صفحه 5 از 5 نخستنخست 12345
نمایش نتایج: از شماره 41 تا 48 , از مجموع 48

موضوع: بازخوانی قیام عاشورا با بررسی سخنان سید و سالار شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام

  1. Top | #41

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    11. هشدار جدی
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان سنت الهی که "داخل بهشت نخواهد شد کسی که با اذیت فرزندان فاطمه موجب رنجش وى گردد" جامعه و خواص را با هشدار جدی مواجه ساخت، تا از این رهگذر شاید به یاری رهبر جامعه برخیزند و از شقاوت ابدی رهایی یابند.
    ص: 39
    بخش پنجم
    پاسخ امام حسین عَلَيهِ السَّلام به اُم سلمه
    بنا به نقل مرحوم راوندى و بحرانى و محدثان دیگر هنگامى که اُم سلمه همسر رسول خدا صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم از حرکت حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام مطلع گردید به حضورش آمده و عرضه داشت:
    لاتحزنى بِخُروجِک اِلَى الْعِراقِ با حرکت خود به سوى عراق مرا غمناک و محزون نگردان؛ زیرا من از جدت پیامبر گرامی اسلام شنیدم که مى فرمود فرزندم حضرت امام حسین عَلَيهِ السَّلام در خاک عراق و در محلى به نام کربلا کشته خواهد شد.
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام در پاسخ وى فرمود: یا اُمّاه وَاَنَا اَعْلَمُ اَنِّى مَقْتُولٌ مَذْبُوحٌ ظُلْماً وَعُدْواناً وَقَدْ شاءَ عَزَّوَجَلَّ اَنْ یَرى حَرَمِى وَرَهْطِى مُشَرَّدینَ وَاَطْفالى مَذْبُوحینَ مَأْسُورِینَ مُقَیدینَ وَهُمْ یسْتَغِیثُونَ فَلا یجِدُونَ ناصِراً
    (1)؛
    مادر فکر نکن که از این جریان تنها تو مطلع هستى، خود من نیز بهتر از تو مى دانم که از راه ظلم و ستم و از راه عداوت و دشمنى کشته خواهم شد و سرم از تنم جدا خواهد گردید و خداوند بزرگ چنین خواسته است که حرم و اهل بیت من آواره و
    ص: 40


    1- - مقتل الحسین(علیه السلام)، البعثه، ج1، ص136.
    فرزندانم شهید و به زنجیر اسارت کشیده شوند و صداى استغاثه ی آنان طنین انداز گردد ولى کمک و فریادرسى پیدا نکنند.
    امضاء




  2. آیه های انتظار

    آیه های انتظار


    لیست موضوعات تصادفی این انجمن

     

  3. Top | #42

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    بازخوانی پاسخ امام حسین عَلَيهِ السَّلام به ام سلمه
    1. تصور غلط را از اذهان زدود
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات بیشتر، برای چندمین بار تصور غلط و عامیانه که "اگر می دانست کشته می شود به سمت کوفه حرکت نمی کرد" را از اذهان زدود، و به روشنی تفهیم کرد که ممکن نیست رهبر الهی نسبت به عاقبت کاری که می خواهد شروع کند؛ آگاهی نداشته باشد چرا که امام به اذن خداوند تبارک و تعالی، عالم الغیب و الشهادة است.
    امضاء



  4. Top | #43

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    2. قیام بر اساس وظیفه ی دینی

    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات بیشتر، با صراحت تمام اعلام نمود که من از عاقبت حرکت و از نتیجه ی آن با خبرم و آن چه مرا بر این حرکت وا می دارد، انجام دستور الهی و وظیفه ی دینی است.
    امضاء



  5. Top | #44

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    3. قیام الهی

    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جمله "وَقَدْ شاءَ عَزَّوَجَلَّ" برای چندمین بار، شائبه ی غیر الهی بودن حرکتش یا شائبه ی شخصی بودن حرکتش را به کلی منتفی ساخت و حرکتش را دستور الهی و وظیفه ی دینی معرفی کرد، وظیفه ای که در طول تاریخ بر دوش انبیاء و رهبران الهی بوده است.
    ص: 41
    4. ترسیم سطح انحطاط
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات حرکت، از خباثت دشمنان در رابطه با خاندان عصمت و طهارت پرده برداشت و برای چندمین بار سطح ظلمی که به آن بزرگوار روا خوهند داشت و سطح انحطاط جامعه را ترسیم نمود.
    امضاء



  6. Top | #45

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    4. ترسیم سطح انحطاط

    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات حرکت، از خباثت دشمنان در رابطه با خاندان عصمت و طهارت پرده برداشت و برای چندمین بار سطح ظلمی که به آن بزرگوار روا خوهند داشت و سطح انحطاط جامعه را ترسیم نمود.
    امضاء



  7. Top | #46

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    5. درک صحیح از پیام

    در طول تاریخ نیز چنین بوده است، کسانی که پیام حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام را به درستی درک کردند؛ تحول آفرین شدند. سید جمال الدین اسد آبادی، میرزای شیرازی، مرحوم مدرس و رهبر کبیر انقلاب از این گروه بودند که با دریافت صحیح پیام عاشورا
    ص: 47
    توانستند نهضتی عظیم، کارساز، ماندگار و تأثیر گذار، به وجود آورند و برای اسلام و مسلمین و حتی برای بشریت عزت آفرین باشند.
    امضاء



  8. Top | #47

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    6. ضرورت همراهی خانواده

    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات، ضرورت همراهی خانواده در این حرکت الهی و نقش آنان در پیام رسانی نهضت عاشورا را تبیین کرد و ایشان را برای مصائب پیش رو آماده ساخت.
    امضاء



  9. Top | #48

    عنوان کاربر
    همكار انجمن
    تاریخ عضویت
    November 2012
    شماره عضویت
    11038
    نوشته
    11,969
    صلوات
    1396
    دلنوشته
    5
    ادرکنا یا سیدالشهدا
    تشکر
    2,578
    مورد تشکر
    2,523 در 1,395
    دریافت
    0
    آپلود
    0

    پیش فرض


    7. اسباب کشته شدن را فراهم نکنید

    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان جزئیات بیشتر، به همگان تفهیم کرد که آن چه پیامبر گرامی اسلام فرمود، برای این نیست که مواظب باشید امام حسین به عراق نرود که اگر برود کشته می شود، بلکه پیامبر گرامی اسلام به امت اسلامی می خواهد بفهماند که مواظب
    ص: 42
    باشید، اسباب این کشته شدن فراهم نشود یا اگر فراهم شد، شما در کشتن آن بزرگوار، نقش نداشته باشید و در عوض او را یاری کنید.
    ص: 43
    بخش ششم
    پاسخ امام حسین عَلَيهِ السَّلام به محمد حنفیه
    وقتی مخالفت حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیعت و تصمیم آن بزرگوار برای مبارزه و حرکت وى از مدینه ی منوره؛ در میان مردم خاصه در میان خاندان آن بزرگوار مطرح گردید، محمد حنفیه یکى دیگر از فرزندان امیرمؤمنان عَلَيهِ السَّلام بنابه نقل طبرى و مورخان دیگر خدمت حضرت امام حسین رسید و به عنوان خیرخواهی عرضه داشت: برادر! تو محبوبترین و عزیزترین مردم هستى و من آن چه را که خیر و صلاح تشخیص مى دهم موظفم که به تو بگویم! من فکر می کنم شما تا آنجا که امکان پذیر است در شهر معینى اقامت نکنید و خود و فرزندانت در نقطه اى دور دست از یزید و دورتر از این شهرها قرار بگیرید و از آن جا نمایندگانى به سوى مردم گسیل دارید و حمایت آنان را به سوى خود جلب کنى که اگر با تو بیعت کردند خدا را سپاس مى گزارى و اگر دست بیعت به دیگران دادند باز هم لطمه اى به تو وارد نگردیده است ولى اگر به یکى از این شهرها وارد گردى مى ترسم در میان مردم اختلاف به وجود بیاید، گروهى از تو پشتیبانى کرده، گروه دیگر بر علیه تو قیام کنند و کار به قتل و خونریزى منجر گردد و در این میان، تو هدف تیر بلا گردى آن
    ص: 44
    وقت است که خون بهترین افراد این امت ضایع و خانواده ات به ذلت نشانده خواهد شد.
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام فرمود: مثلاً به عقیده ی تو به کدام ناحیه بروم؟ و محمد حنفیه گفت: فکر می کنم وارد شهر مکّه شوى و اگر در آن شهر اطمینان نبود از راه دشت و بیابان از این شهر به آن شهر حرکت کنى تا وضع مردم و آینده ی آنها را در نظر بگیرى. امیدوارم با درک عمیق و نظر صائبى که در تو سراغ دارم، همیشه راه صحیح در پیش پایت قرار بگیرد و مشکلات را با جزم و احتیاط یکى پس از دیگرى برطرف سازى.
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام در پاسخ محمد حنفیه چنین فرمود: یا اَخِى لَوْلَمْ یکنْ فِى الدُّنْیا مَلْجَاء وَلا مَاءْوىً لَما بایعْتُ یزیدَ بْنَ مُعاوِیةَ؛ برادر تو که براى امتناع از بیعت یزید حرکت از شهرى به شهر دیگر را پیشنهاد می کنى این را بدان که اگر در تمام این دنیاى وسیع هیچ پناهگاه و ملجاء و مأوایى نباشد باز هم من با یزید بن معاویه بیعت نخواهم کرد.
    در این هنگام که اشک محمد حنفیه به صورتش روان بود، حضرت امام حسین عَلَیهِ السَّلام چنین ادامه داد: یا اَخِى جَزاک اللّه خَیراً لَقَدْ نَصَحْتَ وَاَشَرْتَ بِالصَّوابِ وَاَنَا عازِمٌ عَلَى الْخُرُوجِ اِلى مَکةَ وَقَدْ تَهَیاءْتُ لِذلِک اَنَا وَاِخْوَتى وَبَنُو اَخى وَشِیعَتِى وَاَمْرُهُمْ اَمْرى وَرَاءیهُمْ رَاءْیى وَاَمَّا اَنْتَ فَلا عَلَیک اَنْ تُقِیمَ بِالْمَدِینَة فَتَکونُ لى عَیناً عَلَیهِمْ لا تُخْفى عَنِّى شَیئاً مِنْ اُمُورِهِمْ
    (1)؛
    برادر! خدا به تو جزاى خیر دهد که وظیفه ی خیرخواهى و صلاحدید خود را انجام دادى و اما من وظیفه ی خود را بهتر از تو مى دانم و تصمیم گرفته ام که به مکّه حرکت کنم و من و برادرانم و فرزندان برادرم و گروهى از شیعیانم مهیا و آماده ی این سفر هستیم؛ زیرا این عده با من هم عقیده بوده و هدف و خواسته ی آنان همان هدف و
    ص: 45


    1- - مقتل الحسین(علیه السلام)، انوار الهدی، ج1، ص273-271
    خواسته ی من است و اما وظیفه اى که بر تو محول است این است که در مدینه بمانى و در غیاب من آمد و رفت و حرکت مرموز دستیاران بنى امیه را در نظر بگیرى و در این زمینه اطلاعات لازم را در اختیار من قرار بدهى.
    بازخوانی پاسخ امام حسین به محمد حنفیه
    1. سه گزینه ی پیش رو
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام در برابر اجبار به بیعت با یزید ملعون سه گزینه پیش رو داشت، یکی تسلیم و بیعت و دوم فرار و مخفی شدن و سوم مخالفت و قیام بود و از آن جایی که محمد حنفیه دریافته بود که آن بزرگوار هرگز تسلیم نخواهد شد و بیعت نخواهد کرد؛ از روی دلسوزی گزینه ی دوم را به حضرت پیشنهاد می دهد.
    2. بین تسلیم یا فرار فرقی نیست
    در منطق حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام تنها یک گزینه در بین همه ی گزینه ها صواب و درست است و دیگر گزینه ها خاری و خفت است. در منطق آن بزرگوار که منطق دین و رهبری است، بین تسلیم یا فرار فرقی نیست، چرا که هر دو به دور از شأن امامت و رهبری جامعه ی اسلامی است. اقتضای منطق دین و رهبری جامعه این است که رهبر در برابر شرائط به وجود آمده در جامعه در اوج مسئولیت پذیری باشد نه حداقلی. پا پس کشیدن امامت و رهبری در شرائط بحران، با رهبری جامعه منافات دارد، اضافه بر این، اگر امامت و رهبری در شرائط بحران، پا پس بکشد چه انتظاری از دیگر افراد جامعه می توان داشت؟!
    ص: 46
    3. تسلیم یا فرار خاری و خفت است
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با بیان لَوْلَمْ یکنْ فِى الدُّنْیا مَلْجَاء وَلا مَاءْوىً لَما بایعْتُ یزیدَ بْنَ مُعاوِیةَ؛ آب پاکی را روی دست محمد حنفیه و هم فکرانش ریخت و هدف بلندش را نمایان ساخت و برای چندمین بار، تسلیم یا فرار را خواری و خفت دانست و تصمیم قاطع خود را نسبت به حماسه ی جهاد و شهادت، علنی ساخت و با همه اتمام حجت کرد و تکلیف همگان را در این مبارزه ی نفس گیر روشن نمود.
    4. ضرورت درک صحیح از پیام
    کسانی که پیام حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام را به خوبی دریافت کردند؛ توانستند آن بزرگوار را یاری کنند و با جانفشانی در راه خدا اسلام را زنده نگهدارند و با شهادت، سرآمد همه ی شهدای هستی و سر مشق همه ی آزادگان عالم شوند و در مقابل کسانی که درک صحیحی از پیام حضرت پیدا نکردند، نتوانستند امام و رهبر خود را همراهی کنند و برای این که چند صباحی زنده بمانند، سر تسلیم در برابر دشمنان خدا فرود آوردند و سرانجام با خاری و خفت، زندگی ننگین خود را به پایان رساندند.
    5. درک صحیح از پیام
    در طول تاریخ نیز چنین بوده است، کسانی که پیام حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام را به درستی درک کردند؛ تحول آفرین شدند. سید جمال الدین اسد آبادی، میرزای شیرازی، مرحوم مدرس و رهبر کبیر انقلاب از این گروه بودند که با دریافت صحیح پیام عاشورا
    ص: 47
    توانستند نهضتی عظیم، کارساز، ماندگار و تأثیر گذار، به وجود آورند و برای اسلام و مسلمین و حتی برای بشریت عزت آفرین باشند.
    6. پیام امام حسین عَلَيهِ السَّلام
    پیام حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام تن به خواری و خفت ندادن، زیر بار ظلم وستم نرفتن، در برابر ظلم و ستم سکوت نکردن، با ظالمان سازش نکردن، مبارزه ی چشم گیر و خستگی ناپذیر با ظلم و فساد داشتن و دفاع جانانه از حق و حقیقت است و لو بلغ ما بلغ.
    ص: 48
    بخش هفتم
    وصیت نامه امام حسین عَلَيهِ السَّلام
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام قبل از حرکت از مدینه به سوى مکّه، وصیت نامه ای نوشت و آن را به برادرش محمد حنفیه سپرد و به سوى مکّه کرد
    (1).
    متن وصیت نامه
    بِسْمِ اللّه الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ
    به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
    هذا ما اَوْصى بِهِ الحُسَینُ بْنُ عَلِی اِلى اَخیهِ مُحَمّدِ بْنِ الْحَنَفِیةِ
    این وصیت نامه اى است که حسین بن على بن ابى طالب عَلَیهِ السَّلام براى برادرش محمّد مشهور به ابن حنفیه نوشته است
    اَنَّ الحُسَینُ یشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلا اللّه وَحَدهُ لا شَرِیک لَهُ، وَاَنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ جاءَ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِهِ، وَاَنَّ الْجَنَّةَ حَقُّ وَالنّارَ حَقٌ وَالسَّاعَةَ آتِیةٌ لارَیبَ فیها وَاَنَّ اللّه یبْعَثُ مَنْ فِى الْقُبُورِ؛ حسین گواهی می دهد: خدایی جز الله وجود ندارد، خدا یکى است و شریکى ندارد، و حضرت محمّد صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم عبد و رسول خدا است که حقیقت
    ص: 49


    1- - مقتل الحسین(علیه السلام)، انوار الهدی، ج1، ص273.
    را از جانب خدا آورده است، و همانا که بهشت و جهنم حقیقت هستند و قیامت خواهد آمد و هیچ شکى در آن نیست و خداوند هر کسى را که در قبور باشد زنده خواهد کرد.
    وَاَنَّى لَمْ اَخْرُجْ اَشِرا وَلا بَطِراً وَلا مُفْسِداً وَلا ظالِماً؛ و همانا من براى سرکشى و تکبر و فساد و ظلم قیام نکردم.
    وَانَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ اْلاصْلاحِ فِى اُمَّةِ جَدِّى صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّمْ. اُرِیدُ اَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ، وَاَنْهى عَنِ الْمُنْکرِ، وَاَسیرَ بِسِیرَةِ جَدِّى وَاَبى على بْنِ اَبِى طالِبٍ؛ تنها براى اصلاح امت جدم قیام کردم و می خواهم به نیکی سفارش و از بدی نهی کنم و مطابق سیره جدم رسول خدا و پدرم على بن ابى طالب عَلَیهِمُ الْسَّلام عمل نمایم.
    فَمَنْ قَبِلَنى بِقَبُولِ الْحَقِّ، فَاللّه اَوْلى بِالْحقِّ، وَمَنْ رَدَّ عَلَىّ هذا، اَصْبِرُ حَتّى یقْضِی اللّهُ بَینِى وَبَینَ الْقَومِ، وَهُوَ خَیرُالْحاکمِینَ. وَهذِهِ وَصِیتِى اِلَیک یااَخِى. وَما تَوْفِیقى اِلاّ بِاللّه عَلَیهِ تَوَکلْتُ وَاَلیهِ اُنِیبُ؛ پس هر کس که مرا بدین جهت قبول کند همانا خداوند به حق سزاوارتر است و کسى که دست رد به سینه من بگذارد من صبر می کنم تا خدا که بهترین حکم کنندگان است بین من و آن قوم داورى نماید. ای برادر این وصیت من است به تو. توفیق من جز با خدا نیست من بخدا توکل می کنم و به سوی او باز می گردم.
    سپس امام عَلَيهِ السَّلام وصیت نامه را مهر نمود و به برادرش محمد حنفیه سپرد و با وى خداحافظى کرد و در دل شب از مدینه خارج شد.
    ص: 50
    بازخوانی وصیت نامه امام حسین عَلَيهِ السَّلام
    1. وصیت امر الهی است
    در قرآن کریم در چندین آیه و همچنین روایات متعدد در خصوص وجوب وصیت سخن به میان آمده است. در آیه 180 سوره بقره آمده است: کتِبَ عَلَیکمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَکمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَک خَیرًا الْوَصِیةُ لِلْوَالِدَینِ وَالْأَقْرَبِینَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِینَ؛ بر شما نوشته شده: هنگامی که یکی از شما را مرگ فرا رسد، اگر چیز خوبی از خود به جای گذارده، برای پدر و مادر و نزدیکان، بطور شایسته وصیت کند! این حقّی است بر پرهیزکاران. و پیامبر گرامی اسلام صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ می فرمایند: مَنْ مٰاتَ بِغَیرِ وَصِیةٍ مٰاتَ میتَةً جٰاهلیةً
    (1)؛کسى که بدون وصیت بمیرد، به مرگ جاهلى مرده است. و در حدیث دیگر می فرماید: ما ینبَغی لامرئٍ مُسلمٍ أن یبِیتَ لَیلَةً إلاّ و وَصیتُهُ تَحتَ رأسِهِ(2)؛ بر هیچ مسلمانى سزاوار نیست که شبى را سپرى کند، مگر این که وصیتش زیر سرش باشد.
    2. وصیت سازندگی دارد
    اسلام وصیت را واجب کرد تا مسلمانان همواره آماده باشند و در صورتی که اندوخته های ماندنی و سنت های حسنه ماندگار را آماده نکرده اند؛ آماده کنند و تا اندوخته های بردنی و زاد و توشه راه را همراه نکرده اند؛ همراه کنند.
    بار سفر چه بسته ای؟ مرگ خبر نمی کند
    آن که نبسته بار خود، در این سفر چه می کند
    (3)؟
    ص: 51


    1- - المقنعه، کنگره جهانی شیخ مفید، ج1، ص666.
    2- - همان
    3- - غلامحسین سجادزاده
    وصیت برای ثبت وضعیت فعلی است تا اگر اندوخته، پسندیده نیست و تا یادگارِ ماندگار، ارزشمند نیست؛ به مرور آن را تغییر دهند. تا از کرده ها پشیمان شوند و از غفلت ها به درآیند، عقب افتادگی ها را جبران کنند، معایب را برطرف نمایند، نواقص را تکمیل کنند، از بیراه ها برگردند و بر درستی ها پافشاری نمایند و بر اصلاح رفتار خود برآیند. وصیت برای این نیست که بنویسند تا دیگران، برایش انجام دهند. وصیت مثل انتظار است و فی نفسه سازندگی دارد. وصیت یک نوع حساب رسی از خود است.
    3. وصیت بزرگان
    وصیت جنبه دیگری هم دارد، بعضی از وصیت ها برای بصیرت افزایی و روشن کردن راه آیندگان است. وصیت بزرگان و خاصه رهبران دینی از جمله: وصیت پیامبر گرامی اسلام صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم به حضرت امیر عَلَيهِ السَّلام
    (1) یا به حضرت ابوذر(2)
    یا وصیت حضرت امیر عَلَيهِ السَّلام به حسنین
    (3)
    عَلَیهِمَا الْسَّلام و یا وصیت حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به محمد حنفیه از این قبیل است.
    4. هدف قیام
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با وصیت تاریخی خود، هدف حرکت و ارکان قیام الهی خود را تبیین می نماید و آن را اصلاح امت، احیای سنت های حسنه، امر به معروف و نهی از منکر معرفی می نماید: وَانَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ اْلاصْلاحِ فِى اُمَّةِ جَدِّى صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ
    ص: 52


    1- - بحار الانوار، ط دار الاحیاءالتراث، ج74، ص69.
    2- - مکارم الاخلاق، الأعلمی، ج1، ص458.
    3- - نهج البلاغه/ خطبه 149.
    و سَلَّمْ. اُرِیدُ اَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ، وَاَنْهى عَنِ الْمُنْکرِ. و دکترین نهضت الهی خود را بر راه و روش پیامبر گرامی اسلام و امیر مؤمنان پایه ریزی می نماید: وَاَسیرَ بِسِیرَةِ جَدِّى وَاَبى على بْنِ اَبِى طالِبٍ.
    5. پذیرش مسلمانان
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با وصیت تاریخی خود، زمینه پذیرش قاطبه مسلمانان را فراهم کرد. گرچه مسلمانان در یاری آن بزرگوار کوتاهی کردند و آن بزرگوار را در تحقق اهداف نهضت و قیام یاری نکردند؛ اما حضرت به گونه ای عمل کرد تا حتی آنان که مخالف حرکت آن بزرگوار بودند؛ آن حضرت را بر راه و روشش مُحِق بدانند و حداقل در اندیشه و گفتار، بنی امیه را محکوم کنند. به همین خاطر همه کسانی که بر علیه بنی امیه قیام کردند؛ خون خواهی آن حضرت را هدف قیام خود اعلام می کردند.
    6. جلوگیری از سوء برداشت ها
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با وصیت تاریخی خود، از هر سوء برداشت و سوء استفاده احتمالی جلوگیری می کند تا دشمنان نتوانند حرکت الهی آن بزرگوار را تحریف نمایند. آن بزرگوار قیام و نهضت خود را از هر انگیزه غیر خدایی بری دانسته و تصریح می کند: وَاَنَّى لَمْ اَخْرُجْ اَشِرا وَلا بَطِراً وَلا مُفْسِداً وَلا ظالِماً؛ من برای سرکشى و تکبر و فساد و ظلم قیام نکردم.
    7. پیش بینی آینده
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با وصیت تاریخی خود، با پیش بینی آینده، از خباثت بنی امیه پرده برمی دارد و اتهام خارجی خوانده آن بزرگوار، خاصه در مسیر کاروان اسیران در کوفه و شام را از حرکت و
    ص: 53
    قیام خود دور می کند و با وصیت الهی خود، توطئه پلیدان را خنثی می کند.
    8. پیروزی خون را بر شمشیر
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با وصیت تاریخی خود، زمینه تأثیر رسالت پیام رسانان نهضت را فراهم کرده و به کمک آنان می آید. آنگاه که امام سجاد عَلَیهِ السَّلام و زینب کبری سَلامُ الله عَلَیْها بناست، نهضت عاشورا را ماندگار و اثرگذار نمایند و پیام کربلا را برای نسل های آینده برسانند؛ این وصیت کارگشا است. برای پیروزی خون بر شمشیر، وصیت و پیام مکمل یکدیگرند. امروز هیچ کس در حقانیت و پیروزی حرکت حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام و خباثت و شکست بنی امیه شک ندارد، که زمینه آن، توسط وصیت محقق شده است.
    ص: 54
    بخش هشتم
    انتخاب مسیر حرکت امام حسین به سمت مکّه
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام برای حرکت به سمت مکّه، همان راه عمومى و معمولى که همه مسافران و کاروانیان از آن استفاده مى کردند را انتخاب کرد و این در حالی بود که عبداللّه بن زبیر به عنوان یکی از مخالفان یزید، بر خلاف حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام شبانه و مخفیانه از مدینه خارج و از بیراهه به سوى مکّه حرکت نمود.
    به همین خاطر، یکى از یاران، پیشنهاد داد: بهتر نیست یکى از راه هاى فرعى و کوهستانى را انتخاب کنید تا اگر افرادى از طرف کارگزاران یزید در تعقیب شما باشند و هدف ضربه زدن به شما را داشته باشند، نتوانند به هدف خود برسند؛ همان گونه عبداللّه بن زبیر کرد؟
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام در پاسخ به این پیشنهاد فرمودند: لا وَاللّه لا اُفارِقُهُ حَتّى یقْضِی اللّهُ ماهُوَ قاضٍ
    (1)؛ نه به خدا سوگند! مسیر معمولى و جاده عمومى را می رویم و به کوره راه ها منحرف نخواهم شد تا آن چه را خدا خواهد محقق شود.
    ص: 55


    1- - نهضه الحسین(علیه السلام)، (بی جا)، ج1، ص79.
    بازخوانی تعیین مسیر حرکت امام حسین عَلَيهِ السَّلام
    1. بهترین گزینه
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، در حرکت اصلاحی و مقدس خود، فرار را، خواری و خفت دانسته و در بین همه ی گزینه های پیش رو، بهترین گزینه را انتخاب کرد تا زمینه ی قیام و نهضت را فراهم نماید.
    2. فراخوان عمومی
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، با انتخاب راه اصلی مدینه به مکّه و قرار دادن حرکت خود در مرئی و منظر همگان، دست به یک فراخوان عمومی زده است تا آنانی که می خواهند در این حرکت اصلاحی و مقدس شرکت کنند راحت بتوانند ملحق شوند و آنانی که گریزانند حجتی نداشته باشند.
    3. کار صواب، راه صواب می طلبد
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، در حرکت اصلاحی و مقدس خود، راه صحیح و صواب را انتحاب کرد، تا بتواند مسلمانان را به راه صواب که مبارزه با طاغوت زمان است، دعوت کند. بیراهه رفتن رهبری، پیروان را به بیراهه می کشاند. اگر رهبری نهضت در حرکت به سوی مکّه، خود، از بیراهه برود؛ چه توقعی از پیروان می توان داشت که او را در قیام و نهضت همراهی کنند؟ و در حمایت از امامت و رهبری به بیراهه نروند؟
    ص: 56
    4. چرا گریزان و چرا بیراهه
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، در حرکتش از مدینه به سوی مکّه؛ نه خلافی کرده و نه قصد خلافی دارد و نه ترسی از عوامل حکومتی دارد؛ تا گریزان باشد و مانند عبدالله بن زبیر، از بیراهه فرار کند.
    5. حفظ استقلال
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، در حرکت اصلاحی و مقدس خود، استقلال خود را حفظ کرد و هرگز حرکت خود را به حرکت امثال عبدالله بن زبیر گره نزد تا حرکت اصلاحی و ارزشی خود را، از حرکت های انتقامی یا منفعت طلبانه، به صورت کامل، جدا نماید.
    6. عبدالله بن زبیر
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، با انتخاب راه اصلی مدینه به مکّه، می خواهد به همگان بفهماند که مخالفت امثال عبدالله بن زبیر با یزید غاصب، مبارزه اصولی با طاغوت زمان نیست چرا که سبک و سیاق شخصی، و سلیقه ای، در مخالفت با یزید، کاری عبث و بیهوده است و با مخالفتشان راه بجایی نخواهند برند.
    7. تافته ی جدا بافته از رهبر الهی
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به عنوان یک رهبر الهی، با انتخاب راه اصلی مدینه به مکّه، می خواهد به همگان بفهماند: آنان که در مخالفت با یزید تافته ای جدا بافته شدند و رهبر الهی خود را همراهی نکردند، به بیراهه رفته و برای جامعه اسلامی مصیبت به بار می آورند.
    ص: 57
    بخش نهم
    تلاوت قرآن کریم هنگام خروج از مدینه و ورود به مکّه
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام روز یکشنبه دو روز مانده به آخر ماه رجب به همراه فرزندان و افراد خانواده به سوى مکّه حرکت کرد. آنگاه که شهر مدینه را پشت سر مى گذاشت، آیه شریفه حرکت موسى از مصر را قرائت نمود: فَخَرَجَ مِنْها خائفاً یتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنى مِنَ الْقَومِ الظّالِمینَ
    (1)؛ موسی ترسان و نگران از شهر خارج شد و گفت: پروردگارا ! مرا از این قوم ظالم رهایی بخش.
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام پس از پنج روز فاصله مدینه تا مکّه را پیمود و در شب جمعه سوم ماه شعبان به مکّه معظمه وارد گردید و به هنگام ورود به این شهر، این آیه شریفه را قرائت نمود: وَلَمّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْینَ قالَ عَسى رَبِّى اَنْ یهْدِینى سَواءَ السَّبیلِ
    (2)؛ و چون موسى به شهر مدین روى آورد چنین گفت: امیدوارم پروردگارم به راه راست رهنمونم گردانده و بر آنچه خیر و صلاحم در آن است هدایتم فرماید.
    ص: 58


    1- - الارشاد، کنگره شیخ مفید، ج2، ص35.
    2- - همان
    بازخوانی تلاوت این دو آیه شریفه
    1. مبارزه تمام عیار
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با تلاوت دو آیه شریفه، مربوط به حضرت موسی عَلی نَبیِنا و عَلَیهِ السَّلام می خواهد از هدف بزرگ خود و حرکت اصلاحی و مقدس خود که هم پیامبر گونه است و هم یک مبارزه تمام عیار است پرده بردارد.
    2. فرعون زمان
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با تلاوت دو آیه شریفه، مربوط به حضرت موسی عَلی نَبیِنا و عَلَیهِ السَّلام می خواهد به همگان بفهماند، آن که عنان جهان اسلام را به دست گرفته، یک طاغوت، یک طغیان گر و یک فرعون است و من بر اساس فرمان: وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ
    (1)
    و فرمان: اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ
    (2)،
    برای مبارزه با فرعون و طاغوت زمان حرکت کردم.
    3. دشواری راه
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با تلاوت عَسى رَبِّى اَنْ یهْدِینِى سَواءَ السَّبیلِ، دشواری راهی انتخابی را می خواهد به همگان بفهماند تا همراهان، تکلیف خود را بفهمند. هم آنان که برای تقسیم غنائم ملحق می شوند و هم آنان که تا آخرین لحظه و تا آخرین قطره خون، ایستادگی می کنند.
    ص: 59


