صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 20 , از مجموع 31

موضوع: آسمانی ترین عشق

جهت مشاهده مطالب کارشناسان و کاربران در این موضوع کلیک کنید    محبوب کن - فیس نما
  1. Top | #11

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    اشک در چشمان دریای مهربانی حلقه می زند، پیامبر اشک می ریزد و می گوید: بار خدایا! شیعیان علی را می بینم که نمی توانند به کنار حوض کوثر بیایند.
    آیا خداوند دوست دارد اشک چشمان بهترین دوست خود را ببیند؟
    هرگز! خدا فرشته ای را می فرستد تا پیام او را به پیامبر برساند.
    آن پیام چیست؟ پیام خدا این است: «ای محمّد! من به خاطر تو اجازه می دهم تا شیعیانِ علی که در دنیا مرتکب گناه شده اند از آب کوثر بنوشند».
    پیامبر خوشحال می شود، چرا که خداوند اجازه داده است. فرمان الهی صادر می شود که هرکس شیعه علی است می تواند از آب کوثر بنوشد!
    شیعیان گروه گروه در حالی که اشک شوق به چشم دارند به سوی حوض کوثر می آیند و از دستان پیامبر و حضرت علی(ع) سیراب می شوند.(1)
    ص: 26
    ________________________________________
    1- 9. . الإمام الباقر علیه السلام: «إذا کان یوم القیامه، جمع اللّه الناس من صعیدٍ واحد من الأوّلین والآخرین عراه حفاه، فیقفون علی طریق المحشر، حتّی یعرقوا عرقاً شدیداً، وتشتدّ أنفاسهم فیمکثون بذلک مقدار خمسین عاماً، قال: فقال أبو جعفر علیه السلام: فثمّ قول اللّه تعالی «فَلاَ تَسْمَعُ إِلاَّ هَمْسًا»، قال: ثمّ ینادی منادٍ من تلقاء العرش: أین النبیّ الأُمّی؟ قال: فیقول الناس: قد أسمعت فسمّ باسمه، قال: فینادی: أین نبیّ الرحمه محمّد بن عبد اللّه الأُمّی؟ قال: فیقدم رسول اللّه أمام الناس کلّهم حتّی ینتهی إلی الحوض، طوله ما بین أبله إلی صنعاء، فیقف علیه ثمّ ینادی بصاحبکم، فیتقدّم أمام الناس فیقف معه، ثمّ یؤن للناس ویمرّون. قال أبو جعفر علیه السلام: فبین وارد یومئذٍ وبین مصروف عنه من محبّینا، فإذا رأی رسول اللّه صلی الله علیه و آله وسلم ذلک بکا وقال: یا ربّ شیعه علیّ، أراهم قد صرفوا تلقاء أصحاب النار ومنعوا عن الحوض، قال: فیقول له الملک: إنّ اللّه یقول لک: قد وهبتهم لک یا محمّد وصفحت لک عن ذنوبهم، وألحقتهم بک وبمن کانوا یقولون، وجعلتهم فی زمرتک وأوردتهم علی حوضک، فقال أبو جعفر علیه السلام: فکم من باکٍ یومئذٍ وباکیه ینادی: یا محمّداه! إذا رأوا ذلک قال: فلا یبقی أحد یومئذٍ کان محبّنا ویتولاّنا ویتبرّأ من عدوّنا ویبغضهم إلاّ کان فی حیزنا وورد حوضنا»: الأمالی للمفید ص 290، الأمالی للطوسی ص 67، تفسیر فرات ص 259، بشاره المصطفی ص 20، کشف الغمّه ج 1 ص 135، بحار الأنوار ج 8 ص 17.





    امضاء



  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #12

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    در سه لحظه شاد خواهی بود !


    یک روز پیامبر خطاب به حضرت علی(ع) فرمودند:
    ای علی! خوشا به حال کسی که تو را دوست داشته باشد!
    دوستان تو در سه جا شاداب خواهند بود: آن لحظه ای که عزرائیل برای گرفتن جانشان بیاید، آنها مرا زیارت خواهند کرد، وقتی پیکرشان در قبر گذاشته شود و نکیر و منکر برای سؤال و جواب بیایند، تو را خواهند یافت که به کمک آنها آمده ای، وقتی در روز قیامت از هر گروهی بخواهند همراه امام خود باشند، شیعیان تو در کنار تو جمع خواهند شد، زیرا تو امام آنها هستی.
    ای علی! برادرانت را بشارت ده که خداوند از آنها راضی است.
    تو و شیعیانت از ترس روز قیامت در امان هستید.
    روز قیامت تو در کنار حوض کوثر می ایستی و هر کس را بخواهی سیراب می کنی و دشمنان خویش را از آب دور می سازی!
    ص: 27
    ای علی! شیعیان تو از آفتاب روز قیامت در امان خواهند بود، چرا که خداوند برای آنها سایه ای قرار می دهد.
    بهشت مشتاق تو و شیعیان تو می باشد و فرشتگان برای آمرزش گناهان آنها همواره دعا می کنند.
    ای علی! پرونده اعمال شیعیان تو هر روز جمعه به دست من می رسد و به کردار نیک آنها دلشاد می شوم و برای گناهان آنها طلب بخشش می کنم.
    شیعیان خود را بشارت بده که نام آنها در آسمان ها بیش از زمین برده می شود.
    به شیعیان و دوستانت بگو از گناه و معصیت دوری کنند.(1)
    سخن پیامبر به پایان رسید.
    دوست من! اکنون که ما این سخن پیامبر را شنیدیم باید تصمیم بگیریم با کردار خوب، باعث خوشحالی پیامبر بشویم و از گناه دوری کنیم.
    ص: 28
    ________________________________________
    1- 10. . الإمام الصادق صلی الله علیه و آله وسلم: «إنّ رسول اللّه صلی الله علیه و آله وسلم قال لعلیّ علیه السلام: یا علیّ، إنّ اللّه وهب لک حبّ المساکین والفقراء فی الأرض، فرضیت بهم إخواناً ورضوا بک إماماً، فطوبی لمن أحبّک، وویل لمن أبغضک. یا علیّ، أهل مودّتک کلّ أوّاب حفیظ، وکلّ ذی طمرین، لو أقسم علی اللّه لأبرّه. یا علیّ، أحبّاؤ کلّ محتقر عند الخلق عظیم عند الحقّ. یا علیّ محبّوک فی الفردوس الأعلی جیران اللّه، لا یأسفون علی ما فاتهم من الدنیا. یا علیّ إخوانک ذبل الشفاه، تعرف الرهبانیه فی وجوههم، یفرحون فی ثلاث مواطن: عند الموت وأنا شاهدهم، وعند المسأله فی قبورهم وأنت هناک تلقّنهم، وعند العرض الأکبر إذا دُعی کلّ أُناس بإمامهم. یا علیّ، بشّر إخوانک أنّ اللّه قد رضی عنهم. یا علیّ أنت أمیر المؤنین، وقائد الغرّ المحجّلین، وأنت وشیعتک الصافّون المسبّحون، ولولا أنت وشیعتک ما قام للّه دین، ولولا من فی الأرض منکم ما نزل من السماء قطر. یا علیّ، لک فی الجنّه کنز وأنت ذو قرنیها، وشیعتک حزب اللّه، وحزب اللّه هم الغالبون. یا علیّ، أنت وشیعتک القائمون بالقسط، وأنت علی الحوض تسقون من أحبّکم، وتمنعون من أخلّ بفضلکم، وأنتم الآمنون یوم الفزع الأکبر. یا علیّ: أنت وشیعتک تظلّلون فی الموقف، وتنعمون فی الجنان. یا علیّ، إنّ الجنّه مشتاقه إلیک وإلی شیعتک، وإنّ ملائکه العرش المقرّبین یفرحون بقدومهم والملائکه تستغفر لهم. یا علیّ: شیعتک الذین یخافون اللّه فی السرّ والعلانیه. یا علیّ، شیعتک الذین یتنافسون من الدرجات، ویلقون اللّه ولا حساب علیهم...»: تفسیر فرات ص 266، بحار الأنوارج 65 ص 65، مشارق أنوار الیقین ص 68.



    امضاء


  4. Top | #13

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    آیا تو را شاد کردم ؟

    نام من ابوبصیر است، من یکی از یاران نزدیک امام صادق(ع) بودم و آن حضرت به من علاقه زیادی داشت.11
    من عمر خود را در راه دفاع از مکتب تشیّع صرف نمودم و وقتی به روزگار پیری خود رسیدم، احساس کردم که به زودی مرگ به سراغ من خواهد آمد.
    برای همین تصمیم گرفتم به حضور امام مهربان خویش برسم و برای آخرین بار او را ببینم.
    بار سفر بستم و خود را به مدینه رساندم. چون حضور امام خود رسیدم و عرض سلام و ادب نمودم در گوشه ای نشستم. بعد از مدّتی خدمت امام عرض کردم: من عمر خود را کرده ام و دیگر مرگ من نزدیک است امّا نمی دانم که آخرت من چگونه خواهد بود؟ آیا اهل بهشت خواهم بود و با شما همنشین می شوم یا اینکه به دوزخ خواهم رفت؟
    امام نگاهی به من کرد و فرمود: چه شده است که تو این چنین سخن می گویی؟ آیا نمی دانی که خداوند جوانان شما را احترام می گیرد و از پیران شما
    ص: 29
    حیا می کند؟
    گفتم: چگونه خدا از جوانان ما احترام می گیرد و از پیران ما حیا می کند؟
    آن حضرت فرمود: جوانان شما را با بخشش گناهانشان احترام می کند و از پیران شما حیا می کند که حسابرسی کند.
    گفتم: آیا این لطف خدا شامل حال همه مسلمانان می شود یا فقط برای شیعیان می باشد؟
    ایشان فرمود: به خدا قسم این لطف خدا فقط مخصوصِ شیعیان ما می باشد. مردم به گروه های مختلفی تقسیم شدند و هر کس برای خود رهبر و امامی انتخاب کرده است. آیا به این شاد نیستید که شما از خاندان پیامبر خود پیروی کرده اید. شما کسانی را به عنوان رهبر انتخاب کرده اید که خدا آنها را انتخاب نموده است. شاد باشید که خدا به شما نظر مهربانی دارد. در روز قیامت، هر کسی آن چه را که شما از محبّت ما در سینه هایتان دارید، نداشته باشد هیچ کار خوب او قبول نمی شود. آیا تو را شاد نساختم؟
    گفتم: فدایت شوم، باز هم برایم سخن بگو!
    فرمود: آیا در قرآن این آیه را خوانده ای که خداوند می فرماید: (فرشتگانی که در عرش، ستایش خداوند را می کنند و برای اهل ایمان استغفار می نمایند)، به خدا قسم آن فرشتگان برای بخشش گناهان شیعیان ما دعا می کنند و از خداوند می خواهند تا گناه دوستان مرا ببخشد! آیا دلت شاد شد؟
    گفتم: فدایت شوم، باز هم برایم سخن بگو!
    فرمود: خداوند در قرآن می فرماید: (ای کسانی که بر خویش ستم کرده اید از رحمت خدا ناامید نشوید که خدا جمیع گناهان شما را می بخشد)، به خدا قسم،
    ص: 30
    منظور خدا در این آیه فقط شیعیان ما می باشند که خداوند گناهان آنها را می بخشد! آیا دلت شاد نشد؟
    گفتم: باز هم برایم سخن بگو!
    فرمود: هر آیه ای که در قرآن در مورد بهشتیان نازل شده است در واقع در مورد ما و شیعیان ما می باشد. آیا شاد نشدی؟
    گفتم: آری، دیگر آرام شدم و از مرگ هراسی به دل ندارم.
    این چنین بود که با یک دنیا امید به سفری زیبا و دلنشین از حضور امام خویش مرخص شدم و می دانستم که بعد از مرگ روزگار خوشی در انتظار من است.(1)
    ص: 31
    ________________________________________
    1- 12. . عن محمّد بن سلیمان، عن أبیه، قال: «کنت عند أبی عبد اللّه علیه السلام، إذ دخل علیه أبو بصیر وقد خَفَره النفس، فلمّا أخذ مجلسه قال له أبو عبد اللّه علیه السلام: یا أبا محمّد، ما هذا النفس العالی؟ فقال: جُعلت فداک یا ابن رسول اللّه، کبرت سنّی ودقّ عظمی واقترب أجلی، مع أنّنی لست أدری ما أرد علیه من أمر آخرتی؟ فقال أبو عبد اللّه علیه السلام: یا أبا محمّد، وإنّک لتقول هذا؟ قال: جُعلت فداک فکیف لا أقول؟ فقال: یا أبا محمّد، أما عملت أنّ اللّه تعالی یکرم الشباب منکم ویستحیی من الکهول؟ قال: قلت: جُعلت فداک، فکیف یکرم الشباب ویستحیی من الکهول؟ فقال: یکرم الشباب أن یعذّبهم، ویستحیی من الکهول أن یحاسبهم. قال: قلت: جُعلت فداک، هذا لنا خاصّه أم لأهل التوحید؟ قال: فقال: لا واللّه إلاّ لکم خاصّه دون العالم... افترق الناس کلّ فرقه، وتشعّبوا کلّ شعبه، فانشعبتم مع بیت نبیّکم صلی الله علیه و آله وسلم، وذهبتم حیث ذهبوا، واخترتم من اختار اللّه لکم، وأردتم من أراد اللّه، فأبشروا ثمّ أبشروا، فأنتم واللّه المرحومون، المتقبّل من محسنکم، والمتجاوز عن مسیئکم، من لم یأت اللّه عزّ وجلّ بما أنتم علیه یوم القیامه لم یتقبّل منه حسنه، ولم یتجاوز له عن سیّئه، یا أبا محمّد، فهل سررتک؟ قال: قلت: جُعلت فداک زدنی. قال: فقال: یا أبا محمّد، إنّ للّه عزّ وجلّ ملائکه یسقطون الذنوب عن ظهور شیعتنا، کما یسقط الریح الورق فی أوان سقوطه...»: الکافی ج 8 ص 33، فضائل الشیعه ص 20، الاختصاص ص 104، بحار الأنوار ج 7 ص 179، جامع أحادیث الشیعه ج 1 ص 457.






    امضاء


  5. Top | #14

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    ستارگانی که در زمین منزل می کنند



    آیا تا به حال به تماشای آسمان نشسته ای؟

    آسمانی صاف و بدون دود را می گویم. به راستی که زندگی در شهرها چه چیزهایی را از ما گرفته است!
    زمین را که نگاه می کنی سیاهی آسفالت را می بینی و آسمان را که نظر می کنی سیاهی دود!
    آن آسمان پر از ستاره که دل ها را می ربود کجا رفت؟
    به هر حال اگر یک شب به مسافرت رفتی و در جادّه ای بیرون از شهر رانندگی کردی در جای مناسبی توقّف کن و از ماشین پیاده شو و آن همه عظمت را در دل آسمان ببین!

    چقدر این آسمان قشنگ است و چقدر ستارگان نورافشانی می کنند!

    این جمله همان کلامی است که یک شب بر زبان یکی از یاران امام صادق(ع) جاری شد.
    ص: 32
    چه ستارگان درخشنده ای!
    آن شب، شبی صاف بود و هیچ ابری در آسمان مدینه نبود!
    یاران گرد شمع وجود امام خویش حلقه زده بودند و یکی از بهترین شب های عمر خویش را سپری می کردند.
    وصال امام، نعمت بزرگی بود که آنها نمی توانستند شکر آن را به جا آورند.
    ستارگان زیبا، همگی این محفل نور را نگاه می کردند.
    ای پسر رسول خدا! این ستارگان چقدر زیبا هستند!
    این سخنِ یکی از یاران امام بود.
    اینجا بود که آن حضرت رو به او نمود و فرمود: شما از زیبایی ستارگان لذّت می برید. آیا می دانید فرشتگانی که در آسمان هستند از چه چیزی لذّت می برند؟




    امضاء


  6. Top | #15

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    منظور امام از این فرشتگان، جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و عزرائیل می باشد که چهار فرشته بزرگ خداوند هستند و مقام آنها از همه فرشتگان بالاتراست.
    امام در ادامه سخن خود فرمود: «آنها وقتی به زمین نگاه می کنند در زمین، نورهای زیبایی می بینند. آن نورها از نور این ستارگانی که شما می بینید زیباتر هستند. آیا می دانید نورهای زمین (که بهترین فرشتگان را مجذوب خود می کند)، همان شیعیان ما هستند؟ شیعیان ما آن چنان نورافشانی می کنند که فرشتگان به یکدیگر
    ص: 33
    می گویند: «چقدر نور شیعیان زیبا است، این همان نور ایمان است که خداوند در قلب دوستان و شیعیان ما قرار داده است تا در تاریکی های زمین نور افشانی کنند».(1)
    آری، هر چقدر زمین بیشتر در تاریکی بی ایمانی و کفر فرو رود، نور دوستان اهل بیت(ع) بیشتر جلوه نمایی می کند و خداوند به برکت وجود ایشان مردم را هدایت می کند.

    ص: 34

    1- 13. . «کان قوم من خواصّ الصادق علیه السلام جلوساً بحضرته فی لیلهٍ مقمره مصحیه، فقالوا: یا ابن رسول اللّه، ما أحسن أدیم هذه السماء، وأنور هذه النجوم والکواکب؟ فقال الصادق علیه السلام: إنّکم لتقولون هذا وإنّ المدبرات الأربعه جبرئیل ومیکائیل وإسرافیل وملک الموت علیهم السلام ینظرون إلی الأرض فیرونکم وإخوانکم فی أقطار الأرض، ونورکم إلی السماوات وإلیهم أحسن من نور هذه الکواکب، وإنّهم لیقولون کما تقولون: ما أحسن أنوار هؤاء المؤنین»: عیون أخبار الرضا 7 ج 1 ص 5، تفسیر نور الثقلین ج 5 ص 498، بحار الأنوار ج 65 ص 18.





    امضاء


  7. Top | #16

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    از ترس روز قیامت در امان هستیم


    نام من اصبَغ بن نُباته است و یکی از یاران نزدیک حضرت علی(ع) می باشم.
    یک روز قرآن می خواندم به این آیه رسیدم، آنجا که خدا می فرماید: «وَ هُم مِّن فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ ءَامِنُونَ: و آنها از ترس روز قیامت در امان هستند».(1)
    با خود گفتم: آنها چه کسانی هستند که خداوند در موردشان این گونه سخن می گوید.
    هر چه فکر کردم نتوانستم جوابی برای این سؤال خودم بیابم.
    با خود گفتم: خوب است نزد مولایم حضرت علی(ع) بروم و از ایشان بخواهم تا این مطلب را برایم توضیح دهند.
    به سوی مسجد کوفه حرکت کردم، چرا که می دانستم مولایم زودتر از اذان در مسجد حاضر می شود.
    خدمت ایشان رسیدم و سؤال خویش را مطرح کردم.
    آن حضرت نگاهی به من کرده، فرمودند: ای اصبغ! چه سؤال خوبی
    ص: 35
    ________________________________________
    1- 14. . سوره نمل، آیه 89 .
    نمودی، به راستی کسی تا به حال تفسیر این آیه را از من نپرسیده است.
    من خیلی تعجّب کردم، چرا که هزاران نفر در شهر کوفه قرآن را بارها و بارها خوانده اند ولی چطور شده است برای هیچ کدام، این سؤال مطرح نشده است که چه کسانی، روز قیامت از ترس در امان هستند؟!
    به یاد آوردم که آنها قرآن را برای ثواب می خوانند نه برای فهمیدن!
    قرآن کتابی است که باید آن را فهمید نه آنکه آن را فقط برای ثواب تلاوت کرد.
    آری، بی جهت نیست که گفته اند قرآن خواندنی که همراه با فهم نباشد خیری نیست.(1)
    به هر حال مولایم از این که سؤال خوبی را از او پرسیده ام خیلی خوشحال شد و برایم شروع به سخن گفتن کرد.
    ای اصبغ!
    وقتی این آیه نازل شد، من همین سؤال تو را از پیامبر نمودم: ای رسول خدا! چه افرادی روز قیامت از وحشت در امان هستند؟
    پیامبر در جواب فرمود: ای علی! این سؤالی است که من از جبرئیل کرده ام و پاسخ آن را از او شنیده ام.
    حتما تو هم مانند من می گویی که عجب حکایتی شد، مثل این که این سؤال خیلی مهم است که پیامبر پاسخ آن را از جبرئیل خواسته است! به راستی جواب جبرئیل چه بوده است؟
    تو می دانی که جبرئیل هیچ گاه از پیش خود سخن نمی گوید، او هر چه می گوید از طرف خدا است!
    ص: 36
    ________________________________________
    1- 15. . «لا خیر فی قراءه لیس فیها تدبّر»: الکافی ج 1 ص 36، معانی الأخبار ص 226، تحف العقول ص 204، وسائل الشیعه ج 6 ص 173،مستدرک الوسائل ج 4 ص 241؛ «لا خیر فی قراءه لا تدبّر فیها»: سنن الدارمی ج 1 ص 89 ، کنز العمّال ج 10 ص 181، فیض القدیر ج 1 ص 576، تفسیر القرطبی ج 14 ص 344، الدرّ المنثور ج 5 ص 332، تاریخ دمشق ج 42 ص 511.
    پیامبر فرمود که جبرئیل به من این چنین گفت: ای محمد! وقتی روز قیامت بر پا شود، خداوند شیعیان علی را همراه با تو و خاندان تو محشور می کند. آن هنگام است که خداوند آنها را به خاطر محبّتی که نسبت به تو و برادرت علی دارند از ترس روز قیامت ایمن می سازد.
    آنگاه پیامبر رو به من کرد و فرمود: ای علی! به خدا قسم شیعیان تو در روز قیامت شاد و خرّم خواهند بود.(1)
    اکنون دیگر من معنای این آیه را می دانم و فهمیدم که اگر شیعه واقعی مولایم باشم روزی که همه مردم در اضطراب باشند من غرق شادی خواهم بود، چرا که من همراه با پیامبر مهربان و مولای مهربانی چون حضرت علی(ع) محشور خواهم شد.
    آیا کسی که در کنار مولایش باشد اضطراب دارد؟
    مگر هر جوانمردی، درس جوانمردی را از مولای من نگرفته است؟
    آیا می دانی که مردانگی و وفا هم شاگرد مولای من است؟
    آیا با وجود چنین مولایی، عیب نیست که من بترسم؟!
    آن روز من در کنار مولایم هستم، برای چه نگران باشم، وقتی چشمم به چهره مولای مهربانم بیفتد، آن چنان محو جمالش می شوم که هیچ غمی به دل من نخواهد ماند.
    آن روز، دلربای او برای من کافی است.
    ص: 37
    ________________________________________
    1- 16. . «عن أصبغ بن نباته، عن علیّ علیه السلام فی قوله تعالی: «وَ هُم مِّن فَزَعٍ یَوْمَئِذٍ ءَامِنُونَ»، قال: فقال لی علیّ: بلی یا أصبغ، ما سألنی أحد عن هذه الآیه، ولقد سألت النبیّ صلی الله علیه و آله وسلم کما سألتنی فقال لی: سألت جبرئیل علیه السلام عنها فقال: یا محمّد، إذا کان یوم القیامه حشرک اللّه وأهل بیتک ومن یتولاّک وشیعتک، حتّی یقفوا بین یدی اللّه تعالی فیستر اللّه عوراتهم، ویؤّنهم من الفزع الأکبر؛ لحبّهم لک وأهل بیتک، ولعلیّ بن أبی طالب علیه السلام. یا علیّ شیعتک واللّه آمنون فرحون، یشفعون فیشفّعون. ثمّ قرأ: «فَلاَ أَنسَابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لاَ یَتَسَآءَلُونَ» »: تفسیر فرات ص 65، بحار الأنوار ج 7 ص 241.




    امضاء


  8. Top | #17

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض






    آیا تو را بشارت بدهم


    اسم من جابر بن عبداللّه است و اهل مدینه ام! حتماً نام مرا شنیده ای. من یکی از یاران پیامبر هستم و بعد از حادثه عاشورا، در روز «اربعین» به کربلا آمدم و قبر امام حسین(ع) را زیارت کردم.
    یک روز پیامبر به من فرمود: «آن قدر عمر می کنی که امام باقر را می بینی. پس سلام مرا به او برسان!».
    خداوند نیز آن قدر عمر به من داد که این مأموریّت را انجام دادم.
    در عمر طولانی خود خاطره های زیادی دارم که برای شما خیلی جالب می باشد. اکنون می خواهم یکی از آن خاطره ها را برایت بگویم تا عشق و علاقه ات به مولا علی(ع) زیادتر شود. هر وقت این خاطره را به یاد می آورم، خدا را شکر می کنم که این گونه قلب مرا با عشق مولایم آشنا کرد.
    یک روز با جمعی از دوستان در کنار پیامبر نشسته بودیم و با آن حضرت مشغول گفتگو بودیم.
    من متوجّه شدم که پیامبر درِ مسجد را نگاه می کند و لبخند می زند. با خود
    ص: 38
    گفتم چرا پیامبر به آن طرف نگاه می کند. چرا این قدر پیامبر خوشحال شده است؟
    خوب نگاه کردم، دیدم این حضرت علی(ع) است که دارد به طرف پیامبر می آید.
    حضرت علی(ع) آمد و خدمت پیامبر، عرض سلام و ادب نمود و کنار پیامبر نشست.
    بعد از مدّتی پیامبر به سکوت فرو رفتند، گویا وحی بر او نازل می شد. ناگهان پیامبر رو به حضرت علی(ع) کرد و در حالی که صورتشان از خوشحالی مانند گل می درخشید فرموند: علی جان! آیا می خواهی مژده ای به توبدهم؟
    حضرت علی(ع) عرض کرد: آری.
    پیامبر فرمود: اکنون جبرئیل در کنار من ایستاده و پیام مهمّی را از طرف خدا برایم آورده است.
    با شنیدن این جمله دوست داشتیم بدانیم که خداوند در این لحظه چه پیامی برای پیامبر فرستاده است.
    آن پیام آسمانی این چنین بود:
    خدا به شیعیان علی هفت امتاز می دهد:
    1 . جان دادن آنها آسان خواهد بود.
    2 . در تنهایی و وحشت ها، انیس و همدمی خواهند داشت.
    3 . در تاریکی قبر و روز قیامت نوری با آنها خواهد بود.
    4 . از ترس روز قیامت در امان خواهند بود.
    5 . در هنگام حسابرسی نصیب زیادی از رحمت خدا خواهند داشت.
    ص: 39
    6 . از پل صراط به سلامت عبور خواهند نمود.
    7 . قبل از همه مردم وارد بهشت خواهند شد.(1)
    ما اوّلین افرادی بودیم که این پیام آسمانی را می شنیدیم و خیلی خوشحال بودیم. همه تصمیم گرفتیم تا این پیام را به همه مردم برسانیم تا آنها هم از این ماجرا با خبر شده و به حضرت علی7 علاقمند شوند.
    ص: 40
    ________________________________________
    1- 17. . «عن سلمان الفارسی: کنت ذات یوم جالساً عند رسول اللّه صلی الله علیه و آله وسلم، إذ أقبل علیّ بن أبی طالب علیه السلام فقال له: یا علیّ، ألا أبشّرک؟ قال: بلی یا رسول اللّه، قال: هذا حبیبی جبرئیل یخبرنی عن اللّه جلّ جلاله أنّه قد أعطی محبّک وشیعتک سبع خصال: الرفق عند الموت، والأُنس عند الوحشه، والنور عند الظلمه، والأمن عند الفزع، والقسط عند المیزان، والجواز علی الصراط، ودخول الجنّه قبل سائر الناس من الأُمم بثمانین عاماً»: الخصال ص 403، الأمالی ص 416، بشاره المصطفی ص 98، ورواه الشیخ الصدوق أیضا مع اختلافٍ یسیر فی الخصال ص 414؛ قال العلاّمه المجلسی: «والقسط عند المیزان إمّا بمعنی العدل، فاختصاصه بالشیعه لأنّ غیرهم یدخلون النار بغیر حساب، أو بمعنی النصیب؛ لأنّ لکلّ منهم نصیباً من الرحمه بحسب حاله وأعماله»: بحار الأنوار ج 65 ص 11.




    امضاء


  9. Top | #18

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض









    ضرت علی(ع) آمد و خدمت پیامبر، عرض سلام و ادب نمود و کنار پیامبر نشست.
    بعد از مدّتی پیامبر به سکوت فرو رفتند، گویا وحی بر او نازل می شد. ناگهان پیامبر رو به حضرت علی(ع) کرد و در حالی که صورتشان از خوشحالی مانند گل می درخشید فرموند: علی جان! آیا می خواهی مژده ای به توبدهم؟
    حضرت علی(ع) عرض کرد: آری.
    پیامبر فرمود: اکنون جبرئیل در کنار من ایستاده و پیام مهمّی را از طرف خدا برایم آورده است.
    با شنیدن این جمله دوست داشتیم بدانیم که خداوند در این لحظه چه پیامی برای پیامبر فرستاده است.
    آن پیام آسمانی این چنین بود:
    خدا به شیعیان علی هفت امتاز می دهد:
    1 . جان دادن آنها آسان خواهد بود.
    2 . در تنهایی و وحشت ها، انیس و همدمی خواهند داشت.
    3 . در تاریکی قبر و روز قیامت نوری با آنها خواهد بود.
    4 . از ترس روز قیامت در امان خواهند بود.
    5 . در هنگام حسابرسی نصیب زیادی از رحمت خدا خواهند داشت.
    ص: 39
    6 . از پل صراط به سلامت عبور خواهند نمود.
    7 . قبل از همه مردم وارد بهشت خواهند شد.(1)
    ما اوّلین افرادی بودیم که این پیام آسمانی را می شنیدیم و خیلی خوشحال بودیم. همه تصمیم گرفتیم تا این پیام را به همه مردم برسانیم تا آنها هم از این ماجرا با خبر شده و به حضرت علی7 علاقمند شوند.
    ص: 40
    ________________________________________
    1- 17. . «عن سلمان الفارسی: کنت ذات یوم جالساً عند رسول اللّه صلی الله علیه و آله وسلم، إذ أقبل علیّ بن أبی طالب علیه السلام فقال له: یا علیّ، ألا أبشّرک؟ قال: بلی یا رسول اللّه، قال: هذا حبیبی جبرئیل یخبرنی عن اللّه جلّ جلاله أنّه قد أعطی محبّک وشیعتک سبع خصال: الرفق عند الموت، والأُنس عند الوحشه، والنور عند الظلمه، والأمن عند الفزع، والقسط عند المیزان، والجواز علی الصراط، ودخول الجنّه قبل سائر الناس من الأُمم بثمانین عاماً»: الخصال ص 403، الأمالی ص 416، بشاره المصطفی ص 98، ورواه الشیخ الصدوق أیضا مع اختلافٍ یسیر فی الخصال ص 414؛ قال العلاّمه المجلسی: «والقسط عند المیزان إمّا بمعنی العدل، فاختصاصه بالشیعه لأنّ غیرهم یدخلون النار بغیر حساب، أو بمعنی النصیب؛ لأنّ لکلّ منهم نصیباً من الرحمه بحسب حاله وأعماله»: بحار الأنوار ج 65 ص 11.




    امضاء


  10. Top | #19

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض





    خاطره ای از طواف !
    تیرماه سال 1383 بود و من برای اوّلین بار به زیارت خانه خدا رفته بودم و سعی می کردم از این سفر معنوی کمال استفاده را بنمایم.
    راستش را بخواهید در موقع ظهر که هوا خیلی گرم بود برای طواف می رفتم چون آن موقع به علّت آفتاب سوزان گرد خانه خدا مقداری خلوت می شد و من می توانستم با حضور قلب بیشتری گرد آن خانه مقدّس طواف کنم.
    هنگام طواف حال خوشی داشتم، گویا در دنیای دیگری بودم، تمام توجّه من به صاحب خانه و خانه زیبایش بود.
    قسمتی از دعاهای امام سجّاد(ع) را زیر لب زمزمه می کردم: «بار خدایا! اگر می دانستم که عذاب کردن برای تو فایده ای دارد از تو می خواستم تا به من صبری عنایت کنی تا عذاب تو را تحمّل کنم! امّا می دانم معصیت و گناهم به تو هیچ ضرری نرساند، پس از تو می خواهم آن چه راکه به تو ضرر نزند، ببخشایی».(1)
    ص: 41
    ________________________________________
    1- 18. . «سیّدی، لو أنّ عذابی ممّا یزید فی ملکک لسألتک الصبر علیه، غیر أنّی أعلم أنّه لا یزید فی ملکک طاعه المطیعین، ولا ینقص منه معصیه العاصین»: الأمالی للصدوق ص 288، روضه الواعظین ص 198، فضل الکوفه ومساجدها ص 58، المزار لابن المشهدی ص 147، بحار الأنوار ج 91 ص 90.
    بزرگی توبیش از این است که بخواهی مرا عذاب کنی!(1)
    ای کسی که گناهان را می بخشی و توبه بندگان را قبول می کنی.کجاست آن مهربانی های زیاد تو؟(2)
    از شما چه پنهان، اشک از چشمانم جاری شده بود و حال خوشی داشتم.
    در آن لحظه من با خدای خویش خلوت کرده بودم و اصلاً کاری به شیعه و سنّی نداشتم، ناگهان متوجّه شدم که یک نفر در کنارم مداوم می گوید: «اَللّهُمَّ العَن هذَا الباکی، خدایا! این گریه کننده را لعنت کن!».
    آن قدر این جمله را در کنارم تکرار کرد که حضور قلب مراگرفت.
    من یک لحظه با خود گفتم: منظور او کیست؟ خوب که دقّت کردم، فهمیدم که منظور او، خود من هستم!
    خیلی تعجّب کردم، آخر مگر من چه کرده بودم که باید در کنار خانه خدا این طور مورد لعن قرار گیرم.
    نگاهی به آن مرد انداختم و فهمیدم آنچه را که باید بفهمم. او یکی از برادران مسلمان بود که داشت حقّ برادری را ادا می کرد.
    او هم چنان با غضب و خشم به من نگاه می کرد، با خود گفتم: خوب است با او سخن بگویم و بپرسم مگر من چه کرده ام که این چنین رفتار می کنی.
    به زودی فهمیدم که او فقط به خاطر شیعه بودنم مرا لعن می کند و جالب این که به این کار خود افتخار هم می کرد.





    امضاء


  11. Top | #20

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    February 2011
    شماره عضویت
    1069
    نوشته
    7,599
    صلوات
    320
    دلنوشته
    3
    خجسته باد پیوند ملکوتی حضرت علی و فاطمه زهرا علیهم السلام
    تشکر
    10,236
    مورد تشکر
    10,336 در 2,759
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض







    سخن ما به درازا کشید و در پایان او گفت: شیعیان همه مستحقّ لعن و
    ص: 42
    ________________________________________
    1- 19. . الإمام الصادق علیه السلام: «...إنّ أحدکم لیخرج وما فی صحیفته حسنه فیملأها اللّه له حسنات قبل أن ینصرف؛ وذلک أنّه یمرّ بالمجلس وهم یشتموننا، فیقال: اسکتوا هذا من الفلانیه، فإذا مضی عنهم شتموه فینا»: الأمالی للطوسی ص 674، بحار الأنوار ج 65 ص 75.
    2- 20. . سوره بینّه، آیه 7 .
    نفرین هستند و من با لعن کردن آنها به خدای متعال تقرّب می جویم.
    آنگاه به سرعت از من دور شد.
    آن روز دل من خیلی شکست، مگر شیعه چه جرمی انجام داده که باید این چنین در کنار خانه خدا مورد لعن واقع شود؟!
    مگر غیر این است که ما محبّت و عشق مولایمان علی(ع) به سینه داریم؟!
    آیا جرم ما این است که دنباله رو دوازده امام هستیم!
    از شما چه پنهان، حالم خیلی گرفته شد.
    رفتم و در گوشه ای از مسجدالحرام نشستم و به فکر فرو رفتم.
    مدّتی گذشت تا این که یک دفعه به یاد سخنی از امام صادق(ع) افتادم.
    این سخن مثل آبی بود که بر آتش ریخته شود و مرا نیز آرام کرد. برخاستم و بقیّه طواف خود را تمام کردم.
    جالب این که به دنبال آن مرد می گشتم تا از او تشکّر کنم. حق دارید تعجّب کنید!
    آیا شما می خواهید بدانید کدام حدیث در آن لحظه باعث شد تا من انرژی خود را بازیابم و این چنین مرا متحوّل کرد؟
    سخن امام صادق(ع) این است: «در پرونده اعمال یکی از شیعیان ما، هیچ عمل خوب ثبت نشده است، ولی خداوند، پرونده او را پر از خیر و خوبی می کند. آیا علت آن را می خواهید بدانید؟ وقتی او از کنار دشمنان ما عبور می کند، دشمنان ما، او را - به خاطر محبّت ما - لعن کرده و دشنام می دهند و
    ص: 43
    خدا هم در آن لحظه رحمت خود را بر آن شیعه ما نازل می کند».(1)
    آیا من نباید ممنون آن مردی باشم که با این کار خود باعث شد تا آن همه رحمت خدا به سوی من جذب شود؟!
    اگر او با من دشمنی کرد، به خاطر آن بود که من شیعه بودم، او بغض مولایم را به سینه داشت و چون دستش فعلاً به من می رسید، کینه خود را بر سرم خالی کرد.
    ص: 44
    ________________________________________
    1- 21. . سوره بینّه، آیه 6 .




    امضاء


صفحه 2 از 4 نخستنخست 1234 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi بر قالب منتشر شده از ویکی وی بی