╬✿╬ فرياد بي صدا؛ غصه پر درد سالهاي دور مردمان سردشت ╬✿╬
نويد شاهد: \"نمي داني شيميايي چيست؟به فرياد بي صدا مي ماند، همه چيز آرام به نظر آمد.
همه سالم بوديم، اما بوي كشنده خردل چند دقيقه بعد پسر نه ماه و شوهرم را از من گرفت.
به گزارش خبرنگار نويد شاهد، هميشه وقتي كه كتاب هاي تاريخ فاجعه شيميايي سردشت را ورق مي زدم يا اينكه در نمايشگاه هاي عكس جانبازان شيميايي شركت مي كردم، عكس هاي كودكان مظلوم سردشتي كه بي گناه قرباني قساوت غرب و بعثي ها شدند، مرا متأثر مي كرد و تصاوير آنان در تمامي لحظات زندگي من همراهم بود.
بسيار به دنبال صاحبان اين عكس ها گشتم تا اينكه با \"مهري ملك تاري\"، يكي از قربانيان اين فاجعه گفت و گو كردم و شرح اين حادثه را از زبانش شنيدم.
اين مصاحبه را به عنوان يكي از زيباترين مصاحبه با جانبازان شيميايي در دفتر خاطراتم نگاه مي دارم كه تمام لحظاتش پر بود از عشق و ايمان...
مي گويند هفت عدد خوش يمني است ، هفت اثر باستاني ، هفت آسمان و... اما 7 تير 1366 سردشت جور ديگري بود، آن روز فاجعه اي انساني را صدام و بعثي ها رقم زدند و چهره ي شيطاني خود را بار ديگر به وحشيانه ترين شيوه نشان دادند.
عصر آن روز، نفس سردشت به شماره افتاد.
آن روز هر چه پاكي بود از آسمان اين شهر زيبا رخت بست و گازهاي شيميايي راه چشم ها ، سينه ها و ريه هاي مردم را ناجوانمردانه پيمودند.
شيطان از پشت پرده ي حقوق بشر جهاني بيرون آمد و گلوي نوزاد نورسي را كه تازه به آغوش دنيا آمده بود فشرد و مادري را كه براي تنها نوزادي كه چندين سال براي آمدنش دعا كرده و انتظار آمدنش را مي كشيد و پدري را كه بيرون آمده بود تا براي نان شب خانواده اش رنج روزگار را تحمل كند و شادي براي خانواده اش هديه ببرد مسموم و مصدوم كرد.
آن روز سينه ها ، چشم ها و ريه ها از سوزش دردي نا آشنا مي سوخت و پوست ها تاول زده بر بدن ها نخ نمايي مي كردند و امروز دردها بيشتر و رنج هاي آن روز افزون تر.
نقل قول
