب، به شكلى كه موجب تغيير در معنا هم هست ولى صورت و شكل آن در كتابت، يكى است؛ مانند كيف نُنِشرُها(60) و نُنِشُرْها. دومى قرائت عاصم و ابن‏عامر و حمزه است.

    4. اختلاف در كلمات، به شكلى كه صورت لفظ تغيير يافته ولى معنا واحد است؛ مانند اِنْ كانَتْ اِلاَّ صَيْحَةً واحِدَةً.(61) كه به شكل: اِنْ كانَتْ اِلاَّ رَقْيَة ًواحِدَةً، نيز خوانده شده است.

    5. اختلاف در كلمات، به شكلى كه هم موجب تغيير لفظ و هم معناست؛ مانند آلم تَنْزيلُ الْكِتابِ لارَيْبَ فِيه. (سجده / آيه 2-1) كه در برخى از قراآت چنين است: آلم ذلك الكتاب. و مانند وَ طَلْحٍ مَنْضُودٍ(62) و طلع منضود.

    6. اختلاف در تقديم و تأخير؛ مانند آنچه از ابى‏بكر روايت شده كه هنگام مرگ خواند:

    <و جاءت سكرة الحق بالموت» در قرائت عاصم آمده است: وَ جاءَتْ سَكْرَةُ المَوْتِ بِالْحَقِّ.(63) قراءت معروف و مشهور همين است و اولى به قرائت ابن مسعود است.

    7. اختلاف در افزايش و كاهش حروف و كلمات؛ مانند تَجْرِى تَحْتَهَا الاَنْهارُ.(64) و اضافه شدن كلمه <مِنْ» به شكل: تجرى من تحتها الانهار. و مانند فَاِنَّ اللَّهَ هُوَ الغَنُّى الحَميد.(65) برخى آن را به شكل: فإن اللَّه الغنى.... قرائت كرده‏اند.(66)

    تمام علل پنج‏گانه، يعنى ابتدايى بودن خط، بى‏نقطه بودن حروف، خالى بودن حروف و كلمات از حركات و اِعراب، تأثير لهجه‏ها و اجتهاد قرا و ديگر علل مشابه آن در پيدايش قراآت، نقش قابل توجهى را دارا بودند و هر كدام زمينه قرائت يا قرائت‏هايى -معروف و غير معروف- را فراهم ساخته است. اگر امروز قراآت قرآن به سبعه و عشره و ... رسيده واقعيتى است كه پس از نزول واحد قرآن محقق شده است. زيرإ؛ه‏ه قرآنى كه از طرف خدا بر پيامبر(ص) نازل شد، بر يك نزول و بر يك قرائت بيشتر نبوده است و اختلاف قراآت از ناحيه راويان قرآن است. در روايت صحيحى از امام‏صادق(ع) مى‏خوانيم:

    عن الحسين محمد بن على بن محمد، عن الوشاء، عن جميل بن دراج، عن محمد بن مسلم، عن زرارة، عن أبي‏جعفر(ع) قال: إنّ القُرآنَ واحِدٌ نَزَلَ مِنْ عِنْدِ واحِدٍ وَلكِنّ الاِخْتِلافَ يَجِى‏ءُ مِنْ قِبلِ الرُواةِ؛(67)

    امام‏صادق(ع): قرآن واحد است و از نزد واحد نازل شده و اختلاف در آن (اختلاف در قراآت قرآن) از ناحيه روات حاصل شده است.

    روايت نزول قرآن بر سبعة احرف، در واقع استنادى و توجيهى براى قراآت شد كه توسط صحابه و تابعين، نشر و گسترش يافت. بنابراين لازم است كه ميزانِ اعتبار قراآت، مورد ارزيابى قرار گيرد تا معلوم شود كه كدام قرائت معتبر و متواتر است. تواتر يا عدم تواتر قراآت، به ويژه در مورد قراآت سبعه كه معروف‏ترند، سخنى است كه مى‏بايد بررسى شود.


    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  4. Top | #213

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    معتبرترين قرائت
    پس از اين كه روشن گشت، هيچ يك از قراآت به حد تواتر نرسيده‏اند، بايد به‏اين‏نكته پرداخت كه كدام يك از اعتبار و حجيت بيشترى برخوردار و مورد اتفاقند. گرچه جمهور علما قائل به جواز قراآت سبعه هستند و در نماز هر يك ازآنهاجايز شمرده‏اند و برخى گفته‏اند هر قرائتى كه موافق با رسم الخط عربى ومصاحف عثمانى باشد و از صحت سند برخوردار باشد، حجّت است و مى‏توان فتوا به جواز آن قرائت در نماز داد، هرچند خارج از سبعه باشد، اما قرائت مورد اتفاق‏مسلمانان كه از اعتبار بيشترى برخوردار بوده است، قرائت عاصم به‏روايت‏حفص است. زيرا:
    الف) اسنادى كه ذهبى در قرائت عاصم به روايت حفص از حضرت على(ع)مى‏آورد، عالى السند است.(82)

    ب) عاصم از عبدالرحمن سلمى، در قرائت تخطى نكرده است و او نيز از حضرت على(ع) در قرائت، تخطّى ننموده است.

