صفحه 8 از 8 نخستنخست ... 45678
نمایش نتایج: از شماره 71 تا 71 , از مجموع 71

موضوع: حکومت در نهج البلاغه

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #71

    عنوان کاربر
    مدير بخش
    تاریخ عضویت
    January 2018
    شماره عضویت
    11032
    نوشته
    12,798
    تشکر
    962
    مورد تشکر
    1,414 در 963
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض




    2 - 3 - حقوق اقتصادی (عدالت، امنیت، مدیریت اقتصادی و...)

    در بحث های شاخصه ها و ویژگی های حکومت دینی، از ویژگی هایی همچون عدالت امنیت و... بحث شد که در واقع، رعایت آن، ادای حقوق مردم می باشد. [توجهی ] که نهج البلاغه در مسائل به ظاهر کوچک و غیر قابل اعتنا دارد، با آن اهداف متعالی که در متن آن می باشد، نشان از جامع بودن این ایده و این حکومت مترقی دارد. هنگامی که حضرت در رابطه با مسائل اقتصادی و مالیات سخن می گوید، به نکاتی اشاره دارد که اشاره به آن برای کسانی که متولی امور اقتصادی می باشند، حائز اهمیت می باشد.
    و لیکن نظرک فی عماره الارض - ابلغ من نظرک فی استجلاب الخراج - لان ذلک لا یدرک الا بالعماره - و من طلب الخراج بغیر عماره اخرب البلاد - و اهلک العباد و لم یستقم امره الا قلیلا(146)
    باید تلاش تو در آبادانی زمین بیشتر از جمع آوری خراج باشد که خراج جز با آبادانی فراهم نمی گردد و آن کس که بخواهد خراج را بدون آبادانی مزارع به دست آورد، شهرها را خراب و بندگان خدا را نابود می سازد و حکومتش جز اندک مدتی دوام نیاورد.
    نهج البلاغه تمامی اخذ مالیات و گرفتن مال مردم را جز برای آنان و رفاه آنان نمی داند و اگر چنین عمل شود، مردم با رغبت مالیات ها را می پردازند و در این راه حکومت را یاری می کنند.
    بهبود زندگی مردم، افزایش در آمدها و بهره مندی آنان از بیت المال نیز از وظایف مهم حکومت علوی بود. دولت اسلامی نه تنها برای تأمین نیازهای اساسی از کار افتادگان و بازنشستگان و فقرا تلاش می کند، بلکه می کوشد تا جامعه اسلامی از رفاهی شایسته شأن خود برخوردار باشد. امام علی (علیه السلام) افزایش در آمدهای مردم را حق مردم بر دولت می شمارد: فاما حقکم علی... و توفیر فیئکم علیکم.(147) تنظیم مسائل اقتصادی جهت فراوانی بیت المال، همچنین اموری مثل نظارت بر بازار و تنظیم آن، از وظایف کارگزاران می باشد. در اصول کافی روایت شده است که علی (علیه السلام) در حالی که تازیانه ای در دست داشت، در بازارها قدم می زد و هر کس را که کم فروشی و یا در تجارت غش می نمود، با آن می زد. و مواردی از قبیل که در بحث های اقتصادی حکومت به آن اشاره خواهیم کرد.(148)
    نهج البلاغه رعایت حقوق اقتصادی مردم را آن چنان حائز اهمیت می داند که با توجه و عنایات خاص، روایات مربوط به بازار و رونق آن و روایاتی که در زمینه اهمیت تجارت و تشویق مؤمنین به تجارت وارد شده است و همچنین روایاتی که خرید و فروش را مایه عزت مؤمن قلمداد می کند را ذکر می نماید؛ ولی این بازار باید تحت نظارت شدید کارگزاران باشد تا حقوق مردم رعایت شود. از طرف دیگر، این یک نقطه ضعف بزرگ برای مسؤولین حکومت می باشد که در آن، سرمایه داران، زمینه زیان رساندن به مردم را فراهم کنند و آنان توانایی مقابله با این گونه افراد را نداشته باشند. حضرت به مالک اشتر می فرماید:
    و اعلم مع ذلک ان فی کثیر منهم ضیقاً فاحشاً - و شحاً قبیحاً - و احتکاراً للمنافع و تحمکماً فی البیاعات - و ذلک باب مضره للعامه - و عیب علی الولاه؛(149) با این وجود، بدان که بسیاری از (بازاریان) را روش ناشایسته است و حریص اند و بخیل. احتکار می کنند و به میل خود برای کالای خود بها می گذارند. با این کار به مردم زیان می رسانند و برای والیان نیز مایه ننگ و عیب است.
    جلوگیری از احتکار نیز که در این نامه مورد اشاره واقع شده است،(150) در راستای رعایت حقوق مردم است که همان خواسته پروردگار می باشد. تلاش در جهت ثبات قیمت ها و سیاست های تشویقی حضرت برای پایین نگه داشتن قیمت ها و مدارا نمودن با مصرف کنندگان، در کنار تدابیر حقوقی و عملی حضرت برای حمایت از قیمت های عادلانه و مبارزه با گران فروشی، احتکار، انحصار در جهت مهار قیمت ها و رفاه عمومی و رونق بازار صورت می گرفت.
    به صورت کلی، در نزد امام علی (علیه السلام)، اندیشه اقتصادی بر پایه مسؤولیت پذیری است؛ چرا که وی در برابر مردم مسؤول است. او در برابر فقرا مسؤول است و در برابر هر قطعه زمین بایری مسؤول است و باید آن را احیا کند تا گرسنه ای در جهان باقی نماند.
    در اندرزهای امام این نکته روشن است که ایجاد تعادل اقتصادی و رعایت حقوق مردم در این رابطه نیز، از سیاست های حکومت ترسیم شده در نهج البلاغه می باشد. امام باقر (علیه السلام) در این رابطه می فرماید: امیرالمؤمنین (علیه السلام) هر روز صبح زود در کوفه حرکت می کرد و در بازارهای کوفه، بازار به بازار می گردید و تازیانه ای بر دوشش بود که دو لبه داشت و السیبیه نامیده می شد. ایشان در هر بازاری ایستاده و ندا می کرد: ای گروه تجار! از خدای عزیز و بزرگ بترسید. وقتی اهل آن بازار صدای حضرت را می شنیدند، هر چه در دست داشتند، رها کرده، گوش ها را تیز کرده و با قلب هایشان به سخنان او گوش می دادند. سپس حضرت می فرمود: در طلب خیر پیشی گیرید و با آسان گرفتن بر بندگان خدا تبرک جویید و به خریداران نزدیک شوید و خود را با علم و بردباری زینت دهید. از قسم خوردن بپرهیزید، از دروغ گفتن دوری جویید، ظلم نکنید و با مظلومان انصاف به خرج دهید و به ربا نزدیک نشوید. در کیل و وزن کردن، حق آن را وفا کنید (کم نفروشید) و اجناس مردم را کمتر از آنچه هست، بر ندارید و در زمین فساد نکنید. حضرت علی (علیه السلام) در همه بازارها می گردید و سپس برای رسیدگی به امور مردم جلوس می فرمود.(151) حضرت همچنین بر قیمت ها نظارت می کردند و به کسی که کم فروشی یا در معامله غش می کرد، تازیانه می زدند و ندا سر می دادند که هر کس انواع ماهی بدون فلس را بفروشد، با این تازیانه او را خواهم زد.(152)
    امضاء


  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

صفحه 8 از 8 نخستنخست ... 45678

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی