صفحه 6 از 7 نخستنخست ... 234567 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 51 تا 60 , از مجموع 63

موضوع: زبان خوراکیها ( جلد اول)

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #51

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض








    من گشنیز هستم!

    اسم من گشنیز است. به من جلجلان هم گفته اند. اعراب کسیره و کزیره می گویند. من از آن دسته گیاهان هستم که خاصیت میکرب کشی دارم، و از سرایت امراض عفونی جلوگیری می کنم. پزشکان قدیم به مبتلایان به ابله دستور می دادند که برای جلوگیری از سرایت به آن چشم، آب مرا در اطراف پلک بمالند، و برای جلوگیری از سرایت حصبه به اطرافیان نیز دستور می دادند که از من استفاده کنند. شما هم می توانید در مواقعی که یک بیماری همه گیر پیدا می شود، به سراغ من بیاید.
    حرمت می را که می گشنیز دیک عیش هاست ----- بر سر گشنیزه حصرم روان افشرده اند
    خاقانی
    من مقوی مغز و قلب می باشم - برای رفع خفقان - وسواس و هیستری (غش) سودی فراوان دارم.
    بیشتر خواص من در برگ و میوه من است که آن را تخم گشنیز یا تخم جلجلان نامیده اند، هرگز در خوردن من زیاده روی نکنید، زیرا باعث خواب های پریشان شده، مضر و خطرناک میباشم. مقدار خوراک برگ من 35 گرم و بذر من چهارگرم است، و چنانچه بیش از این مقدار خورده شود، شخص را در حالت لکنت زبان و کندی ذهن است. در عادت ماهانه بانوان اختلالاتی پدیدار می کنم. خون آنها را بند آورده، و عوارض زیاد همراه دارم.
    میوه من عالیترین مقوی معده، و بهترین محلل غذا است، محرک اشتها بادکش و معرق است، و بیشتر در بیماریهای دستگاه گوارش از تخم من استفاده می کنند، و بهترین راه برای استفاده از آن دم کرده ده تا سی در هزار است.
    من دارای ویتامین آ و ب بوده، و سرشار از ویتامین ث هستم. مضمضه آب من، جوشهای دهان را از بین می برد. لثه ها را محکم کرده، و از خونریزی آن جلوگیری می کند و درد دندان کرم خورده را تسکین می دهد. من دارای سبزینه بوده و یک اسانس قوی همراه دارم. درصد گرم میوه من، یک گرم اسانس و بیست گرم مواد چربی است. جهت سینه درد، دارویی ارزنده هستم، جوهر من از راه ادرار دفع می شود و بین راه مجاری را ضد عفونی کرده، زخمهای آنها را معالجه می کنم. شیره میوه من اسهال خونی را بند آورده، و بو داده آن برای اسهال و خونریزی معدی نافع است، عده ای برای رفع سر درد و معالجه زکام، میوه مرا در آتش انداخته، و از دود آن استفاده می کنند. این دود ضد عفونی کننده محیط و مجاری تنفس است، ولی برای مبتلایان به تنگی نفس و کسانی که نسبت به آن حساسیت دارند خوب نیست! برگ من مسکن صفرا و التهاب معده و برطرف کننده عطش زیاد است و از قی کردن جلوگیری می کند. ضماد برگ من از شدت حرارت جراحات و سوزش آنها جلوگیری کرده، و برای باد سرخ و بثورات جلدی اگزما توصیه و تجویز شده است. ضماد من با آرد جو، خنازیر و زخمهای سفت را تحلیل می برد. سابقاً برای معالجه زخم های سرطانی سرب را با آب من ساییده و روی زخم می گذاشتند.
    تخم من ضد کرم بوده، و از رشد آنها در معده جلوگیری می کند.
    اگر نسبت به بوی من حساسیت دارید، از داروهای مدر استفاده کنید و اگر در اثر زیاده روی در خوردن من مسموم شدید پس از استفراغ تخم مرغ و شیر میل نمایید.
    کوبیده میوه من، مخلوط با فلفل و نمک حافظ گوشت در برابر فساد بوده و در صنعت کنسروسازی مورد استفاده قرار می گیرد، مرا از دوستان با وفای خود بدانید، ولی در استفاده از من زیاده روی ننمایید. با من آش گشنیز، گشنیز پلو، تهیه کنید و در آش ها و خورش های سبزی دار، کمی از برگ من بریزید و افزودن آن را به سوپ و آش بیماران و اطرافیان آنها، مخصوصاً مبتلایان به امراض عفونی فراموش نفرمایید. من غرایز جنسی را کم می کنم و سابقاً چنین عقیده داشتند که اگر مرا به ران زنان باردار هنگام وضع حمل آویزان کنند، زایمان را سریع می نمایم. من خود چنین ادعایی ندارم، ولی بوی من در اتاق زایمان مفید بوده و بی فایده نیست!






    امضاء



  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #52

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    من ماش هستم!


    ایرانیان قدیم به من مچ می گفتند و اعراب آن را معرب کرده، به صورت ماش در آمدم. زادگاه اولیه من ایران و نوع دیگرم در هندوستان است. با اینکه یکی از حبوبات امروزی جز در آش ماش که یکی از غذاهای صددرصد ایرانی است، مرا در خوراکی های دیگر ندیده اند و نیز جای تعجب است که مؤلفین کتاب های لغت نامه مرا یا گیاه دیگری که از خانواده نخود فرنگی است اشتباه کرده، و اغلب مرا بجای آن معرفی می نمایند و چون برای توضیح این موضوع ناچارم بر خلاف رویه ی زبان خوراکیها دو لغت خارجی به کار برم از خوانندگان عزیز پوزش می طلبم. در زبان فرانسه به من وس می گویند. ولی در بسیاری از لغت نامه ها ارس را ماش ترجمه کرده اند. فارسی ارس گاودانه و عربی آن حب البقر و در کتاب های علمی قدیم کرسنه خوانده شده، دانه آن کمی از من بزرگتر است، من از نظر مواد قندی و نشاسته ای، ضعیف و از نظر مواد سفیده ای غنی هستم، و در حقیقت قدرت سازندگی من بیشتر از خاصیت غذایی من می باشد، و به همین جهت می توانم ادعا کنم که برای رژیم غذایی بهتر از من پیدا نمی شود...
    با اینکه من از قدیم در ایران فراوان بوده، و هستم، و با اینکه خیلی زود گرسنه را سیر می کنم، و هیچگونه خاصیت چاق کردن ندارم، و از خوردن من ضرری متوجه اشخاص نمی شود. معذلک پزشکان و داروسازان و غذاشناسان مرا نادیده گرفته، و برای لاغر شدن و لاغر کردن از من استفاده نمی کنند. من از تمام حبوبات زودتر هضم میشوم، و به هیچوجه در معده نفخ نمی کنم. مشروط بر اینکه پوست مرا گرفته باشند، و در غیر این صورت، پوست دانه من قابض بوده، و ایجاد یبوست می نمایند، به علت داشتم ویتامین های آ و ب مقوی نیروی بینایی و اعصاب می باشم... درمان سردرد حاد و آب ریزش بینی هستم. سرفه و تب را تسکین می دهم، پخته من با روغن بادام و سایر روغن های گیاهی مولد خون صالح است، و پخته من با پوست و ترشی ها، شکم روش را بند می آورد.
    یکی از مشخصات من آن است که با وجود سردی که دارم، لوزالمعده را وادار به ترشح انسولین نکرده، و قند خون را پایین نمی آورم. طبیعت در وجود من درشتی و نرمی را به در آمیخته است هم برای لینت و هم برای بند آمدن شکم روش مفید می باشم، اگر مقصود از خوردن من لینت مزاج باشد، از دانه های پوست کنده من استفاده کنید، و برعکس برای قبض معده، مرا با پوست به کار برید، و برای این کار بهتر است دانه پوست نکنده مرا بو داده، و بعد بپزید و با دانه های مرا با پوست در آب جوشانده و آب آن را که حاوی لعاب و ماده نرم کننده ای است، دور بریزید و بعد آب تاره ریخته، دوباره بپزید و میل نمایید و اگر مقصودتان از جمع کردن مزاج تسکین فشار صفرا و خون باشد، مرا با انار و یا سماق میل نمایید.
    پیران و صاحبان مزاج سرد و کسانی که در معده شان رطوبت زیاد است، باید مرا همراه با ادویه مثل - دارچین - فلفل - زنجبیل - خردل میل نمایند و صاحبان مزاج گرم بهتر است به غذاهای خود که با من درست می کنند، چاشنی های ترش مثل: رب انار - رب گوجه و آب سماق و غیره بزنند - پماد پخته من، یا سرکه برای اگزما و امراض جلدی نافع است، مالیدن پخته دانه های من به اعصابی که خواب رفته و بی حس شده اند، مفید است و درد آنها را تسکین می دهد.
    یکی از برادران من در هندوستان به عمل می آید و دارای لعاب بیشتری بوده و به آن ماشدارو می گویند.
    با من می توانید ماش پلو - آش ماش و قلیه کدو با ماش که از غذاهای ایرانی هستند تهیه کنید - در آش ماش شلغم - کدو و هویج هم می توانید اضافه کنید، و به خواص آن بیفزایید. آش ماش با شلغم مرهم سینه بوده، آن را نرم و باز می نماید.
    برای تهیه قلیه کدو با ماش - کدو و گوشت را کمی سرخ کرده، و آب ریخته بگذارید بجوشد. بعد دانه های پوست کنده و مقشر مرا جداگانه با آب پخته به آن بیفزایند، و بعد روی آتش بگذارید، و به هم بزنید تا آب تقریباً تمام شود، و بعد به آن پیاز داغ یا سیر داغ اضافه کنید. بعضی ها به آن مقداری کوفته ریزه اضافه می کنند. قلیه هویج یا ماش هم به همین دستور تهیه می شود، و قلیه کدو و هویج با ماش طعم خوشی دارد.
    قلیه ها غذاهای مخصوص ایرانی هستند که تهیه آنها تقریباً منسوخ شده، و در کتاب جامع الحکمتین چنین می نویسد:
    - پس نباتی که از زمین برآید و چنان شود که غذای مردم را شاید...و اگر شرح آن غذاها از دیگ (پخت)ها و قلیه ها و بریانها و حلاوی کرده آید سخن دراز شود (جامع الحکمتین صفحه 205).





    امضاء


  4. Top | #53

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    اسم من پنیر است !

    از قدیم نان خورش شما ایرانیان بوده ام، و بسیاری از سالخوردگان روستا نشین، زیادی عمر خود را از من می دانند. من از بسته شدن شیر به وسیله پنیر مایه بدست می آیم و بیش از سیصد نوع دارم و این انواع بستگی به انواع پنیر مایه دارد و بطور کلی انواع پنیر مایه به دو دسته حیوانی و نباتی تقسیم می شوند، انواع حیوانی آن را از مخاط معده ی حیوانات نوزاد که شیرخوار بوده و علفخوار نشده اند می گیرند و انواع نباتی، از شیرابه درخت انجیر و چند درخت دیگر بدست می آید که مهمترین و سودمندترین آن ها گیاهی است به نام پنیر بند که در بلوچستان ایران بطور خودرو به عمل می آید و سی درصد مایه پنیر خالص دارد. این گیاه مفید یکی از ثروت های خداداد ایران زمین می باشد که متأسفانه تاکنون مورد توجه و بهره برداری قرار نگرفته و در بوته فراموشی گذاشته شده است. اگر در نظر بگیرید که در دنیا روزانه چه مقدار پنیر مصرف می شود، به شما ثابت خواهد شد که ایران می تواند صادراتی هزار برابر کتیرا و منافعی هم عرض صادرات مهم از این محصول بدست آورد. با مطالعاتی که شده است، در زمین های وسیع و مستعد بلوچستان و کرمان می توان این گیاه را کاشت و سالانه بیش از صدها هزار تن محصول بدست آورد.
    پنیری که با پنیر بند ساخته شود، ویتامین های بیشتری داشته و خوش بو و خوش طعم تر از سایر انواع پنیرها است و من از شما ایرانیان که از وجود این نعمت خداداد استفاده نمی نمایید، بسیار متعجب و گله مند می باشم، وقتی مرا با پنیر مایه حیوانی می سازند، و برای تهیه آن حیوان کوچکی را که تازه به دنیا آمده است می کشند پنیری بدست می آورند که از نظر شرع اسلام خوردن آن مکروه بوده، و زود فاسد می شود، در صورتی که نوعی از پنیر مایه های نباتی بدست می آید، نواقص فوق را ندارد. یک نوع مرا از ماست تهیه می کنند و این نوع نیز بسیار مرغوب و سودبخش است. چنانچه مرا از شیر حیوان سالم که در صحرا چریده باشد درست کنند، بسیار مطبوع و گوارا بوده و منافع سرشاری خواهم داشت.
    به علت داشتن ویتامین های ث و انواع ب و املاح معدنی مخصوصاً کلسیم، نان خورش کاملی هستم که تمام عوامل حیاتی را در برداشته، و کمبود آنها را جبران می نمایم، من مقوی معده و روده ها هستم و موجودات مفیدی که در روده ها زندگانی کرده، و به هضم غذا کمک می نمایند، از من تغذیه می کنند. من خون سالم درست می کنم، من کمی دیر هضم هستم، ولی پس از هضم زود جذب یاخته ها شده، و آنها را وادار به سازندگی می کنم. با مغز گردو و مرزه، چاق کننده بدن و باعث نرمی پوست می شوم، و پادزهر املاح نقره و سرب می باشم.
    چون تازه مرا در آب جوشانده و آب آن را به زن بچه شیرده بدهند، شیر او را زیاد می کنم، خوردن برشته من بعد از پختن و گرفتن آب آن اسهال را بند می آورد، کهنه و فاسد شده من، سمی و خطرناک است و تولید سنگ می نماید.
    تازه من که آب آن را هنوز نگرفته و در اصطلاح پنیرسازان دلمه نامیده می شود، خواب آور بوده و جهت تقویت اعصاب و التهاب معده و امراض سل و دق زیاد تجویز می شوند و معالج خشکی پوست و علاج وسواس و امراض صفراوی و فشار خون است.
    اگر می خواهید من دیر فاسد شده، و مدتی در خانه شما بمانم. همیشه مرا در ماست یا آب ماست بیندازید.
    نمک زده و کهنه من در صورتی که فاسد نشده باشد، بلغم را از بین می برد و اشتها را تحریک می نماید، رطوبت معده را می گیرد، ضماد آن را با عسل جهت باز شدن دمل و با روغن زیتون جهت نرم شدن مفاصل زیاد تجویز می شود و اگر آن را روی پینه های دست و پا بمالند، آنها را برطرف می نماید. اگر مرا با آب ژلاتین یا آب پاچه های گوسفند مخلوط کرده، کمی نوشادر به آن اضافه کنید، و علاوه بر منافعی که جهت دستگاه گوارش دارد، پادزهر گزیدن زنبور و کژدم است. چنانچه مرا با خرما میل فرمایید کیفیت غذایی آن را بالا می برم، به عقیده پزشکان قدیم ایران، خوردن من همراه با یک سبزی یا یک میوه مثل گردو نافع تر خواهد بود.
    من یک برادر مادری دارم که اسمش ماست می باشد مادر ما هر دو شیر است و پدرمان متفاوت می باشد. البته ماست به موقع خود را به شما معرفی می کند، ولی من می خواهم در اینجا سؤالی از خوانندگان کنجکاو بنمایم.
    اگر از شما بپرسند که اولین ماست را در دنیا چه کسی درست کرد، و چه مایه ای به او زد، چه جوابی خواهید داد؟ شما می توانید این سؤال را از دیگران هم بکنید و بپرسید، اولین ماست در جهان چگونه درست شد؟
    بدون شک جواب این پرسش را نه شما می دانید و نه ماست بندان و نه دانشمندان حتی غذاشناسان امروزی. حل معما، افتخاری بر افتخار ایران عزیز خواهد افزود و ثابت خواهد کرد که اولین ماست برخلاف تصور دیگران در ایران بدست یک ایرانی درست شده و اینکه می گویند اولین بار آنرا در بلغارستان ساخته اند صحیح نیست!





    امضاء


  5. Top | #54

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    اسم من گلابی است!


    من شاه میوه، گلابی هستم. اسم اصلی من امرود است و به میوه ی پیوندی و شاداب من شاه امرود می گویند، و چون معطر و پر آب می باشم، به گلابی معروف شده ام.
    من انواع و اقسام کوچک - بزرگ - سبز - گلگون - مخروطی ته گرد دارم. یک نوع من ترش و میخوش و بقیه شیرین یا گس می باشد. یک نوع جنگلی دارم که در کهکیلویه زیاد است و تخم زیاد دارد و میوه آن قابل استفاده نیست. فقط تخم آن را به نام انجوجک می فروشند و برای این کار، میوه را زیر خاک می کنند و پس از آن که پوسید تخم های آن را بیرون آورده، پس از شستن خام یا بو داده می فروشند. در گیلان یک نوع گرد من به نام خج معروف است که به علت سفتی قابل خوردن نیست، ولی با آن بهترین مربا را می توان تهیه کرد.
    من در نقاط سردسیر بهتر از گرمسیر به عمل می آیم، و از قدیم در آذربایجان و همدان و خراسان مرا می کاشتند و به امر شاه عباس کبیر مرا به اصفهان و شیراز بردند و اهالی این شهرهای بزرگ مدتی مرا به نام عباسی می خواندند. من دارای ویتامین های آ - ب - ث و فلزاتی مثل آهن - کلسیم پتاسیم - منگنز و کمی هم کوبالت هستم. مقدار ویتامین ها و املاح در پوست من دو برابر گوشتم می باشد، عده ای گوشت پیوندی و شاداب مرا شربت منجمد و دانه های چربی که در آن می باشد به عنوان ریگ گلابی نام گذاری کرده اند. این دانه های چوبی سلولز بوده و در معده و روده ها هضم نشده، عیناً دفع می شوند و روده ها را جارو کرده، فضولات را همراه خود می برند و به همین علت است که میوه من اول در مزاج لینت می دهد و آب آن زودتر از معده می گذرد و بعد که نوبت ریگ های آن رسید مزاج را قبض می کند. من نیروبخش معده، تسکین دهنده ی عطش، و انقلاب و دستگاه گوارش هستم، و از همه میوه ها بهتر و زودتر رفع عطش و التهاب می نمایم، و روی همین اصل است که اروپائی ها مثلی دارند که می گوید یک گلابی را باید برای روز تشنگی نگاه داشت. هیچگاه بعد از خوردن من آب، مخصوصاً آب سرد ننوشید. زیرا هضم مرا مشکل کرده و تولید نفخ می نماید. من ترشح بزاق را زیاد می کنم. و با این وسیله هضم غذا را آسان می نمایم و به همین جهت به شما توصیه می کنم که همیشه مرا همراه با غذا میل نمایید. قبل از غذا یا بعد از آن فرقی نمی کند، ولی نباید مرا در شکم خالی تنها تناول کنید. من برای مزاج های گرم مفیدم و برای پیران و صاحبان مزاج سرد، چندان مطلوب نیستم، مگر آنکه کاملاً رسیده و شاداب باشم، ولی سالخوردگان می توانند به راحتی از کمپوت و مربای من استفاده نمایند. اصولاً ما میوه های تر دارای این خاصیت می باشیم که هر چه رسیده تر و شیرین تر شویم، زودتر هضم شده، و تولید نفخ و برودت نمی نماییم، ولی اگر سفت و نارس باشیم، تولید نفخ خواهیم کرد. مخصوصاً اگر بعد از خوردن ما آب سرد بنوشند. شما مردم شهرنشین این روزها، ما میوه های آب دار را در سردخانه و یخچال جا داده اید، و ما را در حالی که حرارت بدنمان نزدیک صفر است، وارد معده می کنید که حرارت آن 37 درجه می باشد و با این عمل با دست خود معده ی خود را خراب می کنید و بعد از ما گله می نمایید که چرا تولید نفخ و برودت می نماییم!
    کسانی که معده شان برای هضم من آماده نیست، می توانند از آب من استفاده نمایند، مشروط بر اینکه میوه ی مرا با پوست و مغز و هسته تحت فشار قرار دهند و از تمام اعضای بدن من استفاده نمایند.
    من مفرح قلب و کبد هستم، و به همین جهت رنگ رخساره را باز می کنم و گرفتگی های روحی غم و غصه را برطرف می سازم. من با کمک ریگ هایی که همراه دارم، معده و روده ها را دباغی و زهکشی می کنم، املاح پتاسیم و تانن که در میوه ی من است، سموم بدن مخصوصاً اسید اوریک را از بین می برد و پزشکان مرا برای مبتلایان به امراض نقرس و روماتیسم زیاد توصیه می کنند. من پادزهر سموم مخصوصاً زهر قارچ های سمی میباشم، و این خاصیت در میوه های غیر پیوندی و خج زیادتر است و چون مرا با قارچ سمی بپزند، زهر آن را خنثی خواهم کرد - هر وقت دچار مسمومیت شدید، به سراغ من بیایید، شما را یاری خواهم کرد.
    قند من برای مبتلایان به مرض قند ضرر ندارد، بلکه مفید است. نوع میخوش من مقوی معده و کبد بوده اشتها را زیاد می کند. مسکن التهاب و فشار خون است. صفرا و تشنگی را بهتر برطرف می کند، قی و اسهال را تسکین می دهد، ولی برای پیران خوب نیست، مگر آنکه بعد از آن کمی عسل میل نمایند.
    نوع گس من قابض تر بوده، خوردن گرد خشک آن اسهال را بند می آورد و مالیدن آن روی زخم جراحات آن را از بین می برد و گوشت نو می آورد.
    دم کرده ی پنجاه گرم برگ درخت من مخلوط با پنجاه گرم برگ سیب، سنگ کلیه و مثانه را خرد می کند. دمکرده ی صد گرم برگ تازه و جوان من پیشاب را زیاد می نماید، و کلیه و مثانه را شستشو داده و اسهال را درمان می کند. صمغ درخت من کمی ملین است و به هضم غذا کمک می کند. سابقاً از سوخته چوب و برگ من یک نوع سرمه می ساختند که جانشین توتیا بود، و برای جوش های پلک زیاد توصیه و تجویز می شد.
    انجوجک که تخم میوه ی جنگلی من است، کرم معده را می کشد، موافق سینه و حنجره و اعصاب متشنج است، پیشاب را باز می نماید، و اگر آن را کوبیده و شیره ی آن را بگیرند، برای بند آمدن خون عادت ماهیانه بانوان که زیاد باشد مفید است.




    امضاء


  6. Top | #55

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    من ریحان هستم!


    مرا ریحان می نامند، به معنی گل و سبزه! برابر این لغت در فارسی اسپرم است که به صورت اسپرغم - اسپرهم و اسفرم نیز گفته شده است. اسم اصلی من شاه اسپرم است که آن را شاه اسپرغم - شاهپرهم - شاهسفرم نیز گفته اند.
    بعد از اسلام مرا به عربستان بردند و کلمه ی شاه اسپرم را به سلطان الریا حین ترجمه کردند و از آن جا به اروپا رفت و به زبان لاتین به آن بازیلیک، یعنی سبزی سلطنتی لقب دادند. لقب آن از روی افسانه ای است که در فرهنگ عامیانه (فولکلور) فارسی وجود دارد و پیدایش مرا در زمان سلطنت انوشیروان می رساند و با اینکه این داستان صورت افسانه دارد، معذلک تکرار آن خالی از لطف نیست. اینک شرح داستان به همه صورت که در کتب قدیم آمده است:
    گویند اسپرغم پیش از انوشیروان نبود. روزی انوشیروان بار عام داده، و به دیوان قضاوت نشسته بود. ناگاه ماری بزرگ از زیر تخت در آمده، حاضران را از دیدن او ترس به هم رسید. قصد او کردند، شاه فرمود بگذارید شاید شکایتی داشته باشد. به دنبال او برفتند تا به کنار چاهی رسیدند. مار بر کنار چاه حلقه زد، آنگاه به درون رفت و بر آمد، چون در آن چاه نگاه کردند، ماری دیدند مرده افتاده و عقربی نیش بر او بند کرده، نیزه ای از بالای چاه بر پشت عقرب فرو بردند و چون یک سال بگذشت، هم در آن روز شاه نشسته بود و به شکایات مردم رسیدگی می کرد. همان مار به نزدیک سریر آمد و از دهن خود قدری تخم سیاه بریخت و برفت، کسری فرمود آن تخم را کاشتند. از آن شاه اسپرغم بر آمد و انوشیروان که پیوسته زکام داشت از بوییدن و خوردن آن زکامش برطرف شد. شکی نیست که این داستان به این شکل صحت ندارد و بعید نیست که بذر مرا یکی از شاکیان که به حق خود رسیده بود، به عنوان هدیه آورده باشد.
    عده ای از لغت نویسان عربی مرا ضیمران نوشته اند. این خود یک اشتباه است. زیرا ضیمران گیاه دیگری از خانواده ی ماست که در صحرای عربستان می روید و بسیار خوش بو و نافع است. در خانواده ی ما بیش از 160 نوع گیاه خوشبو وجود دارد که چند نوع آن بیشتر در ایران کاشته نمی شود. بذر یک نوع آن تحت عنوان تخم شربتی زیاد مصرف دارد.
    باری من مقوی معده، بادشکن، ضد عفونی کننده دهان و دستگاه گوارش، مدر و ضد تشنج می باشم. به علت داشتن سبزینه و اسانس مخصوص که خود مخلوط از چند اسانس است، بوی پیاز و سیر را از دهان می برم و روی همین اصل است که یک پای ثابت سینی نان و کباب شده ام و چون به کباب بازاری پیاز زیاد می زنند، و مقداری هم با آن می خورند، ناگزیر نیز مقداری از سبزی من تناول می نمایند تا بوی پیاز برطرف شود. من دماغ را باز می کنم. عصاره ی من با شیر برای درمان زکام و سینه درد و سرفه به کار می رود. مضمضمه جوشانده ی غلیظ و جویدن خود من جهت رفع آفت دهان و بو کردن من برای رفع سر درد مفید است.
    کسانی که هنگام مسافرت در اتومبیل - هواپیما و کشتی حالشان بهم می خورد و دچار درد سر و دل بهم خوردگی می شوند، می توانند از من استفاده کنند، و با بو کردن من و جویدن برگ های نازک من خود را تسکین بدهند، من میکرب های اسهال و وبا را می کشم. بوی من پنبه و مگس را فرار می دهد. چند شاخه از من در باغچه منزل خود بکارید و به این ترتیب با این حشرات مزاحم مبارزه نمایید. خوردن بذر من مقاومت بدن را در برابر سموم زیاد می کند. پزشکان قدیم ایران کوبیدن بذر مرا برای ساختن ترکیبات دارویی منع کرده اند و این از آن جهت است که لعاب ما دانه های گیاهی در موقع کوبیدن از بین میرود و بهتر است، تخم مرا بطور مستقیم به کار برید، من دارای ویتامین کا بوده و برای خون دماغ و بواسیر خونی سودبخش می باشم، سابقاً تخم مرا با شکر کوبیده، جهت رفع بوی زیر بغل استعمال می کردند، به نظر من تنها ساییدن آن کافی است و احتیاج به شکر ندارد!




    امضاء


  7. Top | #56

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    اسم من انار است!

    اسم من انار است، و گاهی نار می گویند. از من در قرآن مجید تعریف شده است. زادگاه اولیه من ایران می باشد، ولی امروزه در بسیاری از کشورها کاشته می شوم. طعم من گاهی ترش، گاهی شیرین و گاهی ملس است. در اثر تربیت یک نوع انار بی هسته وجود دارد که پوست مغز و دانه های آن نرم و لطیف می باشد. نوع شیرین من برای سینه و ریه نافع است، ولی نوع ترش ما سینه را خشک می کند، و برای مبتلایان به درد سینه و سرفه خوب نیست، برای آنهایی که جگرشان گرم است، هیچ میوه ای مناسب تر از نوع ترش ما نیست. مواد غذایی در ما کم است، ولی تا بخواهید سرشار از ویتامین های آ - ب - ث و ئی هستیم و به قدری آهن و فلزات مفید دیگر داریم که هضم ما را سنگین کرده، و کمی نفاخ به نظر می رسیم، ولی این سنگینی و نفخ از نوع سایر میوهها نیست، و به زودی پراکنده می شود و یکی دیگر از مشخصات ما این است که آب ما سنگین تر از خوردن دانه های ما با هسته است، چون مغز هسته ی دانه های ما خود کمی پائین است، و پوست سخت آن روده ها را جارو می کند، آب میوه ی من دارای قند - تانن و یک ماده ی مفید به نام کره ماناتین است که از دوستان کبد بوده، و آن را پاک و در نتیجه رنگ رخساره را باز می نماید، من به علت داشتن ویتامین های آ به رشد اطفال کمک می کنم. به علت داشتن انواع ویتامین ب اعصاب را تقویت کرده، آنها را محکم و شک و دودلی را از بین می برم، به علت داشتن ویتامین ب 6 ضد استفراغ بوده، و درمان ویار زنان باردار هستم.
    اگر خانمی هنگام آبستنی از من، یا رب من زیاد بخورد، بزرگترین خدمت را به فرزند آینده خود کرده است، زیرا من علاوه بر جلوگیری از ویار و تقویت مادر و فرزند، به رشد آینده طفل هم کمک خواهم نمود. من به علت داشتن آهن و ویتامین های لازم، خون ساز بوده و آن را اصلاح می نمایم.
    بهترین موقع خوردن من صبح ناشتا است. در موقع خوردن به من گلپر بزنید علاوه بر بوی مطبوع به هضم من هم کمک خواهد کرد.
    من پیشاب را زیاد می کنم، غرایز جنسی را تقویت می نمایم، و درمان اسهال هم هستم. دانه های میوه ی جنگلی من که به ناردان معروف است، در معالجه ی اسهال شهرت فراوان دارد. این دانه ها را در آب بجوشانید، و صاف کنید، و آب آن را نوش کنید تا اسهال بند آید و همچنین می توانید کمی ناردان را با هم وزنش برنج و جو پوست کنده مخلوط کرده، در آب بجوشانید و پس از صاف کردن تنقیه کنید و اثر آن را در معالجه اسهال ببینید. این دستور برای معالجه زخم معده و ورم روده، نتایج عالی داده است.
    رب من بهترین چاشنی برای فسنجان و خورش بامیه - آش انار و خوراک های دیگر است، و به علت داشتن تانن و آهن، رنگ آن ها را سیاه می کند.
    اگر این رب را با عسل مخلوط کنید، برای معالجه زخم بینی و بثورات جلدی مصرف آن از خارج مفید است.
    خوردن آب میوه شیرین من با شکر و نشاسته برای معالجه سینه درد و سرفه توصیه شده است و مرا در موقع یرقان نیز تجویز کرده اند، و برای اصلاح سپرزنیز سودبخش می باشم.
    نگاه به دل پر خون من نکنید، تمام قسمت های درخت من مفیدند. پوست میوه - پوست ساقه و پوست ریشه من مصارف صنعتی و درمانی دارند و از گل من هم می توان استفاده کرد.
    پوست میوه ی من در رنگرزی و چرم سازی از قدیم به کار می رفت، و بهترین قالی های ایران را با آن رنگ می کردند.
    مضمضمه و نگاهداشتن آب میوه ی ترش من در دهان، برفک و جوش های دهان را پاک می کند و لثه را محکم می نماید. میوه ی ترش من برای مبتلایان به زخم معده و روده خوب نیست و برای سرد مزاجان زیان بخش است، و جاذبه ی کبد را کم می کند، ولی در عوض میوه های شیرین و ملس من، صفرا بر بوده و معده و کبد را تقویت کرده، و درمان تب های صفراوی و یرقان و امراض جلدی است.
    پوست ساقه و ریشه من دارای بیست و دو درصد تانن است، و به علاوه از آن در صنعت داروسازی، چهار ماده شیمیایی می گیرند که همگی ضد کرم کدو می باشد. شما می توانید برای معالجه کرم کدو از پوست، ریشه یا ساقه من مستقیماً استفاده کنید، و به این منظور باید شصت گرم پوست ریشه ی تازه یا گرد خشک آن را گرفته، شش ساعت در آب خیس نمایید (مقدار آب 750 گرم) بعد آن را بجوشانید تا حجم آن تقریباً نیم لیتر شود، پس از صاف کردن، آن را سه قسمت کندی و هر قسمت را به فاصله یک ساعت و نیم میل نمایید و پس از دو ساعت یک مسهل بخورید، و منتظر دفع کرم کدو باشید. مقدار مصرف برای اطفال یک ششم تا یک سوم میزان بالا می باشد. ضمادی که با پختن پوست و هسته من تهیه نمایید، برای امراض جلدی مخصوصاً اگزما مفید است و خارش از بین می برد.
    رب من جهت رفع خماری مفید بوده، و غم و غصه را تسکین می دهد.
    ناردان قابض تر از دانه های ما بوده، جوشانده ی آن جهت محکم شدن لثه نافع تر است. جوشانده گل ما نیز جهت پیوره و خونریزی لثه تجویز شده است و سایر خواص آن مثل گلنار فارسی است که بعداً خود را معرفی خواهد کرد.





    امضاء


  8. Top | #57

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    من بولاغ اوتی هستم!


    من دو برادر دارم که اولی اسمش تره تیزک و دومی شاهی است. یکی از جهانگردانی که در زمان هخامنشیان به ایران آمده است، در سفرنامه خود می نویسد: داریوش بزرگ و لشکریانش غذایی ساده دارند و با هر لقمه از غذای خود، کمی بولاغ اوتی میل می نمایند، همگی سالم می باشند و جای بسی تعجب است که با این غذای ساده بسیار شجاع و زورمند می باشند.
    در کتاب های پزشکی قدیم، به من جرجیر بیابانی یا بهقان و به تره تیزک جرجیر پستانی و به شاهی رشاد می گفتند. و بذر ما را حب الرشاد خوانده اند.
    محل رویش من دامنه ی کوههای طالقان، بین جاده قزوین، روستاهای پشند - آبیک و اتانک - در شهرری کنار رودخانه امین آباد، در بندر انزلی شاهزاده کوه، راه چالوس، در آذربایجان بین سلیمانیه و دربند، اطراف شیراز پل آبگینه، نزدیک بوشهر و کوتدوند می باشد و بیشتر بطور خودرو در کنار چشمه ها و قنات هایی که سرشار از شبه فلز ید می باشند به عمل می آیم اگر به دهاتی که من در آنجاها هستم سری بزنید، با مردمان سالخورده که بیش از صد سال داشته و از نعمت سلامتی برخوردارند روبرو خواهید شد و اگر از آنها سؤال کنید، خواهید فهمید که از من زیاد می خورند و شاید تنها نان خورش آنها باشم.
    من به علت داشتن ید ضد غمباد می باشم، و چون منیزی دارم، ترمز سرطان هستم و چنانچه آب مرا به موشی که مبتلا به سرطان است تزریق کنند، از پیشرفت این مرض در بدن او جلوگیری خواهم کرد.
    در اطراف خانواده ما، مخصوصاً برادرم تره تیزک، از طرف غذاشناسان و دانمشندان، چه در قدیم و چه در عصر حاضر، عقاید و نظرات ضد و نقیض زیاد گفته شده است. عده ای از غذاشناسان عصر جدید ما را شد غمباد گواتر و دسته ای باعث این بیماری می دانند گواترزا. در صدر اسلام نیز دانشمندان عرب نسبت های ناروا به ما می دادند و حتی عده ای می گفتند هرکس شب تره تیزک بخورد رگ جذام در بدنش به حرکت در می آید. خوشبختانه امام هشتم حضرت رضا علیه السلام غلام خود را جهت خرید تره تیزک فرستاده و پاسخ دشمنان را داده اند.
    این عقاید متضاد، در اطراف ما معمایی است که جواب آن را باید فقط از زبان خوراکی ها شنید و من امروز می خواهم برای اولین بار یکی از اسرار غذاشناسی را برای شما فاش نمایم و موضوع مهمی را مطرح کنم که تاکنون در هیچ کتابی نوشته نشده است.
    یک دسته از فواید ما خوراکی ها مرهون مواد معدنی است که در ساختمان بدن ما وجود دارد. ما این فلزات را از آب و خاکی که به ما می دهند می گیریم و اگر آن ها فاقد این مواد باشند، نسبت به آن گرسنه شده و نه تنها خاصیت اولیه ی خود را از دست می دهیم، بلکه بر عکس عمل خواهیم کرد.
    بنابراین، اگر ما نسبت به شبه فلز ید گرسنه باشیم، نه تنها غمباد را معالجه نخواهیم کرد، بلکه گواترزا بوده، و باعث ناراحتی غده درقی خواهید شد.
    من چون از قدیم این راز را می دانستم، فقط در کنار آب هایی بطور خودرو عمل آمدم، که دارای شبه فلز ید به حد کافی بوده، ولی برادرانم گول شما، انسانها را خورده و در اکثر نقاط کشت شده، و در زمین های نامناسب به عمل آمده و این سر و صداها را در اطراف ما بلند کرده اند.
    ما هر سه سرشار از ویتامین ث بوده و ضد خونریزی و رقیق شدن خون می باشیم، و به حدی از این اکسیر گرانبها داریم که خوردن مختصری از ما رفع کمبود آن را خواهد کرد و با کمک یک ماده میکرب کش که در خانواده ما وجود دارد، در معالجه زخم روده و امراض داخلی و سرماخوردگی تره تیزک به علت داشتن یک ترکیب گوگردی در اصلاح دستگاه تنفس تأثیر فراوان داریم.
    سل ریوی، آسم، زکام و سیاه سرفه را شفا می بخشیم، و برای این کار بهتر است شیره ی ما را گرفته و همه روزه صبح، و عصر یک قاشق سوپ خوری، به بیمار بدهند.
    ما سه برادر خنک هستیم و در رسانیدن مواد معدنی به یاخته ها نقش مهم داریم. صبح زود موقعی که از خواب بیدار می شوید. یک استکان کوچک از آب ما نوش جان کنید، تمام سموم بدن شما دفع خواهد شد و انگل های معدی هم از بین خواهد رفت.
    مخلوط نیم لیتر از آب ما با روغن بادام شیرین یا زیتون، درمان بند آمدن ادرار و درد کلیه و مثانه است. زیرا ما ترشحات خارجی مثل شیر - عرق و ادرار را زیاد می کنیم و به ترشحات داخلی کمک می نماییم و از این رو ما را برای معالجه مرض قند، غمباد و بدبویی عرق زیر بغل تجویز کرده اند. بانوانی که رحمشان بو می دهد می توانند از این خاصیت ما استفاده کنند.
    می گویند چون درخت انار ترش را با آب جوشانده ی ما آبیاری کنند، میوه اش شیرین می شود. من چون در علم کشاورزی وارد نیستم، این خبر را نه تایید می کنم نه تکذیب.
    تخم ما که به حب الرشاد معروف شده است، دارای اکثر خاصیت ما می باشد. جوشانده ی گرم آن قی آور بوده، و بلغم را دفع می نماید.
    با زرده ی تخم مرغ نیم بند جهت تقویت غرایز جنسی نافع است و ضماد آن جهت برطرف کردن کک و مک و بثورات جلدی توصیه شده است و با زهره گاو جهت محکم شدن و جلوگیری از ترکیدن و شکستن ناخن ها و سم ستور سودمند می باشد.
    خلاصه چون ما سرشار از ویتامین های آ، ب و ث و مواد کانی مثل آهن، فسفر، ید، منیزیم، منگنز و مس و روی و آهک و گوگرد هستیم، به من لقب سبزی تندرستی داده اند.
    اگر می خواهید ما همچنان خدمتگزار شما باشیم، در مزرعه ی برادران من مختصری نمک یدوردوپتاس بپاشید و با این کود سلامتی خود را بیمه کنید.





