آن چه از اخبار فهمیده می شود ، این است که : بنده هر گاه گناهی انجام می دهد از دو حال خارج نیست : یا از کرده خود پشیمان می شود که همان پشیمانی ، کفاره گناه او است .اگر پشیمان نشود ، ولی عمل نیک و حسنه ای پس از آن گناه انجام دهد،باز آن حسنه ، کفاره گناه می شود و اگر کار خوبی هم به دنبال آن گناه انجام نداد، باز اگر آن گناه از جمله گناهان کبیره نباشد ، نمازهای پنج گانه ، کفاره گناهانی از این قبیل است که از انسان سر بزند.اگر نمازش ،نباشد نمازی که گناهان او را پاک می کند، یا خدا ،او رابه مجازاتی در دنیا گرفتار می سازد و بلا و مصیبتی به او هدیه می کند و او را به این وسیله از آلودگی آن گناه پاک می سازد.اگر این هم نبود، استغفار فرشتگان هست و اگر به ان هم نشد، شفاعت مومنین ، و اگر آن هم نبود ، شفاعت پیامبر(صلوات الله علیه)وائمه (علیه السلام )واگر از آن هم محرم شد، رحمت بیکران خدا هست .واگر پس از همه این ها باز چیزی باقی بماند و از همه این ها محروم شود ، باز خداوند، او را به سختی جان کندن پاک گرداندواگر به ان نشد ، به عذاب قبر واگر به آن نشد ، هراس روز قیامت ، وگرنه به عذاب جهنم پاک خواهد شد.خداوند در معامله با بندگان ، همیشه طرف بندگان را گرفته و برای هر حسنه ای ، ده برابر پاداش مقرر داشته ؛ ولی مجازات گناه را یک به یک معین نموده و این غیر از چند برابر گردانیدن ثواب کارها در بعضی از زمان ها و مکان های خاص مثل شب قدر و یا مسجدالحرام و مسجد پیامبر ( صلوات الله علیه )و مشاهد مشرفه و امثال آن است .
برگرفته از کتاب : اسرار الصلوه حاج میرزا جواد آقا ملکی تبریزی


نقل قول




