راز و رمز دلخوشی های کوچک
تو هم احساس می کنی دنیا سر سازگاری با تو ندارد؟ دلت حسابی از دنیا گرفته و نمی دانی چرا هیچ چیز این دنیا خوشحالت نمی کند؟ چند دقیقه ای را اینجا بگذران، شاید حال دلت خوب شد!
بشنو از نی چون حکایت می کند / از جدایی ها شکایت می کند
از نیســتان تا مرا ببــریده اند / از نفیرم مرد و زن نالیده اند
با خودم گفتم راستی چرا نوای نی این قدر محزون است؟! نوازنده اش هرچه هم سعی کند غم از نوای نی بیرون نمی رود! شاید غم نی از زمانی شروع شده که از نیستان بریده و جدا شده است. تا قبل از بریده شدنش اصلاً صدایی از نی بلند نمی شد. وقتی بریدنش، از درون خالی شد، تازگیاش را از دست داد و نوای غم انگیز از نهانخانه دلش بلند شد. هر کس هم که در نی بدمد، غم نی هویدا می شود و هر شنونده ای هم با آن هم نوا می شود. چون هر آنچه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند. چوپان در نی خود می دمد و تنهاییاش را فریاد می کند. اصلاً خود تنهایی غم دارد. نی تا وقتی همراه بقیه بود شاد و سرسبز بود، غم نداشت. جدایی از اصل و ریشه غم را در نهانخانه دل وارد می کند. بی ریشه که شد از درون خشک می شود و نوای غم سر می دهد. نی از حال خودش ناراضی است، پس نوای غم سر می دهد. نی از اصلش دور شده و برای رسیدن به حس رضایت باید به اصلش برگردد؛ حالا تو می دانی چرا غم داری؟ می دانی چرا نوای غم از نهان تو بلند شده است؟ چون دلت چیزهایی می خواهد که نداری. چون از آن جایی که باید باشی دور شدی؛ گاهی فکر می کنی چون به خواسته هایت نرسیدی غم داری، ولی این درست نیست. وقتی به اطرافت نگاه کنی می بینی آنهایی که به خیلی از خواسته هایشان نمی رسند، خود و بقیه را به خیلی چیزها می رسانند.
نقل قول