    ج) حفص و عاصم و عبدالرحمن سلمى، كاملاً مورد اعتماد و اطمينانند.






    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  5. Top | #214

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض








    لذا قرائت عاصم، رايج، متعارف و مورد اتفاق همه مسلمانان و صحيح است و بعيد نيست كه با توجه به نزول واحد قرآن و اين كه قرآن در هنگام نزول داراى يك قرائت بيش نبوده است، در موارد اختلاف قرّا، قرائت عاصم، صحيح‏ترين قرائت يا نزديك‏ترين قرائت به قرائت صحيح باشد. زيرا آن قرائت، بدون هيچ گونه تغييرى و اجتهادى از حضرت على(ع) نقل شده و در پيدايش بقيه قراآت، اجتهاد قرّا، نقش مهمى را دارد.
    ابن جزرى به نقل از يحيى بن معين مى‏گويد:
    روايت صحيح، قرائت عاصم به روايت حفص مى‏باشد.(83)






    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  6. Top | #215

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض








    ابن‏ شهرآشوب نيز مى ‏گويد:



    امّا عاصم بر ابوعبد الرحمن سلمى قرائت كرده و ابوعبدالرحمن سلمى مى‏گويد كه همه قرآن را بر على بن ابى‏طالب(ع) قرائت نمودم. پس فصيح‏ترين قراآت، قرائت عاصم است كه مطابق با اصل آورده شده است.(84)







    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  7. Top | #216

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض









    توقيفى نبودن قراآت
    هم‏چنان كه گذشت، قراآت سبعه و ... محصول اجتهاد قرّاست. از اين رو توقيفى نمى‏توانند باشند. زيرا قرائت اصلى بيش از يكى نبوده است. البته جمعى معتقدند كه قراآت، توقيفى هستند، نه حاصل اجتهاد قرّا؛ مانند زركشى كه براى توجيه قراآت سبعه به دو طريق متوسل شده است: نخست: استناد به حديث سبعة احرف براى اثبات حجيت آنها و سپس اعتقاد به توقيفى بودن قراآت. در اين مورد او مى‏گويد:
    قراآت بر خلاف آنچه جمعى انديشيده‏اند، توقيفى است، نه اختيارى. ازجمله آنان زمخشرى است و آنها فكر كرده‏اند، قراآت امرى اختيارى است و داير مدار اختيار فصحا و اجتهاد بليغان است. درحالى كه بر صحت قرائت ائمه قرّا و اين كه قرائت آنها سنّت معتبره است و مجالى براى اجتهاد در آنها نيست،(85) اجماع منعقد شده است.

    اگر منظور زركشى از توقيفى بودن اين است كه همه آنها منقول از پيامبر(ص) است و قرّا در شكل‏گيرى آنها نقشى نداشته‏اند و مستند به روايت نزول هفت‏گانه است، اين امرى غير قطعى و قابل ترديد است. اما اگر منظور از توقيفى بودن اين است كه توقيف نسبت به قراى سبعه و عشره و ... است و بلغا و فصحاى هر عصرى مجاز نيستند در آن اجتهاد نمايند و تغييرى دهند، امرى پذيرفته شده است؛ تا اين كه زمينه اجتهاد براى ديگران نباشد.

