یک مغالطه و بر طرف نمودن آن
برای روشن کردن مقام و مرتبه ی نبی اکرم ( صلی الله علیه و آله) در قرآن فرموده است: استَغفِر لَهُم أَو لَا تَستَغفِرلَهُم إن تَستَغفِر لَهُم سَبعِینَ مَرَّةً فَلَن یَغفِرَ اللهُ لَهُم{80/9} خواه تو برای آنها ( بدبخت های گستاخ یا منافقانی که به تو طعنه می زنند) طلب بخشودگی کنی، خواه برای آنها بخشش نخواهی، اگر برای آنها هفتاد بار هم درخواست بخشش کنی باز هم خداوند آنها را نخواهد بخشید.
پیرامون آیه ی فوق، مردمی نوشته اند که معاذالله سفارش[ شفاعت] نبی اکرم (صلی الله علیه و آله) در بارگاه الهی هیچ جایگاهی ندارد. ولی اگر کمی در مفهوم آیه ی کریمه اندیشه شود، حقیقت برای این افراد روشن می گردد که قرآن مجید گویای نقض حضور بنی اکرم (صلی الله علیه و آله) نیست بلکه به روشنگری مقام آن حضرت پرداخته است. برای نشان دادن طینت ناپاک منافقان کور باطن کور ذهن و برداشتن نقاب از چهره ی آنان برای آن حضرت، قرآن به ایشان می فرماید: محبوبا! صفت رحمة للعالمین که از ویژگیهای توست، تو را مجبور می کند در مورد ایشان سفارش کنی؛ ولی این گستاخان که به طعنه زدن در شأن و منزلت تو پرداختند، قابلیت این را ندارند که برای آنها سفارش ( شفاعت) کنی. ایشان از آمدن به بارگاه تو گریزانند و غیرتم به من اجازه نمی دهد که چنین افراد بدبختی را ببخشم حتی اگر آن تجسم کرم و پیکر سراپا رحمت هم بارهای بار برای ایشان طلب بخشش نماید. گستاخی و دریده دهانی به بارگاه تو گناهی غیر قابل بخشش است.
منبع مقاله: القادری، دکتر محمد طاهر، (1390)، عقیده شفاعت، سید عبدالحسین رئیس السادات، تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی- معاونت فرهنگی، چاپ اول.
نقل قول
