کمک کردن والدین به فرزندان امری نیکو است که می تواند در زمینه مادی، معنوی و حتی مشاوره و راهنمایی در زندگی و یا انتقال تجربیات باشد:
خداوند متعال در سوره مائدة آیه 2 می فرماید:
«وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى»
«و در نيكوكارى و پرهيزگارى با يكديگر همكارى كنيد» (ترجمه فولادوند)
لذا فرزندان باید توجه داشته باشند که قدر این نعمت بزرگ را بدانند و در پی تشکر و قدردانی برآمده و هر کمک و راهنمایی را دخالت در زندگی ندانند.
البته این کمک کردن نباید اهرمی باشد برای منت گذاشتن، سوء استفاده کردن و یا دخالت های نا بجا در زندگی فرزندان و الا اگر موجب از بین رفتن عزت نفس فرزند و یا دخالت های نابجا و منت گذاشتن ها باشد فرزندان باید حفظ ثبات و گرمی و صمیمیت روابط میان خود و همسر و فرزندانشون را در درجه اول اهمیت قرار داده و با بی توجهی به حرف و حدیثها و راهنماییهاشون و در صورت لزوم با دلایل مختلف البته با مهربانی و حفظ احترام از پذیرفتن آنها خود داری کنند.