    منتها اصطلاح <توقيفى» اين است كه قراآت سبعه و ... منقول از پيامبر(ص) و از نزد خداوند نازل شده باشد و ائمه قرا هم در آن اجتهادى ننموده باشند، كه چنين سخنى در قراآت پذيرفتنى نيست. زيرا در موارد اختلاف، قرائت منقول از پيامبر(ص) يكى بيش نبوده كه البته آن قرائت، توقيفى است و نمى‏توان در آن اجتهادى نمود و شايد آن قرائت، همان قرائت متعارف بين مسلمين باشد.
    البته سخن زركشى، مبنى بر توقيفى بودن تمامى قراآت، شايد براى جلوگيرى از تحريف در قراآت قرآن بوده است و اين كه مبادا كسانى به خود اجازه بدهند قرائت جديدى را تأسيس نمايند و حرف يا كلمه‏اى از قراآت سبعه و ... را تغيير دهند. ولى آيا اگر جزء يا اجزائى از قراآت سبعه و عشره و ... منقول از پيامبر(ص) نباشد و محصول اجتهاد قرّا باشد، خود نيز نوعى تحريف نيست؟ و آيا نمى‏بايد براى آنها اصالتى قائل نشد و آيا نمى‏بايد تنها به سوى قرائت معتبر و مورد اتفاق همه مسلمين، يعنى قرائت عاصم رفت؟ اگر قراآت توقيفى بود، مناسب بود تا تمام قرا، قرائت خود را مستقيماً به پيامبر(ص) نسبت دهند؛ بدون اين كه كمترين اجتهادى در آن كرده يا بر آن استدلال نمايند.

    در مقابل جمهور علماى اهل سنت، كه معتقد به توقيفى بودن قراآت سبعه و حتى عشره هستند و قراآت صحابه و تابعين را توقيفى مى‏دانند، تعدادى از آنان نيز، قراآت را توقيفى ندانسته و قائل به جواز تغيير در آنها براى ديگر صحابه بوده‏اند. دكتر ضياءالدين عتر مى‏گويد:
    ابن قتيبه و ابن جزرى و ابو شامه و طحاوى معتقد شده‏اند كه صحابه مجاز بودند تا قرآن را بر وفق سلايق لغوى خود،بخوانند.(86)







    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  8. Top | #217

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض












    دكتر عتر كلام از ابن جزرى نقل مى‏كند:
    روشن است كه قرائت شاذ اگر در واقع، صحيح باشد، از قراآتى خواهد بود كه اذن داده شده است. ولى نزول آن قرائت محقق نشده است و مردم در صدر اسلام بر آن مخيّر بودند؛ ليكن به لحاظ مصالحى آن را ترك كردند و ترك امت هم خطا نيست؛ چون امت معصوم است.(87)
    سخن ابن جزرى مبنى بر اين كه قرائت شاذه، اگر صحيح باشد، مجاز است. ولى قرائت آن نازل نشده است، حكايت از اين دارد كه نزد آنان ساير قراآت نازل شده ازسوى خدا و پيامبر(ص) است. اين سخن را نمى‏توان پذيرفت و امرى مسلّم، و پذيرفته‏شده نزد جمهور علماى مسلمانان نيست. زيرا هر قارى براى حجيت و اعتبار قرائت خود، به‏جاى اين كه آن را به پيامبر(ص) نسبت دهد، بر آن استدلال‏مى‏نمايد و اگر منقول از حضرت رسول‏اكرم(ص) بود، نيازى به استدلال نداشت. ضمن اين كه سخن ايشان را بر عصمت امّت نمى‏توان تلقى به قبول كرد. نزد شيعيان تنها پيامبر(ص) و دوازده امام(ع) معصومند. در مورد امّت، چه خطايى بالاتر از نپذيرفتن خلافت و ولايت حضرت على(ع) پس از ارتحال پيامبر(ص)، در حالى كه هنوز از حادثه غدير و نصب حضرت على(ع) بر امامت و ولايت آن حضرت، بيش از دو ماه نمى‏گذشت؟!

    در قراآت هم، امّت دچار خطا شد. زيرا اين همه قراآت بعضاً متناقض براى قرآن واحد، و استدلال هر قارى بر صحت قرائت خود و اظهار ترديد در قرائت ديگران و باطل شمردن و مردود دانستن ديگر قراآت و تأييد همه آنها از سوى امت، دليلى بر خطاى روشن امّت است.










    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  9. Top | #218

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    اجتهاد قرّا براى رسيدن به نص واحد
    قرآن كه در هنگام نزول بر يك قرائت بود، بعدها داراى قراآت متعددى شد. هر قارى براى خود در برخى از آيات، قرائتى متمايز از قرائت ديگر قرّا را برگزيد و بر آن استدلال و حجت اقامه نمود.
    در واقع تمامى ائمه قرائت، براى رسيدن به نص واحد قرآن و قرائت واحد آن تلاش مى‏كردند؛ يعنى براى رسيدن به قرائت منقول از پيامبر(ص) كه همان قرائت واقعى قرآن است. آنان به قصد رسيدن به قرائت اصلى، قرائتى را برگزيدند و -باتوجه به علل و زمينه‏هاى پيدايش قراآت- قرّا براى رسيدن به نص واقعى، اجتهاد و در ردّ قرائت ديگرى استدلال كردند. همه اين تلاش‏ها براى دستيابى به قرائتى بود كه بر پيامبر(ص) نازل شده بود. زيرا نزول قرآن واحد بود و يك قرائتِ معتبر، بيش نداشت. آية اللَّه خوئى مى‏نويسند:
    احتجاج هر يك از قرّاى سبعه بر قرائت خود و احتجاج تابعين او بر قرائت وى و هم‏چنين اعراض و روى گرداندن هر قارى از ديگر قراآت، دليلى قطعى است بر اين كه قراآت محصول اجتهاد قرّاست.(88)









    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  10. Top | #219

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    علامّه سيد جعفر مرتضى هم مى‏ گويد:

    قرّا خود معتقد به وحدت نص قرآن هستند؛ يعنى يك قرائت را براى قرآن مى‏پذيرفتند. بنابراين آنها براى رسيدن به آن نص واحد، تلاش مى‏كردند؛ نصى كه تخطى از آن جايز نبود. از همين روى هر قارى معتقد بود كه دلايل و توجيهات و استحسانات اجتهادى وى، براى رساندن او به آن نص واحد (قرائت واقعى) كافى است؛ نص واحدى كه از طرف خداوند نازل شده ‏بود.(89)

    اجتهاد قرّا براى رسيدن به آن نص واحد، امرى قطعى است و عمده اين تلاش‏ها و اجتهادها در نيمه دوم قرن اول و نيمه اول قرن دوم بود. زيرا اين دوران، مرحله اختيار و گزينش قراآت نام گرفته است و هر يك از قرّا به بررسى حروف و وجوه مختلفى از قرائت پرداخته بر اساس اجتهاد معيارهاى خود، حرف يا قرائتى را برگزيدند و آن برگزيده‏هاى خود را مبناى قرائت خود قرار دادند. دكتر سيد محمد باقر حجتى، دوران اختيار در قرائت را چنين تعريف مى‏كند:

    عبارت است از: حرف و وجهى كه قارى آن را از ميان آن‏چه براى او روايت‏شده، اختيار و انتخاب كرده و براى گزينش آنها، اجتهاد و مساعى خود را به كار مى‏گيرد؛ به عنوان مثال: نافع قرآن كريم را بر هفتاد نفر از تابعين قرائت كرد و از ميان قرائت‏هايى كه بر آنها خواند و آنها را از آنان روايت كرد، فقط آن قرائتى را اختيار نمود كه حداقل دو نفر از تابعين درباره آنها داراى توافق نظر بودند و ساير قراآت را كه از چنين مزيتى برخوردار نبود، رها مى‏كرد و بدين‏سان قرّاى ديگر، دست‏اندركار اختيار و گزينش قراآت شدند.(90)










    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




  11. Top | #220

    عنوان کاربر
    عضو حرفه‌ ای
    تاریخ عضویت
    January 1970
    شماره عضویت
    7751
    نوشته
    2,675
    صلوات
    114
    دلنوشته
    2
    جهت سلامتی و تعجیل در فرج ولی نعمتمان حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
    تشکر
    350
    مورد تشکر
    852 در 273
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    گرچه در برخى موارد، تلاش قرّا، آنها را نه تنها، در موارد اختلافى، به نص واقعى و اصلى نرساند، بلكه آنها را از آن نص واحد و واقعى دور ساخت؛ گرچه اجتهاد ايشان براى حفظ و صيانت قرآن بود. البته آن نص واقعى به مدد الهى از طريق نظارت مستقيم معصومين(ع) در سه قرن متوالى و سپس نظارت غير مستقيم امام زمان (عج) محفوظ ماند، و اينك مورد اتفاق همه مسلمانان است؛ يعنى روايت حفص از عاصم. از طرفى چون اجتهاد قرّا براى رسيدن به نص واحد، بى‏نتيجه ماند و هر قارى، قرائتى متمايز از ديگرى، برگزيد، براى توجيه قراآت گوناگون به‏ويژه سبعه و عشره و تقديس عمل صحابه، نياز به اقداماتى، مثل استناد به احرف سبعه بود.









    امضاء

    ُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا«28»
    و خداوند است است که رسولش را با هدایت و دین حق فرستاده تا آن را بر همه ادیان ومکاتب پیروز کند؛
    امام صادق (ع) در تفسیر این آیه فرمودند « پیروزی حق یعنی ظهور امام زمان (عج) که بر همه ی مکاتب و احزاب پیروز شود و زمین را پر از عدالت کند.

    یا مهدی ادرکنی عجل الله تعالی فرج الشریف




صفحه 22 از 32 نخستنخست ... 12181920212223242526 ... آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی