خلبانان نیروی هوایی ارتش در یكم مهرماه سال 1359 و دقیقا 12 ساعت بعد از تجاوز رسمی دشمن به خاك ایران نیروی هوایی با 200 فروند هواپیمای جنگنده و بمب افكن مراكز مهم دشمن مانند پایگاههای هوایی، پالایشگاههای مختلف، بنادر، پلها، مراكز تجمع نیروهای عراقی را مورد هدف قرار داد كه همین هدف قرار گرفتن پالایشگاهها باعث شد سوخت كافی به ادوات جنگی و زرهی جبهههای دشمن كه در حال پیشروی به سمت خاك ایران بودند نرسد و تانكها و نفربرها بدون حركت بمانند و جلو پیشروی سریعی كه داشتند گرفته شود بطوری كه تا حد زیادی باعث زمین گیر شدن نیروهای عراقی شد.
پس از حمله 140 فروندی هواپیماهای ایرانی و زمین گیر شدن نیروهای زرهی، تانكها و ادوات دشمن به خاطر كمبود سوخت رسانههای سراسر دنیا از این حمله نیروی هوایی ایران به مراكز حساس دشمن ابراز تعجب كردند؛ تا جایی كه كشور ایالات متحده آمریكا به این حركت خلبانان ایرانی افتخار كرد و میگفت هواپیماهایی كه این كار بزرگ را انجام دادهاند ساخت آمریكا بودهاند و خلبانان این هواپیماها نیز در كشور آمریكا آموزش دیدهاند، در صورتی كه ایمان، تعهد و وطن پرستی خلبانان بود كه این كار را انجام داد.