    امضاء


  9. Top | #58

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    اسم من هویج است!

    اسم من زردک است. اسم برادرم که شما به آن هویج فرنگی لقب داده اید، گزر می باشد. برادر خوانده ای هم دارم به نام شقاقل که شما از مربای آن استفاده می کنید.
    ما نه میوه هستیم و نه سبزی، بلکه از دسته هویج ها هستیم.
    از آنجایی که ایرانیان قدیم در گیاه شناسی - پزشکی - دارویی و بالاخره غذاشناسی پیش قدم بوده اند، برای کلیه اصطلاحات علمی واژه ای مخصوص داشته اند و و این زبان برخلاف تصور بعضی ها بسیار وسیع و دامنه دار است، متأسفانه در اثر یک سلسله پیش آمدهای ناگوار این اصطلاحات علمی فراموش شده، و جای خود را به لغات خارجی داده است، یکی از این اصطلاحات علمی همین هویج است، اگر از شما بپرسند که شلغم یا چغندر و کلم میوه اند یا سبزی، جوابی ندارید، ولی اگر به لغت نامه های قدیم مثل برهان قاطع مراجعه نمایید با کمال تعجب مشاهده خواهید نمود که نوشته است هویجی است که آنرا در آش می ریزند و از این رو باید در نظر داشته باشید که در زبان فارسی به کلیه ریشهای خوراکی مثل انواع زردک - شلغم - چغندر - سیب زمینی - شیرین بیان - کلم سنگ و غیره، هویج می گویند و نام همانطور که در سطر اول گفتم، زردک و گزر می باشد که اعراب آنرا معرب کرده جزر نام گذاری کرده اند.
    در بین سبزیها و گیاههایی که دارای منافع زیاد می باشند و به عنوان یک ماده خوراکی در آشپزی بکار می روند، مصرف من و گزر زیادتر است. ما را هم خام می خورند و هم پخته، و چون فصل معینی نداشته و همیشه در بازار پیدا می شویم، معادل مصرف نان خریدار داریم و با اینکه شیرین هستم، هیچگاه فاسد نشده - ترش و تند و تلخ و گس نمی شویم. ما در را در تمام آش ها - سوپ ها و انواع خوراکیهای ایرانی و فرنگی می توانید بریزید و از منافع سرشار ما بهره مند شوید، با ماها مربا و کمپوت هم می توانید تهیه کنید و پوره ما را هم به کودکان خود بخورانید، برادر من گزر از قدیم در بیابان های ایران بطور خودرو به عمل می آمد، و اکنون هم در اطراف ارومیه دربند تبریز - مرند - چالوس - دره هریرود - بلوچستان - مکران و لرستان دیده می شود، و با این وصف عنوان هویج فرنگی به او دادن دور از انصاف و حقیقت است!
    ما انواع و اقسام زیاد داریم. نمونه های کوتاه - بلند - باریک - با سیخک - بدون سیخک. با رنگ های گوناگون از سرخ آتشین گرفته تا زرد طلایی و بنفش ظاهر می شویم. انواع ما وقتی وحشی بوده، و در بیابان و سرزمین های سخت و شخم نشده به عمل می آیند، سفت و سخت بوده، و سیخک میان آنها از چوب سخت تر است و به همین جهت برای انسان قابل مصرف نبوده و به درد علوفه می خورند. ولی همینکه از صحرا به بستان آمدیم، و ما را در زمین های شخم شده پرورش دادند، نرم و شیرین شده، و سیخک ما نیز از حالت چوبی خارج شده، قابل مصرف شدیم و اکنون هم هر قدر زمین زراعتی ما پوک تر باشد بهتر می توانیم رشد کرده و شیرین تر و آبدارتر شویم.
    ما دوست جگر - زیادکننده نور چشم بوده شهوت را زیاد می کنیم و بر تعداد نطفه می افزاییم و آنرا برای تربیت جنین آماده می سازیم. کسانی که می خواهند خون کهنه از بدنشان رخت بربسته، مبتلایان به مرض قند، چربی خون، صفراوی مزاجها، و آنهایی که نمی خواهند در رشدشان اختلالی پیدا شود و همچنین زنان بارداری که آرزوی فرزند سالم و قوی زیبا دارند، مادرانی که می خواهند شیرشان زیاد شود، بدو شک غذایی بهتر از خانواده زردک پیدا نخواهند کرد. ما ادرار را زیاد می کنیم، با چربی خون که دشمن سرسخت جوانی است، می جنگیم و رنگ چهره را باز می کنیم، و برای مبتلایان به اسهال، غذای خوبی هستیم. قند ما نه تنها برای بیماران مبتلا به مرض قند ضرر ندارد، بلکه به علت داشتن انسولین گیاهی، درمان این مرض هستیم، ما قوه کشش عضلات را زیاد می کنیم، و برای بیماران کلیوی و مبتلایان به بادیامان (نفریت) دارویی بهتر از ما وجود ندارد.
    ما در تنظیم عادت ماهانه بانوان نقش بسیار موثری داریم. ضمناً ما در تسکین درد سوختگی و آفتاب زدگی بسیار مؤثر است. تبهای عفونی معدی و روده ای، دل دردهای کهنه، دل درد اطفال و پیچش شکم کودکان، با خوردن ما تسکین پیدا می کند. مخلوط آب ریشه ما با شیر برای نرم کردن سینه بسیار نیکوست، و خلط را از بین می برد. به کسانی که صدایشان گرفته است، و مبتلایان به تنگ نفس و اختلالات ریوی توصیه کنید که حتماً به سراغ ما دو برادر بیایند. به کودکانی که دارای معده ای کار بهتر است یک وعده سوپ و یک وعده سوپ و یک وعده شیر مادر بدهید - آب مخلوط ما با کمی عسل و آب لیمو یک نوشابه مفرح و گوارا است.
    در ترکیب ما هشتاد و هفت درصد آب زنده که به آسانی جذب یاخته های بدن می شود و وجود دارد. بین یک تا دو گرم درصد مواد سفیده ای و یک ماده فسفردار یعنی آنچه در زرده تخم مرغ است داریم و همین ماده است که غذای غدد شده و آنها را تقویت می نماییم، و نیز به علت همین اکسیر گرانبهاست که نیروی جنسی و جسمی و روحی را افزایش می دهیم.
    ما دارای جوهری هستیم که در کبد تبدیل به ویتامین آ می شود، و با کمک این ماده می توانیم مقاومت مخاط و پوست را در برابر امراض جلدی زیاد کنیم، و از بثورات جلدی و اگزما و جوش غرور جلوگیری نماییم. ویتامین آ عامل رشد است، کمی این ویتامین سبب می شود که دهانه زخمها دیر بسته شود. شما برای رفع این نیازها می توانید از ما دو برادر استفاده کنید. مشروط بر اینکه، کبدی سالم داشته باشید، و در غیر اینصورت در اثر زیاده روی در خوردن ما دچار زردی و یرقان خواهید شد. ما زردک ها به علت داشتن ویتامین های آ و د اثر نیکویی در ساختمان غدد داشته و مصالح خوبی برای نوسازی یاخته ها هستیم، به اطفالی که می خواهند دندان در بیاورند، تا می توانید از سوپ ریشه ما بخورانید و یک تکه از ما را به عنوان بازیچه به دست آنها بدهید و سعی کنید که آنرا در دهان برده و با کمک آرواره ها آنرا بجوند و به این ترتیب هم خارش لثه ها از بین رفته و هم در آمدن دندان را آسان می نماید.
    یکی دیگر از مواهب طبیعی که در نهاد ما به ودیعت گذاشته شده است، میزان آهن است که در من زردک هستم، چند برابر گزر می باشد. علاوه بر آهن ما دارای املاح سدیم - منیزیم - و کلسیم هستیم.
    برای استفاده از آب ما، برای اینکه به طبع شما گوارا و مطبوع باشد و بوی علف ندهد، من به شما توصیه می کنم که همیشه آب ما را گرفته، چند قطره آب لیمو به آن اضافه کرده و مدتی در یخچال یا جای خنک بگذارید تا عوامل زنده ای که همراه با ریشه ما هستند میزان قند و صمغ آنرا بالا برده، نوشابه ای خوش بو و خوش طعم به شما تحویل دهند.
    علاوه بر ریشه بذر ما نیز در طب قدیم مقامی والا داشته و آنرا در کتب پزشکی به نام دوقو ذکر کرده اند و فرنگی ها به آن دوکو می گویند. این بذر خواص ما را چندین برابر داشته و دارای چند نوع هورمون، مخصوصاً هورمون مردانه استروژن است که داروسازان در بدر به دنبال آن می گردند - این تخم مسقط جنین و بالاخره مانع بارداری است و برای جلوگیری از ازدیاد نفوس می تواند نقش مؤثری داشته باشد. ضد غش و مدر است در طب قدیم جهت درمان سرفه - سینه در مزمن، زیاد تجویز می شد. خوردن آن ضد گاز و نفخ معده است - سنگ های کلیه و مثانه را خرد می کند. زایمان را آسان می نماید. سستی و درد مفاصل را درمان می کند. برای سوزش معده و دل درد اطفال و استسقاء و شکم های طبلی داروی بسیار مفیدی است و حال اجازه بفرمایید عنان سخن را بدست برادر خوانده ام شقاقل داده، سخن را کوتاه نمایم.





    امضاء


  10. Top | #59

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    شقاقل

    اسم من شقاقل است و به فارسی به من زردک ریگی و همچنین زردک ریش بزی می گویند. ریشه من پر گره بوده و موقعی که آنرا از خاک در می آورند، جدار آن چسبنده و پر رنگ است، و عنوان زردک ریگی من به علت همین موضوع است، من سیخک ندارم و مغز و ریشه من یکنواخت بوده، سفید رنگ و به کلفتی انگشت و دراز بوده و طعمی شیرین دارم، ساقه های من هم با زردک فرق دارد، و دارای گره زیاد بوده، و بر روی هر گره برگی می روید و چون این برگها مانند ریش بز از هم فاصله دارند مرا در فارسی و فرنگی ریش بزی لقب داده اند - میوه بوته من آبدار و سیاه رنگ و به اندازه یک نخود است.
    ریشه من سنگین و دیر هضم است، ولی وقتی که با شکر و عسل به صورت مربا در بیایم، هضم من آسان شده و به راحتی خورده می شوم.
    در بین حیوانات، خرس به خوردن من علاقه زیاد دارد و از این جهت به من خرس گیاه هم می گویند.





    امضاء


  11. Top | #60

    عنوان کاربر
    مدیر بخش علوم پزشکی
    تاریخ عضویت
    December 2012
    شماره عضویت
    4618
    نوشته
    11,078
    صلوات
    14
    دلنوشته
    1
    اللهم صلی علی محمدو آل محمد وعجل فرجهم
    تشکر
    8,185
    مورد تشکر
    7,028 در 2,178
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    اسم من انجیر است!


