____ دل نوشته.....

[خادمه زینب کبری(س)]

بسم الله الرحمن الرحیم


اول سلام به همه عزیزان


دوست داشتم مثل پارسال که یه دلنوشته داشتم واسه هفته دفاع مقدس امسال هم هدیه ای داده باشم
اما نشد ....

منتظر یه فرصت بودم تا فکر وذهنم آماده نوشتن باشه اما هنوز که اون فرصت پیش نیومده

دیگه تحمل نیاوردم

فقط شرمنده من خودمانی مینویسم به زبان خودم..................

هفته پیش تو مسجد نشسته بودیم .... حرف میزدیم

پدر منم جانبازه 60درصد و...... این حرفه یکی از اون دخترایی بود که تو جمع ما نشسته بودیم

دلم میسوزه وقتی به حرفاش فکر میکنم...

چه جوری بنوسیم با چه دلی .....

میگفت بابای من شیمیاییه و.... و حالش اصلا دست خودش نیست و خیلی مارو کتک میزنه

قابل نوشتن نیست

از آسیبهایی گفت که بهش وارد شده بر اثر کتکهای زیاد....واقعا سخته وچه شیر زنی است مادر این دختر ......

دیگه واقعا دلم پرشده بود با این صحنه ها یی که این چند روز دیدم و خاطراتی که از جانبازان شنیدم
الان هم داشتم عکسهای دیدار جانبازان با رهبر عزیزمون را نگاه میکردم دلم سوخت .....


درد دل زیاده...اما قابل نوشتن نیست و من هم قادر نیستم تا همه دانستنی هارا بنویسم

آآآآآآآآآآآآخه چرا به جانبازان عزیز احترام نمیذارننننن

آخه چرا ؟؟؟؟



چند سال پیش با پدر دوستم که جانباز 70درصد هستن بیرون بودیم اون موقع خیلی سنم کم بود وهیچ وقت از ذهنم پاک نمیشود این صحنه وفریاد تا زمانیکه فراموشی بگیرم ...................

فقط همین رو بنویسم کافیه.... پدر دوستم ماشین رو داشت جایی پارک میکرد آقایی که ایستاده بود برای به اصطلاح نظم دادن به ماشینهای پارک شده چنان فریادی زد سر بابای دوستم که هیچ وقت یادم نخواهد رفت،
بی احترامی این شخص...... این در صورتی بود که قبلا همونجا پارک کرده بودن ..... و ...... همین رو میخواستم بگم که آخههههههههههه چرا احترام نمیذارننننننن در ضمن روی ماشین نوشته شده مخصوص جانبازان..............

شاید براتون معنا نداشته باشه اما واسه من خیلی سخته

احترام؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!

کم نیست از بی احترامی ها همین امشب دوستم داشت تعریف میکرد که باباش گفته فلانی رو که تو زمان جنگ تو موتورخونه راه میدادیم تا شبا بخوابه حالا سلام هم نمیکنههههههههههههههه

و چقدر سنگین و سخته ............................. وقتی میبینم ومیشنوم
از بی احترامی و بی محلی کردن به جانبازان عزیز


میتونی درک کنی شبایی رو که جانبازان عزیز از درد و رنج ..... خواب به چشمانشان نیامده

میتونی درک کنی که جوانی شان را برای من وتو گذاشته اند ...

میتونی درک کنی مادران تنها رو با فرزندان خردسال در روز و شبهای جنگ چه کشیدند........

تا شوهرانشان از سرزمین پاسداری کنند.....

میتونی در ک کنی وقتیکه دختر دست پدرش را به آرامی میگیرد وپدر دست را از شدت درد به کنار میکشد...........

دختر هاج و واج نمیداند......................



میتونی درک کنی جانبازان چقدر صبورند.که حتی افراد خانواده از درد آنها بی خبرند

قربونت برم چقدر ماهی پدر


برای سلامتی همه جانبازان عزیز دعا کنیم ...............
وقتی چهره هاشون رو میبینم آرامش میگیرم

واقعا عزیز هستن قدرشون رو بدونیم

اگر عزیزی مطلب بنده رو خوند وبراش هیچ معنایی نداشت باید ببخشید آخه حرفی که دل رو میسوزه نوشتن نداره.........

عزیزان امیدوارم ازحرفام دلخور نشید.................

ببخشید که نتونستم شایسته کلمات رو تایپ کنم و بنویسم


ومن الله التوفیق