عقاب ها در سن حدود 40 سالگی کاری انجام میدن که شباهت زیادی به کارهای فیلم اره داره. توی فیلم های اره باید آدما انتخاب دردناکی می کردند یا اینکه می مردن. برای مثال باید بدن خودشون رو می بریدن و توی یه ترازو مینداختن و هر کی زودتر ترازو رو با یه وزن مشخصی پر می کرد نجات پیدا می کرد.البته بعضی جاها هم اگه گروهی کار میکردن ، کارشون خیلی راحت تر بود.اگه فیلم های اره رو دیده باشید و متن زیر رو هم بخونید ، حتماً متوجه منظورم خواهید شد.
فرایند دردناکی که عقاب ها باید پشت سر بگذارند یا بمیرند !!
عمر عقاب از همه پرندگان نوع خود درازتر است. عقاب می تواند تا 70 سال زندگی کند. ولی برای اینکه به این سن برسد باید تصمیم دشواری بگیرد.
زمانی که عقاب به 40 سالگی می رسد:چنگال های بلند و انعطاف پذیرش دیگر نمی توانند طعمه را گرفته نگاه دارند. نوک بلند و تیزش خمیده می شود. شهبال های کهن سالش بر اثر کلفت شدن پرها به سینه اش می چسبد و پرواز برای عقاب دشوار می گردد. در این هنگام عقاب دو گزینه پیش روی دارد. یا باید بمیرد و یا آنکه فرایند دردناکی را که 150 روز به درازا می کشد پذیرا گردد. برای گذرانیدن این فرایند عقاب باید به نوک کوهی که در آنجا آشیانه دارد پرواز کند. در آنجا نوکش را آنقدر به سنگ می کوبد تا نوکش از جای کنده شود. پس از کنده شدن نوکش ، عقاب باید صبر کند تا نوک تازه ای در جای نوک کهنه رشد کند ، سپس باید 4 چنگال دو پایش را از جای برکند. زمانی که به جای چنگال های کنده شده چنگال های تازه ای درآیند آنوقت عقاب شروع به کندن همه پرهای قدیمی اش می کند.
سرانجام پس از 5 ماه عقاب پروازی را که تولد دوباره نام دارد آغاز کرده ... و 30 سال دیگر زندگی می کند.
اون عکس نوک شکسته مربوط به چیز دیگه ای هست ولی برای این گذاشتم که یه عقاب نوک شکسته و دردی که برای اون عقاب داره رو تصور کنید.
نقل قول
