شخصي که اعمال نيکش را به خاطر خداوند انجام مي دهد،تمام دنيا هم در مقابل اعمال آن شخص کم و ناچيز است و اين کمي تا جايي است که امام حسن عسکري عليه السلام دنيا را درمقابل عمل انسان با اخلاص به لقمه اي تشبيه نموده است ، و فرمايش آن حضرت اين است که فرموده اند:
وَ عَنِ الْعَسْکَرِيِّ عليه السلام قَالَ:لَوْ جَعَلْتُ الدُّنْيَا کُلَّهَا لُقْمَةً وَاحِدَةً ثُمَّ لَقَّمْتُهَا مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ خَالِصاً لَرَأَيْتُ أَنِّي مُقَصِّرٌ فِي حَقِّهِ وَ لَوْ مَنَعْتُ الْکَافِرَ مِنْهَا حَتَّى يَمُوتَ جُوعاً وَ عَطَشاً ثُمَّ أَذَقْتُهُ شَرْبَةً مِنَ الْمَاءِ لَرَأَيْتُ أَنِّي قَدْ أَسْرَفْتُ
از حضرت عسکرى عليه السّلام نقل شده که فرمود:
اگر تمام دنيا بصورت يک لقمه اى شود و من آن را بدهم به کسى که با اخلاص کامل خدا را عبادت مي نمايد باز هم خود را مي بينم ، که در ايفاء حق چنين بنده اى کوتاهى کرده باشم و اگر کافر را از تمام دنيا منع نموده و نگذارم از هيچ نعمت دنيا استفاده کند تا بميرد و فقط يک جرعه آب به او بدهم تصور مي کنم باز هم نسبت باين مقدار هم اسراف کرده باشم
بحار الانوار جلد67 صفحه250







نقل قول
