پيوستگي در ترجمه قرآن
پیوستگی در ترجمه قرآن
قرآن كريم در افاده تعاليم عاليه خود، زبان ويژه و طريقه مخصوص بهخود را دارد.
استاد فقيد آيتالله معرفت معتقد است اين معجزه شگرف آخرين فرستاده ربالعالمين در بيانات شافيه و كافيه خود، روشي را جدا از روشهاي معمولي كه انسانها در مقام محاوره اتخاذ ميكنند، به كار ميگيرد.
راه و روشـي كـه عـقـلا، در مقام محاوره و تفهيم و تفهم مقاصد خود، پيش ميگيرند، صرفا در تـرجـمـه الـفاظ و عبارات وارده در قرآن به كار ميرود ولي براي رسيدن به حقايق عاليه، راهي ديگر، جدا از طريق معمولي بايد پيمود؛ از اينرو صاحبنظران علوم قرآني قـواعـد مـقـرره كـلامـي كه به نام اصول محاوره و در علم اصول، به نام اصول لفظيه خوانده ميشود را براي پيبردن به مطالب رفيعه قرآن كافي نميدانند.
با اين وجود اين موضوع انكارناپذير و بسا قطعي است كه براي بهرهمندي از معارف غني كتاب وحي يا بايد با زبان قرآن آشنايي مطلوبي يافت و يا درصورت عدمتحقق شرايط يادگيري زبان نزول قرآن(عربي) پسنديده است كه از ترجمههاي دقيق و روان از اين كتاب پرفيض بهرهمند شد.
البته در بهرهمندي از ترجمه قرآن كريم نيز موضوعات و ملاحظات فراواني وجود دارد كه يكي از آنها مشاهده نوعي پراكندگي در آيات و بالطبع ترجمه آنهاست آنچنانكه اگر كسي بدون مطالعه يا تصوري دقيق از كليات يك سوره يا گروهي از آيات بخواهد از ترجمه آيات الهي بهرهمند شود، ممكن است به نوعي سردرگمي دچار شود. براي رهايي از اين مشكل توجه به پيوستگي در ترجمه و اصول و ملزومات آن ضروري است.
بعضا هنگام خواندن قرآن كريم و تطبيق آيات الهي با متن ترجمههاي ارائهشده، شاهد پراكندهگويي در آن ميشويم بهنحوي كه در ظاهر هيچ پيوستگي در مطالب آن يافت نميشود.در پاسخ به اين سؤال بايد چند مسئله لحاظ شود.
آيتالله محمدعلي گرامي در كتاب «شناخت قرآن» مينويسد: اول اينكه معمولا هر كتابي كه به زبان ديگر ترجمه ميشود نميتواند بيانكننده تمام خصوصيات كتاب و متن ترجمهشده باشد چون در هر زباني خصوصيات و اصطلاحاتي وجود دارد كه پيداكردن معادل آن در زبان ديگر مشكل است.
نقل قول
