بررسي تطبيقي برخی صفات خداوند در قرآن و تورات

[نصرالله عاشق خداومولا]

بررسي تطبيقي برخی صفات خداوند در قرآن و تورات


چکيده


ذات اقدس پروردگار در قرآن کريم با صفات و جلال و جمال فراوانی توصيف شده است که همگی حاکی از علوّ شأن و تنزّه خداوند از صفات نقص و کاستی می­باشند. در تورات و سنّت شفاهی يهوديّت نيز بسياری از اين صفات با عبارت ديگری مورد اشاره قرار گرفته است. در اين تحقيق، برخی از صفاتی که هم در قرآن کريم و هم در تورات آمده، مورد بررسی تطبيقی قرار گرفته است. اهمّ اين صفات عبارتند از: وحدانيّت، مهرباني و بخشندگي، عظمت و جلال، قدرت مطلق الهی، مالکيت، خالقيت، صداقت، قرب و معيّت الهی، حيات و جاودانگی، عدالت
مقدمه
يهوديّت به عنوان يکی از اديان ابراهيمی در طول تاريخ کهن و سنّت ديرينه خود، پيوسته خود را معتقد به خدای واحد دانسته و می­داند و چه در تورات و چه در سنّت شفاهی خود يعنی تلمود خداوند را به صفات جلال و جمال ستوده است. اگر چه در برخی قسمت های تورات فقراتی را می­توان يافت که به وضوح تصويری جسمانی از خداوند ارائه می­دهند[1]، امّا دانشمندان و ربّی­های يهودی با تأويل اين فقرات، خداوند را منزّه از هر صفت نقصی دانسته و خداوند را مبرّا از صفات جسمانی دانسته­اند و با استناد به فقراتی ديگر از تورات، صفات جمال و جلال را برای خداوند اثبات کرده­اند. ما در اين نوشتار به منظور آشنايي بيشتر با صفات خداوند در آموزه­های تورات و انديشه يهودی، به برخی صفاتی الهی که هم در قرآن کريم و هم تورات مورد اشاره واقع شده، به نحو مقايسه ای خواهيم پرداخت تا با پررنگ­ کردن نقاط مشترک الاهيّاتی اسلام و يهوديت، تصويری از خداوند در اين دو دين بزرگ ابراهيمی ارائه دهيم.