«شطن» به معناى دور شدن است. بنابراين«شيطان» به معناى دور شده از خير است.
در مجمع البيان آمده: (الشيطان: العبيد من الخير) لفظ شيطان اسم خاص ابليس نیست، و به علت دورى از رحمت خدا، بر او كلمه شيطان اطلاق شده است.
اين واژه بر انسانها نيز به علت بد كار و دور از رحمت بودنشان اطلاق شده است.
در قرآن كريم درباره منافقين آمده است:
«و اذا لَقو الَّذين امَنوا قالوا امَنا و اذا خَلوا الى شَياطينهم قالوا انا مَعَكم انَّما مَعَكم انما نَحنُ مُستَهزون»
و هنگامی که (منافقين) اهل ايمان را ملاقات كنند، گويند: ايمان آوردیم. و وقتی با شياطين و دوستان خود خلوت كنند، گويند: ما با شما هستيم. ما مسلمانان را مسخره کردیم!
(سوره بقره، آيه 14)
و در آيه شريفه زیر، انس و جن، هر دو را شامل است، چنانكه مى فرمايد:
«و كَذلك جَعَلنا لِكُل نَبىّ عَدوا شَياطين الاِنس و الجِن...»
(و بدين گونه براى هر پيامبرى دشمنى از شيطانهاى انس و جن برگماشتيم )
(سوره انعام، آيه 112)
ولى واژه شيطان به صيغه مفرد، در قرآن كريم، فقط بر ابلیس اطلاق شده است. در قرآن، از هفتاد مورد كه به صورت مفرد آمده، هيچ يك برای غير ابلیس نیست.
برگرفته از کتاب نگاهى به قرآن، تالیف سيد على اكبر قرشى


نقل قول