    نام من انجیر است، انجیل هم می گویند. بزرگترین افتخار من این است که خداوند در قرآن مجید به جان من قسم خورده است. تنها یک میوه خوشمزه و لذیذ نیستم، بلکه غذای نرم و لطیف و دارویی سودمند و بی ضرر می باشم. قدرت غذایی من بیش از سایر میوه ها و خواص دوایی من بیش از تصور است. من از قدیم در جنگلهای آفریقا، آسیا و آمریکا به عمل می آمدم. زادگاه مخصوصی ندارم و در جنگل های شمال و جنوب ایران هم وجود داشته ام من انواع و اقسام ریز و درشت، بی دانه، زرد و قرمز و صورتی و بنفش دارم. یک نوع ریز من در تهران به نام انجیر شیرازی است. در گذشته انواع سفید مرا غذا و نوع بنفش مرا دوا می دانستند ولی من این تقسیم را قبول ندارم، بلکه مدعی هستم که در هر رنگ و شکل بستانی، کوهی و بیابانی، خوراک اشخاص سالم و درمان افراد بیمار می باشم. من انواع زودرس و دیررس دارم. در جاهای سردسیر دیرتر و اگر خیلی سرد باشد، اصلاً نمی رسم و میوه ام در آنجا تا رسیدن زمستان کال می ماند و مردم این میوه های نارس را دیوانجیر نام گذاشته اند، خوردن دیو انجیر به علت داشتن شیرابه فراوان نامرغوب و خطرناک است.
    من به مقدار فراوان دارای ویتامین های آ - ب - ث و مواد معدنی مثل آهن - برم - منگنز - آهک و گوگرد می باشم و کمی هم آرسنیک دارم، و نیز دارای مواد چربی - سفیده ای و از همه ی بیشتر مواد قندی در من است.
    اگر میوه مرا پس از چیدن در روی سبد یا پارچه سوراخ دار در برابر تابش آفتاب قرار دهند، قند من زیادتر شده، میزان آن به سی تا چهل درصد می رسد. من در تابستان داخل تره بار در دکان میوه فروشی و در زمستان در ردیف خشکبار در دکان آجیل فروشی ها عرضه می شوم، و در تمام اعضای مختلف درخت من، یک شیرابه سفید رنگ جریان دارد که مشخصات آنرا خواهم گفت. من یک میوه سهل الهضم هستم، اگر مرا قبل از غذا بخورید، مجاری دستگاه گوارش را باز و اشتها را تحریک و محیط را برای هضم و دفع غذا آماده میسازم و سبب تخلیه کامل شکم خواهم شد.
    در داروخانه ها شربت من با روغن بادام شیرین که جهت لینت به اطفال می دهند رقیب شده است. مربا و کمپوت من بهترین غذا برای مبتلایان به یبوست است. از جوشاندن میوه من، در شیر شربتی بدست می آید که نرم کننده سینه و معده بوده، مضمضه آن لثه ها را محکم و غرغره اش سینه و گلو را نرم و دردهای کهنه آنها را شفا می بخشد. کسانی که از لاغری رنج می برند و می خواهند کمی چاق شوند، غذایی بهتر از من پیدا نخواهند کرد. مخصوصاً اگر چهل روز ناشتا مرا با کمی انیسون تناول نمایند. با اینکه قند فراوان دارم، معذلک کسی را بیش از حد مناسب چاق نمی کنم و میوه تازه من خنک محسوب می شود، حرارت و تشنگی را تسکین می دهم، عرق را زیاد می کنم و سموم و چربی را با عرق بیرون می آورم، و همین امر در گذشته این شبهه را ایجاد کرده بود که من شپش را در بدن زیاد می کنم، در صورتی که زیاد شدن این جانور گناه من نبود، بلکه خروج چربی و سموم چرک بدن را زیاد می کرد، و محیط مناسبی برای رشد شپش بود، من کبد را تقویت می کنم، ورم طحال را فرو می نشانم، خوردن من با گردو مقاومت بدن را در برابر سموم بالا می برد. خوردن من با پسته و بادام جهت تقویت نیروی حافظه و قدرت تعقل و تفکر سودبخش است، اگر میوه خشک مرا بو داده و بکوبید گردی بدست می آید که به نام قهوه انجیر معروف است و برای سیاه سرفه - ذات الریه و سینه دردهای کهنه مفید می باشد، و خشونت قصبةالریه را از بین می برد.
    وجود گوگرد در من باعث زیاد شدن مو شده، از ریزش آن جلوگیری می نماید. با من شربت، ژله و مارمالاد درست کنید و در زمستان برای گرم شدن و جلوگیری از سرماخوردگی میل نمایید. میوه من با مغز گردو محرک شهوت است و ضماد من با زاج جهت زخمهای آبکی و با بوره جهت بثورات جلدی و گنده تاول زیاد تجویز می شود.
    خواص بهی بخش من منحصر به میوه من نیست، جوشانده شاخه های من مبتلایان به استسقاء و پوست تازه آن، برای مبتلایان به اسهال خونی و شکم روش تجویز شده است.
    شیرابه ای که در تمام اعضای درخت من و دیوانجیر وجود دارد، مسهل قوی و خطرناک است.
    من بوی بد دهان را از بین میبرم، و سوخته میوه من با روغن خضابی است که موهای سفید را مشکی می نماید.
    اگر میوه ما سوزانده با کمی گلیسرین مخلوط کنید، و دندان های خود را با آن بشویید، آنها را سفید و محکم می نماید. ضماد گرم میوه من با آرد جو مسکن درد عضلات است. دمل ها و کورک ها را باز می کند. ضماد میوه من با روغن زیتون یا موم جهت معالجه ترکیدن پوست که در اثر سرما ایجاد شده است. مفید می باشد. حمول من با عسل، زخم و جراحات را از بین میبرد، و از ترشح و خونریزی جلوگیری می نماید، مشروط بر اینکه با رعایت اصول بهداشت و فنون داروسازی باشد. میوه من مخلوط با خرما، کشمش، و عناب به چهار میوه سینه نرم کن معروف است. دانه های میوه من معده و رودهها را جارو می کند و فضولات را با خود دفع می کند برای جلوگیری از باردار شدن، غذاشناسان آمریکا گیاهی به نام: می- پی - کو - تاتا را معرفی کردند که در کلمبیا به عمل می آید، و نتایج خوب داده است، در ایران هم گیاه هایی که دارای هورمون گیاهی استروژن باشند، فراوان است و به تدریج خود را معرفی خواهند کرد.
    شیرابه من شیر را منعقد می کند، و آنرا تبدیل به نوعی پنیر می نماید که فوق العاده زود هضم است. این شیرابه بلغم و لیزابه های معده و روده ها را نیز منعقد کرده، و به دفع آنها کمک می کند. مالیدن آن میخچه - زگیل و خال گوشتی و آثار جلدی را از بین می برد، سابقاً سرمه آن جهت جلوگیری از آبریزش چشم زیاد تجویز می شد.
    اگر کمی از این شیرابه را به پنبه زده و در بن دندان یا حفره دندان کرم خورده بگذارید، درد آن فوراً ساکت می شود. اگر دندان پزشکان از این شیرابه جهت کشتن عصب دندان استفاده کنند نتیجه ای بهتر و زودتر خواهند گرفت. این شیرابه دارای آنزیمی است شبیه لوزالمعده که به هضم غذا و گوشت کمک فراوان می کند. اگر گوشت سخت و ناپز دارید، مختصری از این شیرابه به آن بزنید و یا یک میوه کال مرا در دیگ غذا بیندازید، بزودی پخته خواهد شد. اگر یکدانه میوه کال مرا در دیگ حلیم بیندازید، گوشت و گندم آن نرم و حل شده و بخوبی مهرا می گردند حبوبات ناپز هم به این وسیله نرم و زود پز خواهند شد. حال که خواص مختلف شیرابه مرا دانستید، بد نیست بدانید در خواص آن نوشته اند، جامدات را آب می کند و مایعات را منجمد می سازد.
    شلکا انجیر یا جمیز - در کتاب های گیاه شناسی به میوه ای اشاره شده است که به فارسی شلکا انجیز و در کتب پزشکی جمیز نام دارد. اعراب به آن تین الاحمق یعنی انجیر احمق لقب داده اند، در کتب دارویی فرنگی نامش انجیر اسپانیا و باری باری می باشد، این میوه که جهت اسهال و اسهال خونی مصرف فراوان دارد، از خانواده ما نیست و از دسته کاکتوس ها می باشد.





    امضاء


صفحه 6 از 7 نخستنخست ... 234567 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی