حالا دیگر چند سال است برنامه “ماه عسل” به یک عضو جدا نشدنی تلویزیون در ماه رمضان تبدیل شده است. برنامهای که موضوع اولیه آن دعوت از انسانهای معمولی اما خاص، نه تنها گرفت بلکه اکنون چه بسیار برنامههای دیگری که بر همین اساس ساخته میشوند. این برنامه سعی دارد با تلنگرهایی که از طریق مهمانان مختلف به مخاطب میزند، وجدان- شاید خفته ی- بیننده را بیدار کند. از آنجا که این برنامه در ماه مبارک رمضان پخش میشود، این موضوع بیشتر بر مردم بیشتر تأثیر میگذارد چراکه این ماه را به روزه داری و عبادت میپردازند و بیش از پیش به خدا نزدیک می شوند.
اگر چند برنامه دیگر شبیه «ماه عسل» داشتیم، غلبه بر بی بی سی و اذنابش در جنگ نرم، دور از دسترس نبود.
«ماه عسل» سرمایه اجتماعی را افزایش میدهد.
برنامه ماهعسل از آغاز پخش خود موافق و مخالفانی داشتهاست. اقبال عمومی نسبت به برنامه، تازگی سوژهها، نشاندادن افراد و اقشار دیدهنشده در تلویزیون، صراحت مجری برنامه و تأثیرگذاری در افکار عمومی از نکاتی است که موافقان به آن اشاره میکنند.(۱) مخالفان برنامه که بیشتر در فضای مجازی فعال هستند، از مواردی مانند غمانگیز بودن، دور بودن سوژههای برنامه از متن جامعه، انداختن مسئولیت مشکلات اجتماعی به گردن مردم به جای مسئولان و اجرای تصنعی و غیرواقعی مجری انتقاد میکنند.(۲)
البته به نظر نگارنده هر قسمت از برنامه ماه عسل تحلیل ویژه ای می طلبد و نمی توان تحلیلی عام از سی قسمت آن ارایه داد و در اینجا سعی دارم درباره قسمتی از این برنامه صحبت کنم:






نقل قول





