احسان و نیکی به مردم از جمله وسایلی است که نزدیکی به خدا را سرعت میبخشد، مانع نزول بلا و موجب برطرفشدن سختیها و مشکلات میشود، و از همه مهمتر محبوبیت در نزد خداوند متعال را که منشأ رحمتهای بیکران اوست به ارمغان میآورد.
حسن خلق و خوشرفتاری با مردم، تلاش در برآوردن نیازهای آنان، مشکلگشایی از آنها، انفاق و صدقه
، دادن قرض الحسنه و کمک مالی از نمونههای کامل احسان است.
از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام نقل شده است که خداوند تبارک و تعالی فرمود:« الخلق عیالی فاحبهم الی الطفهم بهم و اسعاهم فی حوائجهم» (بندگان من عیال ( اعضای خانواده) من هستند. پس محبوبترین مردم نزد من کسانی هستند که نسبت به سایرین مهربانتر باشند و در رفع حوائج آنها بیشتر بکوشند.»
حضرت علی علیه السلام فرمود:
«شما برای نیکوکاری و فرمانبرداری از خدا آفریده شده اید.»
امام حسین علیه السلام فرمود:
«هرکس گرفتاری و مشکل مؤمنی را برطرف کند و بار غمی را از دوشش بردارد خداوند گرفتاریها و مشکلات دنیا و آخرت او را برطرف خواهد کرد، و هر کس نیکی کند خداوند به او نیکی خواهد کرد؛ و خداوند نیکوکاران را دوست دارد.»