روشن دل حافظ کل قرآن
سال 1355 در شیراز متولد شد. همه چیز را از اولین روز تولد تیره دید، اما تیره فکر نکرد. نابینایی را ناتوانی نپنداشت و از همان دوران ابتدایی، در مدرسه نابینایان «شوریده شیرازی» تحصیل کرد و مدرک دیپلم خود را از دبیرستان ولیعصر¨عج شیراز دریافت کرد. در رشته مترجمی زبان عربی، مدرک کارشناسی و در رشته علوم قرآنی مدرک کارشناسی ارشد اخذ کرد. «جواد فتحی اکبرآبادی»حافظ کل قرآن کریم است و هماکنون به عنوان مربی قرآن در مراکز فرهنگی و دارالقرآن حاج داود کریمی منطقه تدریس میکند.
چگونه حافظ قرآن شدید؟
از کودکی علاقه زیادی به قرآن داشتم و در مسابقات شهرستانها و استان فارس شرکت کرده و رتبه میآوردم. در ابتدا به قرائت قرآن میپرداختم و بعد از گذراندن دورههای مختلف قرائت، حفظ قرآن را به صورت پراکنده آغاز کردم. بالاخره، از سال 1374به طور جدی حفظ قرآن را شروع کردم.
از چه ابزارهای آموزشی برای حفظ قرآن استفاده میکردید؟
نیمی از قرآن را با کتاب نابینایان و نوار حفظ کردم و برای حفظ سورههای باقیمانده، به کلاسهای آموزشی رفتم.
بعضی افراد معلول یا نابینا، ضعف جسمانی خود را دلیلی بر گوشهنشینی میدانند و از حضور در جامعه پرهیز میکنند. چه توصیهای به این افراد دارید؟
یک نابینا باید با خود بگوید که من یک نابینا هستم، اما نابینایی را ناتوانی نمیبینم زیرا اگر امروز برای رفتن و پیمودن مسیر، از بینایی ظاهری محروم هستم، اما چشم دلم بر روی بسیاری از موانع ناپیدا، ناآشکار و تاریک باز است و افق دیدم تا بینهایت در حرکت است. محرومیت برای یک نابینا، پلی است برای رسیدن به آمال و آرزوهای دوردست. زیرا آنچه در این مسیر بر قوت گامهایم میافزاید، این جمله است: من نابینا هستم، اما ناتوان نیستم،
مربی دارالقرآن شهید کریمی:
محرومیت، محدودیت نیست
افراد حاضر در دارالقرآن شهیدکریمی، «فاطمه حسینی اعلایی» را به خوبی میشناسند و با او رابطه صمیمی دارند. وی از مربیان و استادان مجرب این مرکز است و با وجود نابینایی، موانع و مشکلات موجود را برای رسیدن به اهداف خود پشت سر گذاشته است. این مربی فعال دارالقرآن شهید کریمی درباره مشکل جسمی خود میگوید:
«از کودکی کمبینا بودم و مشکل مادرزادی «آرپی» داشتم. در 20 سالگی هم به طور کامل بینایی خود را از دست دادم. البته، خودم را برای این بیماری آماده کرده بودم زیرا خواهر و برادرم هم همین بیماری را داشتند. همیشه باخود میگفتم که این خواست خدا بوده و هیچوقت هم، در برابر خواست خدا اعتراض و ناراحتی نکردم.
حضرت دوست، اگر به مصلحت خود نورچشمانم را گرفت، اما خیلی چیزها به من داد.» خانم اعلایی، حافظ کل قرآن است و مهارت خوبی هم در تدریس آیات آسمانی به کودکان منطقه دارد. وی درباره چگونگی حفظ قرآن میگوید: «از کودکی در یک خانواده مذهبی بزرگ شدم و علاقه زیادی به قرآن پیدا کردم.
به صورت پراکنده، در دوران تحصیل به حفظ قرآن میپرداختم، اما پس از ورود به دانشگاه، حفظ قرآن را به صورت جدی شروع کردم. ابتدا با استفاده از خط بریل اقدام به حفظ سورهها میکردم و بعدها با کمک نوارهای قرآنی موفق به حفظ کل قرآن شدم.» وی از نگرش جامعه نسبت به نابینایان گله دارد و میگوید:
«متأسفانه، بیشتر افراد بینش نادرستی نسبت به ما دارند. بنابرهمین بینش غلط، امکاناتی هم در اختیار ما قرار داده نمیشود. جامعه، ما را معلول و دارای نقص میشناسد و نمیتواند تصور کند که ما هم مثل هر انسان دیگری زندگی میکنیم.»
اعلایی معتقد است « اگر روشندلان قبول کنند که نابینایی محرومیت از یک حس است، اما محدودیت نیست، گام بزرگی در حفظ اعتماد به نفس و غلبه بر یأس و ناامیدی برداشتهاند.»
منبع : همشهری
گرد آوری توسط گروه قرآن سایت تبیان زنجان
http://www.tebyanihaa.com/quran.html
نقل قول
