╣◄*►╣ تاریخ جنگ های صدر اسلام در زمان پیامبر ╣◄*►╣

[izadi78]

جنگ های اسلام در زمان پیامبر
منبع این مطالب کتاب 14 اختر تابناک می باشد











غزوه بدر

در سال دوم هجرت جنگ بدر پیش آمد. در این جنگ نابرابر تعداد لشکر دشمن ۹۵۰ نفر بود با آمادگى رزمى ، امّا عده مسلمانان فقط ۳۱۳ نفر بود. مسلمانان با نیروى ایمان و با فداکارى کامل جنگیدند و در مدتى کوتاه دشمنان خود را شکست دادند. کفار با ۷۰ کشته و ۷۰ اسیر و بر جاى گذاشتن غنائم جنگى بسیار فرار کردند و دشمن سرسخت اسلام ابوجهل نیز در این جنگ کشته شد. این پیروزى سر فصل پیروزیهاى دیگر شد.

جنگ احد

یک سال بعد از جنگ بدر، دشمنان اسلام با تجهیزاتى سه برابر جنگ بدر به قصدانتقام به سوى مدینه حرکت کردند. پیامبر (ص ) با یاران مشورت کرد و در نتیجه قرارشد در کناره کوه احد صف آرایى کنند. در آغاز جنگ ، مسلمانان – با عده کم ولى با نیروىایمان زیاد – پیروز شدند، ولى بخاطر آنکه محافظان دره اى که در پشت بود، سنگر رابه طمع غنیمت هاى جنگى ترک کردند، شکستى بر لشکریان اسلام وارد شد و عده اى ازجمله حمزه عموى دلاور پیامبر (ص ) کشته شدند ولى بر اثر فداکاریهاى على (ع ) که زخم بسیار برداشته بود و دیگر دلاوران و شیوه تازه اى که پیامبر در جنگ احد بکاربست ، دیگر بار مسلمانان گرد آمدند و به تعقیب دشمن زبون شده پرداختند و سرانجاماین جنگ به پیروزى انجامید.

غزوه خندق (یا احزاب )

جمعى از یهودیان از جمله قبیله ((نبى نضیر)) در مدینه بسر مى بردند. پیامبر (ص ) در ابتداى کار یا آنان پیمان دوستى و همکارى بست ولى اینان همیشه با نفاق و دورویى در صدد بودند که ضربت خود را بر اسلام وارد کنند. پیامبر مکرم (ص ) با همه راءفت و رحمت در برابر نفاق و توطئه ، گذشت نمى فرمود و منافق را تنبیه مى کرد.
طایفه بنى نضیر وقتى در مدینه نقش هاى خود را نقش بر آب دیدند با مشرکان مکه و چند طایفه دیگر همدست شدند و در سال پنجم هجرت ، سپاه عظیمى که شامل ده هزار نفر مرد شمشیر زن بود به فرماندهى ابوسفیان به قصد ریشه کن کردن اسلام به مدینه حمله کردند. زمان آزمایش ‍ و فداکارى بود. مسلمانان با مشورت سلمان فارسى و پذیرش پیامبر مکرم (ص ) خندقى در اطراف مدینه کندند. دشمن به مدینه آمد. یکباره با خندقى وسیع روبرو شد. یهودیان ((بنى قریظه )) مانند دیگر یهودیان بناى خیانت و نفاق گذاشتند. لحظه هاى سخت و بحرانى در پیش بود.
پیامبر مکرم (ص ) با طرحهاى جالب جنگى صفوف دشمن را آشفته ساخت . عمرو بن عبدود، سردار کم نظیر مکه در جنگ تن به تن با على (ع ) کشته شد. با ضربتى که از عبادت جن و انس بیشتر ارزش داشت ضربتى کارى و مؤ ثر. دشمن به وحشت افتاد. بدبینى بین مهاجمان و یهودیان کمى آذوقه – تند بادهاى شدید شبانه – خستگى زیاد – همه و همه باعث شد که پیروزى نصیب لشکر اسلام گردد و لشکریان کفر به سوى مکه فرار کنند.

جنگ خیبر

خیبر یا بهتر بگوییم وادى خیبر هفت دژ بود در سرزمین حاصلخیزى در شمال مدینه به فاصله سى و دو فرسنگ که پناهگاه مهم یهودیان بود. یهودیان بیش از از پیش توطئه مى کردند و مزاحم مسلمانان بودند. پیامبر اسلام تصمیم گرفت این افراد مناطق را سر جاى خود بنشاند و شر آنها را دفع کند. بدین جهت دستور فرمود مسلمانان براى فتح خیبر عازم آن دیار شوند. پس از تلاش و مقاومت بسیار این سنگرها – یکى پس از دیگرى – فتح شد. پس از فتح دژهاى خیبر یهودیانى که در قریه ((فدک )) در ۱۴۰ کیلومترى مدینه مى زیستند – بدون جنگ و مقاومت تسلیم شدند و سرپرستى پیامبر (ص ) را بر خود پذیرفتند. برابر قوانین اسلام جاهایى که بدون جنگ تسلیم مى شوند مخصوص پیامبر است . این قریه را رسول مکرم (ص ) به دخترش فاطمه زهرا (ع ) بخشید که ماجراى غصب آن تا زمان عبدالعزیز در تاریخ ثبت است و ما در زندگینامه فاطمه زهرا (ع ) از آن سخن مى گوییم .


فتح مکه

در سال هشتم هجرت جریانى پیش آمد که پیمان شکنى قریش را ثابت مى نمود. بدین جهت پیامبر مکرم (ص ) تصمیم گرفت مکه را فتح کند و آنرا از ناپاکى بتها و بت پرستها پاک سازد. بنابراین با رعایت اصل غافلگیرى ، بى آنکه لحظه فرمان حرکت و مسیر و مقصد حرکت براى کسى روشن باشد، پیامبر (ص ) روز دهم ماه رمضان ، فرمان حرکت صادر فرمود. ده هزار سرباز مسلمان به حرکت آغاز کرد.
شهر مکه بدون مقاومت تسلیم شد. پیامبر (ص ) و مسلمانان وارد زادگاه پیامبر شدند. بتها درهم شکسته شد و اسلام به پیروزى بزرگى نائل آمد.
در این فتح ، پیامبر (ص ) که اختیار کامل داشت و مى توانست از دشمنان سرسخت دیرین خود انتقام بگیرد همه را مورد عفو و رحمت قرار داد و به تمام جهان ثابت کرد که هدف اسلام گسستن بندها اسارت و بندگى از دست و پاى افراد بشر است و فرا خواندن آنها به سوى ((اللّه )) و نیکى و پاکى و درستى . از این سال به بعد گروه گروه به اسلام روى آوردند و با احکام حیات بخش و انسان ساز آن آشنا شدند.
پس از فتح مکه غزوه حنین و غزوه طائف و غزوه تبوک و… اتفاق افتاد. در دو غزوه اول پیروزى با مسلمانان بود، امّا در غزوه تبوک ، اگر چه پیامبر (ص ) با دشمن روبرو نشد و نبردى نکرد، ولى یک سلسله بهره هاى معنوى و روانى – در این غزوه بسیار پر مشقت – عاید مسلمانان گردید. پیامبر (ص ) با این سفر پر رنج ، راه را براى فتح شام و روم هموار ساخت و شیوه جنگ با قدرتهاى بزرگ را به اصحاب وفادار خود آموخت .