تبسم کعبه * ویژه نامه ولادت با سعادت حضرت علی علیه السلام*

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

ღ.•*♥*•.ღ تبسم کعبه ღ.•*♥*•.ღ

ღ♥ღ ویژه نامه ولادت حضرت علی (ع) ღ♥ღ

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

لجه ای از اقیانوس


قالَ الاْمامُ علىّ بن أبى طالِب ، أميرُ الْمُؤْمِنينَ صَلَواتُ اللّهِ وَسَلامُهُ عَلَيْهِ:

عَلَيكُم بِمَكارِمِ الأخلاقِ فَإِنَّها رِفعَةٌ وَإيّاكُم وَالأخلاقَ الدَّنيَّةَ
فَاِنَّها تَضَعُ الشَّريفَ وَتَهدِمُ المَجدَ

به مكارم اخلاق پايبند باشيد كه آن مايه سربلندى است و از اخلاق پَست
دورى كنيد كه آن انسانهاى شريف را پَست می گرداند
و بزرگوارى را از بين مى برد.


« كنزالعمال،ج10، ص143، ح28731 »

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

باز پيچيده به هر كوي و مكان بوي علي (ع)
هر دل غمـزده اي آمده در كوي علـي (ع)

حوريانـي ز بهــشت آمـده در ميــلادش
خانه ی كعبـه منوّر شـده از روي علي( ع)

فاطمـه بنت اسـد مـادر آن شيـر خـدا
فاطمـه بنت نبي همسر دلجوي علي (ع)

عارفـان جلـوه حق را ز كجـا مي طلبند
گو تماشـا بكنند از گُل خوشبـوي علي( ع)

هيـچ آييـنه جمـال ازلـي را ننمـود
بهتـر از معرفـت و سيرت نيـكوي علي(ع )

در شـب كفـر و ستم دين خـدا پا نگـرفت
مگـر از نـور دل و قـوت بازوي علـي (ع)

يارب از دسـت علـي كوثر لبريـزم بخـش
تا ببوسـم زصفا دسـت علـي روي علي( ع )

آنكه عمـري به گناه و غم و غفلـت گذراند
امشب از عشق علي گشته ثناگوي علـي( ع)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

طلوع همتای آفتاب در زمین



امروز وقتی خورشید، سر از بالین کوه‏ها بردارد و طلوع
کند همتای خود را در زمین خواهد یافت؛

مولای نخلستان‏ های سکوت و چاه، مولای شبگرد کوچه‏ های کوفه را که
بار امانت بر دوش، خلافت خدا را بر زمین مجسم خواهد کرد.

فردا، یتیمان، طعم نان دست‏های فاطمه
را در بخشش شبانه او، بی‏منّت خواهند چشید.

ببار ای ابر رحمت؛
که میلاد تو، آغازگر انگشتان ذوالفقاری نور است

و فتح خیبر، دری است که به روی بازوان عدالت گشوده است
تا آن را برای همیشه، در تاریخ قلوب مؤمنین ثبت کنی.

تا که بر لب نامت ای زیباترین، می‏ آورم
آسمان‏ها را تو گویی بر زمین می‏ آورم

تو طلوع آفتابی، من اذان مغربم زیر
لب نام امیرالمؤمنین می ‏آورم

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

فعالیتهای فرهنگی - ادبی

کعبه دلها * ویژه نامه ولادت فرخنده حضرت علی علیه السلام(سال 92-93)
مولود کعبه*ویژه نامه ولادت حضرت علی (ع) و گرامیداشت روز پدر*(سال 91)
ويژه نامه ميلاد فرخنده مولي الموحدين ،حضرت علي علیه السلام ( سال 90)
بهترین بابای دنیا به مناسبت میلاد امام علی (ع) و روز پدر ویژه کودکان
کلیپ های تصویری به مناسبت ولادت حضرت امیر المومنین علی (ع)
ولادت حضرت علی علیه السلام در خانه ی کعبه ❀ صوت و متن❀
ای علی ای آیت جان آمدی اشعار زیبا به مناسبت ولادت مولای متقیان

پیامک های تبریک ولادت با سعادت مولی الموحدین حضرت علی (ع)
کعبه عشق ( مولودی های ویژه ولادت حضرت علی *ع* )
گالری تصاویر ویژه ولادت حضرت علی علیه السلام


مقالات و سایر مطالب مرتبط

پسرم اينگونه باش ،گزيده هائي از وصيت علي (ع)به فرزندش امام حسن (ع)
جلوه‏ هایی از شخصیت امام علی علیه السلام در نهج البلاغه

