آیا میدانید با گناهی که میکنید، چه بلایی دارید سر خودتان میآورید؟سه اثر ویرانگر گناه
قطعا نمیدانید که چنین میکنید وگرنه چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی!
اما میخواهم صورت شما به آتشی که به خرمن وجود خود میزنید نزدیک کنم تا شاید سوزی که به گونههایتان مینشنید، شما را به هراس آورده و خدا کند که خود را عقب کشید.
حضرت زینالعابدین علیه السلام میفرماید: «گناه»، سه خسارت سنگین به بار میآورد:
خسارت اول گناه، پوشاندن لباس ذلّت
اََلْبَسَتْنِی الْخَطَایَا ثَوْبَ مَذَلّتِی1
گناه انسان را در پیشگاه خداوند بسیار خوار، و بیارزش میکند. اگر این پستی و بیمقداری در وجود آدم بماند و با توبه، فرد به عزت و شخصیت انسانیاش بر نگردد، در قیامت، راه نجات بر روی او بسته خواهد بود.
سند این سخن، آیۀ نهم سورۀ مبارکۀ اعراف است که حق تعالی میفرماید: وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ... «خف»؛ یعنی سُبک، بیارزش و بیمقدار....
فَأُولئِكَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُم بِمَا كَانُوا بِآیَاتِنَا یَظْلِمُونَ. (همان).
اینها در قیامت میبینند که با گناه، تمام سرمایۀ وجودشان را تباه کرده و در زندگیشان چیزی که در میزان قیامت قابل وزن باشد تا بر آن پاداش داده شود، نمانده است.
وَ مَنْ خَفَّتْ مَوَازِینُهُ فَأُولئِكَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُم بِمَا كَانُوا بِآیَاتِنَا یَظْلِمُونَ.
یعنی خسران و تباهی اصل وجود؛ یعنی این قدر بیمقدار و بیارزش شدند که انگار از آنها چیزی نمانده که آن را به حساب بیاورند. اگر این گناهان ظاهر و آشکار هم باشد، در میان خانواده، جامعه و آشنایان، آبرویشان رفته و پیش چشم دیگران هم پست و بیمقدار و بیاعتبار میشوند.








نقل قول