    1- - نحل/ 36.
    2- - نازعات/ 17.
    4. هدایت الهی
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام با تلاوت عَسى رَبِّى اَنْ یهْدِینِى سَواءَ السَّبیلِ، می خواهد به همگان بفهماند حرکت و پیروزی به هر شکلی که باشد؛ عنایتی است از طرف پروردگار عالم و ما خود را به او سپرده ایم.
    ص: 60
    بخش دهم
    سخن امام حسین در پاسخ عبداللّه بن عمر
    پس از وارد حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام به مکّه، عبداللّه بن عمر که عازم مدینه بود، به حضور حضرت رسید و با آن که یکی از مخالفان یزید بود، به آن بزرگوار پیشنهاد صلح و سازش و بیعت با یزید داد و حضرت را از عواقب خطرناک مخالفت با یزید برحذر داشت و بنا به نقل خوارزمى، چنین گفت: یا اباعبداللّه! چون مردم با این مرد بیعت کرده اند و درهم و دینار در دست اوست قهرا به او روى خواهند آورد و با سابقه دشمنى که این خاندان با شما دارد، مى ترسم در صورت مخالفت با وى کشته شوى و گروهى از مسلمانان نیز قربانى این راه شوند و من از رسول خدا صَلَّى الله عَلَیهِ وَ آلِهِ و سَلَّم شنیدم که فرمود: حسین کشته خواهد شد و اگر مردم دست از یارى و نصرت وى بردارند، به ذلت و خوارى مبتلا خواهند گردید. پس برای پیشگیری از کشتن خود و ذلت و خوارى مسلمانان از در بیعت و صلح با یزید وارد شو
    (1).
    حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام در پاسخ به پیشنهاد عبداللّه بن عمر فرمود: یا اَباعَبْدِالرَّحْمنِ اَما عَلِمْتَ اَنَّ مِنْ هَوانِ الدُّنْیا
    ص: 61


    1- - مقتل الحسین(علیه السلام)، انوار الهدی، ج1، ص278.
    عَلَى اللّهِ اَنَّ رَأْسَ یحْیى بْنِ زَکرِیا اُهْدِىَ اِلى بَغِی مِنْ بَغایا بَنِى اِسْرائیل؟ ابوعبدالرحمان! مگر نمى دانى که دنیا آن چنان حقیر و پست است که سر بریده انسان برگزیده و پیامبر عظیم الشأن مانند یحیى بن زکریا را به عنوان هدیه و ارمغان به فرد ناپاک و زناکارى از بنى اسرائیل فرستاده مى شود.
    اَما تَعْلَمُ اَنْ بَنِى اِسْرائیل کانُوا یقْتُلُونَ مابَینَ طُلُوع الْفَجْرِ اِلى طُلُوع الشَّمْسِ سَبْعِینَ نَبِیاً ثُمَّ یجْلِسُونَ فى أسْواقِهِمْ یبِیعُونَ وَیشْتَرُونَ کاَنْ لَمْ یصْنعُوا شَیئاً؛ مگر نمى دانى که بنى اسرائیل با خداى بزرگ آنچنان به مقام مخالفت برآمدند که در اول صبح هفتاد پیامبر را به قتل مى رساندند سپس به خرید و فروش و کارهاى روزانه خویش مشغول مى شدند که گویا کوچکترین جنایتى مرتکب نگردیده اند.
    فَلَمْ یعْجِّلِ اللّهُ عَلَیهِمْ بَلْ اَمْهَلَهُمْ وَاَخَذَهُمْ بَعْدَ ذلِک اَخْذَ عَزِیزٍ ذى انْتِقامٍ اتَّقِاللّه یا اَباعَبْدالرَّحْمنِ وَلا تَدَعَنَّ نُصْرَتى
    (1)؛ پس خداوند به آنان مدتى مهلت داد ولى بالاخره به سزاى اعمالشان رسانید و انتقام خداى قادر منتقم آنها را به شدیدترین وجهى فرا گرفت؟
    سپس حضرت أَبا عَبدِاللهِ الحُسَين عَلَيهِ السَّلام چنین فرمود:
    یا ابوعبدالرحمان! از خدا بترس و دست از نصرت و یارى ما برمدار
    (2)!
    بنا به نقل شیخ صدوق چون عبداللّه بن عمر از پیشنهاد خود نتیجه اى نگرفت، عرضه داشت: یا اباعبداللّه ! دوست دارم در این هنگام مفارقت اجازه بدهید آن قسمت از بدن شما را که رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله مکرر مى بوسید من هم ببوسم و آن بزرگوار اجازه داد و عبداللّه سه بار سینه آن حضرت را بوسه زد و در حالى که گریه مى کرد چنین گفت: اَسْتَوْدِعُک یا اَباعَبْدِاللّه...؛ یا اباعبداللّه ! تو را به
    ص: 62


    1- - همان، ص280.
    2- - همان.
    خدا مى سپارم و با تو خداحافظى مى کنم؛ زیرا تو در این سفر کشته خواهى شد
    (1).










    امضاء



صفحه 5 از 5 نخستنخست 12345

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق از جمله طراحی قالب برای سایت آیه های انتظار محفوظ می باشد © طراحی و ویرایش Masoomi