فضایل علی‏ علیه السلام از دیدگاه تفسیر قرآن به قرآن
آیا عبادت علي (ع) بالاتر از عبادت ثقلين است ؟!
چهل حدیث گهر بار از حضرت علی علیه السلام)
استغنا و آزادگی از نظر امام علی علیه السلام
شكست نظام طبقاتى در حکومت حضرت علی
فضائل امام علی علیه السلام از زبان دیگران
نگاهی کوتاه و گذرا بر زندگی مولای متقیان
تاثير قرآن در انديشه امام علي عليه السلام
راز ولادت علی علیه السلام در درون کعبه
رفتار شناسی امام علی علیه السلام
آیات نازله درباره علی علیه السلام
زيبايي شناسي جرج جرداق مسيحي
قضاوت های امام علی علیه السلام
سفارشات مولای متقیان به مومنان
فضیلت یاد امام علی علیه السلام
ولادت حضرت علی(ع)در کعبه
جوانان از دیدگاه امام علی(ع)
در منقبت علی (علیه ‏السلام)
ایمان از دیدگاه امام علی(ع)
على(ع) الگوى خوبى ها
جلوه‏ های علوی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

ستاره روشن شهر

به شادباش تولّدت آمده بودم در سپیده دمی سوخته
و نسیم های روشن ملکوت،

کلام را به رقص آورده بود. تو در خانه خود متولّد شدی
در خانه خدا، محمّد، ابراهیم، و خشت خشت این خانه
از عطر نگاه پیامبران آکنده بود.

تو میراث دار عطری بودی که سالیان سال، مشام جان روحانیان
را نوازش داده بود و اهل نَفْس را به دل آشوبه انداخته بود.

تو در خانه خدا دیده گشودی و هیچ کس ندید که در آن لحظه ملکوتی
میان تو و آفریدگارت چه پیمانی رفت که تا هنوز و
همیشه تاریخ، با یادت، کاینات خدا خواهد لرزید.

تو آرامش ارغوانی صبحی بودی که از پسِ شام های تیره مکه سر
می زد و تا روشنای جان کودکان گرسنه خانه های کوفه پیش می رفت.

تو هیچ کس نبودی و همه کس بودی؛ هیچ کس نفهمید خداوند
چرا تو را به درون خانه برد و نگاهبان گاهواره بهترینان کرد

هیچ کس نفهمید چرا ستاره های آسمان مکه، در شب میلادت
سرخِ سرخ سوسو زدند؛ هیچ کس نفهمید چرا درختان نیایش
در نخلستان ها قد برافراشتند و چاه ها در شادی تولّدت گریستند...

به شادباش تولّدت آمده بودم در سپیده دمی سوخته و «علی»
کلمه یگانه ای بود که در گوش جانم می نشست؛

به کعبه نگریستم، ستاره ای بر پیشانی اش می درخشید
و ستارگان در فروغ جاودانه اش رنگ می باختند...

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

قبله آیات

افق را شکافتند و از میانه آن خانه ای چارگوش بر زمین نهادند.
هر که را در سینه، قلبی موحّد بود، روی بدین سوی داشت
و این خانه از همیشه تا همیشه، قبله قلب های چون آیینه بود.

این خانه، چون صاحب خود، تنها بود و خالی تا اینکه جبرائیــل
و سه همراه او، گهـواره ای را در گوشـه ای از آن بـه
آواز درآوردنـد و بعـد نـوری و مادری و فرزندی.

از این پس، کعبه زادگاه نوری است که پرتوی از آن
هزار خورشید را به محاق می بَرَد.

تفرّج گاه طفلی است که شمّه ای از شاخه معرفتش، هر باغی
را به وجد می آورد. علی، مکی ترین آیه خدا، هر مدینه ای
را از این پس در غربت خود، اقامت می دهد.

شادا و خرّما بدین روز و روزگار!
مبارک باد روزی که ماهِ خود را جلوه گاه سلوک عارفان کرد
و رجب را بر مصطبه عزّت نشاند.

محمّد را و ابوطالب را و فاطمه بنت اسد را و جنّ و انس را
جویبار جلال، هدیه ای آورد که نگاه خسته تاریخ همیشه از
دیدار او جان می گیرد و چند قرنی دیگر راه می سپارد.

ای علی! ندانستیم که تو را آغاز بنامیم یا پایان.
کاروان نیکی ها را آغازی و قافله غبار گرفته نامردمی ها
نام تو را منزلگاه آخرین خود دید.

ای آن که همیشه بوده ای، همیشه با ما باش!

رضا بابایی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

کلمه روشن آفریدگار

علی(ع) علی(ع) این است آن کلمه بزرگ اوّلین کلمه
و آخرین معمّای بزرگ خلقت آتش آتشدان وحی و درخت ها
را نگهبان و سایه ها را امیر سایه های انبان بر دوش را و خانه سنگی خداوند را مهمان.


این است آن ساعت فرخنده آن وعده بزرگ آن سه حرفِ گران راز بزرگ
شگفتان خاموشْ ستاره فروزان و در این کلمه مسطور است کلمه های
روشن آفریدگار راهنمای نیکان و عادلان

پس بنگرید آیه روشن را و خداوند بر شما آمرزش آورده است و مَبادتان
نگریستن بی دانایی که نیشخند فرشتگان سخت گِران خواهد بود

و رسول آب می گویدتان بشنوید و گوش گیرید این است سیرابی از
چشمه ازل و تنگ خواهد بودتان بی این پند چمنزار گسترده حیات.


