پايان مناسب است قسمتي از دعاي روز عرفة امام سجاد ـ عليه السّلام ـ كه در آن حيات طيبه خواسته شده و در ادامة آن تفسير و چگونگي حيات طيبه استفاده مي شود،
ذكر شود:
آن حضرت به خدا عرض مي كند:
«فاحيني حيوة طيبة تنتظم بما اريد و تبلغ ما احب من حيث لا اتي ما نكره و لا ارتكب ما نهيت عنه؛[5]
خدايا مرا با زندگي پاكيزه (حيات طيبه) زنده بدار كه به آنچه مي خواهم پيوسته شود و به آنچه دوست دارم پايان يابد در صورتي كه آنچه را نمي پسندي بجا نياورم و آنچه را نهي كرده اي مرتكب نشوم.»
در روايتي از امير المومنان علي ـ عليه السّلام ـ در ذيل آية مورد بحث آمده كه مي فرمايد:
«و سُئِلَ عن قوله تعالي «فلنحيينّه حياة طيبة فقال هي القناعة؛[6] از امام پرسيدند: منظور از جملة «فلنحيينه حياة طيبة» چيست؟
فرمود: قناعت است.
توضيح اينكه، بدون شك مفهوم اين تفسير محدود ساختن حيات طيبه به قناعت نمي باشد؛
بلكه بيان مصداقي بسيار روشن است، چرا كه اگر تمام دنيا را به انسان بدهند ولي روح قناعت را از او بگيرند هميشه در آزار و رنج و نگراني بسر مي برد،
و به عكس اگر انسان روح قناعت داشته باشد و از حرص و آز و طمع بركنار گردد، همشه آسوده خاطر و خوش است.معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:1.
علامة طباطبايي، تفسير الميزان، ترجمة سيد محمد باقر موسوي همداني، انتشارات دفتر انتشارات اسلامي، جلد 12، ذيل آية مورد بحث.2.
استاد مكارم شيرازي، تفسير نمونه، ناشر، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، تهران، 1376 ش، جلد 11، ص 395.3. آية الله هاشمي رفسنجاني، تفسير راهنما، ناشر، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزة علمية قم، 1378 ش، جلد 9، ص 525.4. سيد علي اكبر قرشي، تفسير احسن الحديث، ناشر.
انتشارات بنياد بعثت تهران، 1370 ش، جلد 5، ص 496.[1] . نحل/ 97.[2] . مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، تهران، انتشارات دارالكتب الاسلاميه، 1376 ش، چاپ پانزدهم، جلد 11، ص 391.[3] . ر. ك: تفسير نمونه، ج 11، ص 394.[4] .
طباطبايي، سيد محمد حسيني، تفسير الميزان، ترجمة سيد محمد باقر موسوي همداني، قم، انتشارات اسلامي وابسته به جامعة مدرسين حوزة علمية، جلد12، ص 491.[5] . صحيفة كاملة سجاديه، با ترجمه و شرح سيد علي نقي فيض، دعاي عرفه، (47)، رقم 118.[6] .
نهج البلاغه، با ترجمة محمد دشتي، حكمت شمارة 229.
نقل قول
