عارف کیست؟ (تخصصی عرفان)

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عارف کیست؟
نمط نهم اشارات

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عارف كيست


در نمط نهم اشارات جناب شيخ گويد:

العرفان مبتد من تفريق و نفض و ترك و رفض ، ممعن فى جمع هو جمع صفات الحق للذات المريده بالصدق منته الى الواحد ثم وقوف

جناب خواجه در شرح آن گويد:

(( عارف هنگامى كه از خود بگذشت و به حق پيوست ، مى بيند هر قدرت در قدرتش مستغرق است قدرتى كه متعلق به جميع مقدورات است ، و هر علم در علمش مستغرق است علمى كه هيچ چيز از او پنهان نيست ، و هر اراده وى مستغرق است است اراده اى كه هيچ ممكن از او سرباز نمى زند. بلكه هر وجود و كمال وجود از او صادر است و از جانب وى فائض است . پس در اين هنگام حق تعالى بصرش ‍ مى گردد كه بدان مى بيند، و سمعش مى گردد كه بدان مى شنود، و قدرتش مى گردد كه بدان فاعل فعل است ، و علمش مى گردد كه بدان مى دند، و وجودش مى گردد كه بدان موجود است . پس عارف در اين هنگام به حقيقت متخلق به اخلاق الله مى شود ))

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

چون سلطان وجود در شهود عارف عارى از لباست اوهام مشهود گشت و ديد كه غيرتش ‍ غير در جهان نگذاشت لاجرم عين جمله اشياء شد، تعينات و كثرات را سرابى مى بيند و باطن (( و من الماء كل شى حى )) برايش ظهور مى كند كه آن حقيقت قاهر بر كل را در همه جا متجلى مى نگرد و نسبت اشيا را به او چون نسبت مقيد به مطلق و مشتق به مصدر مشاهده مى كند بلكه واقع را فوق اين اصطلاحات مى يابد.



اى بسا كه در اين اتصال به عالم قدس از اين عالم ذاهل شود و از آنچه كه در اين عالم است غافل گردد و از وى اخلال به تكاليف شرعى سرزند، كه به اين اخلال گناهكار نباشد، زيرا در اين حال غير مكلف است ، لذا صاحب غلبه عشق از خود آگاه نيست ، آنچه مست مى كند او را گناه نيست .


رشته تسبیحم ار بگسست معذورم بدار
دستم اند ساعد ساقی سیمین ساق بود

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

عارف در حال وصول كه مقام فناى ذات و صفات و افعال است در ذات و صفات و افعال حق تعالى متصف به اوصاف الله مى شود و چنانكه حق تعالى (( لا يسال عما يفعل )) است همچنين عارف و عبدالله هم (( لا يسال عما يفعل )) است فافهم

همه از دست شد و او شده است
انا انت و هو «هو» شده است

عاشقی کار شیر مردان است
سخره کوکان معبر نیست

اوفتادن در آتش سوزان
جز که در عهده سمندر نیست

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

قال اميرالمومنين عليه السلام :

العارف اذا خرج من الدنيا يجده السائق و الشهيد فى القيامه ، و لا رضوان الجنه فى الجنه ، و لا مالك النار،
قيل و اين يقعد العارف ؟

قال عليه السلام:
فى مقعد صدق عند مليك مقتدر


و لذت عارفان به مطالبه جمال حق است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
(( العارف شخصه مع الخلق و قلبه مع الله ))

[مولاتی یا فاطمه الزهرا(س)]

و نيز فرمود:

العارف امين ودائع الله ، و كنز اسراره و معدن نوره و دليل رحمته على خلقه و مطيه علومه و ميزان فصله وعدله ، قد غنى عن الخلق و المراد و الدنيا و لا مونس له سوى الله ، و لا نطق و لا اشاره و لا نفس الا بالله و من الله و مع الله فهو فى رياسه قدسه متردد، و من لطائف فضله اليه متزود و المعرفه اصل فرعه الايمان


و جناب شيخ در اشارات گويد:

و المنصرف بفكره الى قدس الجبروت مستديما لشروق نور الحق فى سره يحض باسم العارف


عارف به نور برهان صديقين بر و جه اتم مى بيند كه حق تعالى هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن است.

(( يا من دل على ذاته بذاته ))


و وجود در نزد عارف مساوق حق است و مجهول نيست و ماهيات را در منظر اعلى همانند سراب مى بيند كه (( يحسبه الظمان ما )) جناب امير عليه السلام فرمود:

العارف من عرف نفسه فاعتقها و نزهها عن كل ما يبعدها


منبع:شرح دفتر دل

[معمار]

چون سلطان وجود در شهود عارف عارى از لباست اوهام مشهود گشت و ديد كه غيرتش ‍ غير در جهان نگذاشت لاجرم عين جمله اشياء شد، تعينات و كثرات را سرابى مى بيند و باطن (( و من الماء كل شى حى )) برايش ظهور مى كند كه آن حقيقت قاهر بر كل را در همه جا متجلى مى نگرد و نسبت اشيا را به او چون نسبت مقيد به مطلق و مشتق به مصدر مشاهده مى كند بلكه واقع را فوق اين اصطلاحات مى يابد.

من فكر مي كنم اگر به زبان ساده تر می نوشتید, تا قابل فهم برای همگان باشد بهتر بود

عارف نشانه هایی دارد

-----------------
عارفان، در كوشش هستند تا رضايت حق را به دست آورند
----------------------
شبها را به ياد خدا لذت مى ‏برند، و در عبادت حق گاهى به نافله شب و زمانى به قرائت قرآن و تسبيح و استغفار و دعا و گريه و زارى از ترس خدا، در تكاپو هستند،
-----------------------
در سوره کهف آیه 28 آمده است که:
وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُريدُونَ وَجْهَهُ
با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مى‏ خوانند، و تنها رضاى او را مى ‏طلبند
و تعبير به" يريدون وجهه" (ذات او را مي طلبند) دليل بر این است که آنها در اعمالشان اخلاص دارند، ، حتى بخاطر بهشت و بخاطر ترس از دوزخ و مجازاتهايش بندگى خدا نمى ‏كنند و اين بالاترين درجه اطاعت و بندگى و عشق و ايمان به خدا است
-----------------------------
عارف ادعایی در عرفان خود ندارد
----------------------------------
روایت شده که :

من كان باللَّه اعرف كان من اللَّه اخوف.(گنج حكمت ، ص: 313)
هر كس نسبت به خدا عارف ‏تر باشد، از خدا بيشتر مى ‏ترسد.

----------------------------------

تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً(قصص 83)
اين سراى آخرت را (تنها) براى كسانى قرار مى ‏دهيم كه اراده برترى ‏جويى در زمين و فساد را ندارند

مطابق این آیه عارف قصد فساد و برتری جویی را ندارد