و رسول آب چنین گفت این است آن کلمه بزرگ فرزانگی نوح را مبنا
درخت تشویش ابراهیم را تبر راز عبور موسی از نیل خشمگین کلمه
مسیح بر صلیب شانه های محمّد را میهمان طنین ناقوس اسلام.


و خداوند او را یگانه داشت و بزرگی فرمود در نهایت درجه و فرزانگی
بخشید با توانی بی حد و عدالت داد به میزان شمشیری او را دودلانه
منگرید و بی دانایی که نیشخند یتیمان سخت است

نشناسانِ غریبه و بسیار شبان خواهد گذشت بر شما و بسیار
روزان سخت و سهل سایه شمشیر عدالت بر سر و عطر رأفت
و مهر در مشام بگویید کژ مژان و تنگدلان را تا برچینند

دامن پای افزار تازه کنند به راه تماشای آن کلمه بزرگ و
بنگرند بی فریبی و دروغ که نیشخند فرشتگان بس گران می آید

بزرگ دارید این کلمه بزرگ را و سپاسدار باشید خداوندگار را
که سخت رحمت آورَد بر شما و خداوند خود نیز شگفتْ
معمّای شگفتان است شگفتِ علی(ع) این کلمه بزرگ....

محمّدرضا تقی دخت

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

گهواره اقبال

آمدند. فرشتگان به سلام و ستارگان به نیایش و عرض حاجات آمدند.
اینجا گهواره ای می جنبد که در آن «عشق» خوابیده است؛

همان که فردا میان دو سویه شمشیر او تردید نخواهد بود.
گهواره اقبال میان دست های فرشتگان از چه؟
آیا پیش از آنکه زلزالی شود، قیامتی شده است؟

رجب آمد که غبار از کعبه بروبد. تنهایی های محمّد را بدرقه کند
و ذوالفقار را از گوشه عزلت به میدان غیرت بَرَد.

علی، داستان بی تکرار پارسایی است. امروز نه فرزندی از مادری
که عزّت و شجاعت و تقوا و دلدادگی، یکجا از آسمان سر
برآوردند و لختی زمین را مهمان سایه خود کردند.

امروز، نه روزی گم شده میان روزها است، که روزتبدیل تاریخ به یک
لحظه و جان گرفتن همه خوبی ها است.

ای علی! زادْ روز تو را که میلاد من و او و همه مظلومان
خسته جان است، برخود تبریک می گوییم

و این مبارکی را چونان گوهری تابناک، هماره در گنجینه سرمایه های
آسمانی خود نگاه خواهیم داشت.

میلادت مبارک باد!

رضا بابایی

[نیایش*خادمه یوسف فاطمه(س)*]

تو از طلوع کدامین ستاره برآمدی؟




ای علی(ع)! ای کرامت شگرف!
تو از طلوع کدامین ستاره برآمدی که
زمین، چنین عظمت نامت را متحیر ماند؟


آنک، در بارگاه یادت، ساکنان آسمان نیز به تماشای جلوه های
جاودانی جمالت شسته اند و «عشق» هنوز نیز
مجذوب آن چهره و قامت است!


ای بزرگ شکوهمند که عشق و نیایش دو پناهگاه همیشگی
توست، بگذار در معبد نگاه آسمانی ات زانو
زنیم و از سبوی صفایت ساغری برگیریم.


ای قلّه فرازمند اندیشه و عشق!
جام های تهی جانمان رابه
شراب های روحانی ژرف ترین نگاه ها بارورکن

و زنبیل های کوچک احساسمان را از عطر نجیب
مهربانی های به تصوّر نیامده ات بیا کن!


چقدر به تو محتاجیم در جهانی که برگه هویتش را گم
کرده است و در سطل های زباله اتمی دنبال تصویرهای
ماهواره ای موهوم خویش می گردد.


نامت، آفتاب امیدی است که فقط پنج بار بر ظلمت زمین گذشت
و گرمی این سال های سرد، ادامه مهربان اوست.


ای شکوفه بارور! ای نسیم نوازشگر!
وای طوفان برخاسته! زمین را دریاب؛

که در گاهواره غفلتی عظیم خفته است و آسمان را ک
ه معبر ماهواره های توطئه است.

گردبادی برپا کن! طوفانی برانگیز! نهیبی بزن!

ای دستت خیبر کن!وای ذوالفقارت کفرشکن!

دنیا به تو محتاج است و عشق، که در کوره راه های خشونت
مانده است، و مهربانی یی که مقبره اش غارت شده
و غارتی که عالمگیر است!


ای مظلوم قدرتمند!

تقی متقی