قنوت امام حسین(ع) اَللّهُمَّ مَنْ اَوى اِلى مَاْوىً فَاَنْتَ مَاْواىَ وَ مَنْ لَجَاءَ اِلى مَلْجَاءٍ فَاَنْتَ مَلْجَاْى اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
وَاسْمَعْ نِدائى وَ اَجِبْ دُعائى وَاجْعَلْ مَآبى عِنْدَكَ وَ مَثْواىَ وَاحْرُسْنى فى بَلْواىَ مِنِ افْتِتانِ الاِمْتِحانِ
وَ لَمَّةِ الشَّيْطانِ بِعَظَمَتِكَ الَّتى لا يَشُوبُها وَلَعُ نَفْسٍ بِتَفْتينٍ وَ لا وارِدُ طَيْفٍ بِتَظْنينِ وَلا يَلُمُّ بِها فَرَحٌ حَتّى تَقْلِبَنى
اِلَيْكَ بِاِرادَتِكَ غَيْرَ ظَنينٍ وَلامَظْنُونٍ وَلا مُرابٍ وَ لا مُرْتابٍ اِنَّكَ اَرْحَمُ الرّاحِمينَ
خدايا هر كه جاى گرفت به جايگاهى،پس تويى جايگاه من، و هر كه پناه گرفت به پناهگاهى،پس تويى پناهگاه من،
خدايا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست،و فريادم را بشنو،و دعايم را اجابت كن،و بازگشتم،و اقامتگاهم را نزد خود قرار ده،
و مرا در آزمونم، از ساقط شدن در آزمايش و پيوستن به ياران شيطان پاسم بدار،به حق عظمتت كه با آن طمع شخصى به فتنه گرى در نياميزد،
و نه درآيد به آن خاطره خوابى با بدگمانى،و نه تماس گيرد با آن شادى بيرون از حد،تا مرا با ارادهات به سوى خود باز مى گرداني
نه متهم و نه مظنون،نه بدگمان و نه مشكوك به درستى كه تو مهربانترين مهربانانى.
**سيّد ابن طاووس قنوتهاى ائمه را در كتاب«مهج الدعوات»گرد آورده،
چون طولانى بودند،من به همين يك قنوت اكتفا كردم**






نقل قول
