ویژه نامه ولادت امام حسن عسکری (ع){یازدهمین خورشید امامت}

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

یازدهمین خورشید امامت
ویژه نامه ولادت فرخنده امام حسن عسکری(ع)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

نمی از یم بیکران علم امام :


قال الإمامُ الْحَسَنِ الْعَسْكَري (علیه السلام):

لا يَعْرِفُ النِّعْمَةَ إلاَّ الشّاكِرُ، وَلا يَشْكُرُ النِّعْمَةَ إلاَّ الْعارِفُ.

امام حسن عسگری علیه السلام می فرمایند :

كسي قدر نعمتي را نمي داند مگر آن كه شكرگزار باشد

و كسي نمي تواند شكر نعمتي را انجام دهد مگر آن كه اهل معرفت باشد.

(بحارالأنوار، ج 75، ص 378)

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شعرها، از عاقبت به خیریِ خود می‌گویند

که یازدهمین عطر را بوییده‌اند؛ عطشناک و مشتاق.

زمین، امروز متبسم است و آسمان،

طرحی از نشانه‌های یک‌ریز،

از سوی فرشتگان مسرور دارد.

همه آراستگی‌ها، بر صفحه امروز باریده است.

چه تابناک می‌توان از مدایح امروز،

پیاله برگرفت و با مستانگی، تا آخرِ دنیا،

به عشق و شور و خلوص پرداخت.

مدینه، بار دیگر، در اندامی قُدسی ظاهر شده است؛

ایستاده بر درگاهِ صبح.

جماعت شاید نیز صف کشیده‌اند

پشت خانه رونق شکوفایی.

تولد چکامه‌های اردیبهشتی است.

مدینه، قلمرو روشن عشق است؛

بافتِ محکم دلدادگی.

چیزی به عشق نمانده است

با نام «حَسَن»، باب یازدهم کتاب امامت نگاشته می‌شود

و این، مژده‌ای است برای ما که چیزی به کلیّت روشنی نمانده است.

چیزی نمانده به سر زدنِ یگانه گوهر عشق و اتمام حجت.

از هم اکنون، دنیا چشمان پرفروغش را به انتظار می‌نشیند.

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شیعیان مژده كه از پرده برون یار آمد
عسكرى پورنقى مظهر دادار آمد

گشت از كان كرم گوهر پاكى ظاهر
ز صدف آن دُر تابنده به بازار آمد

شد تولد ز سلیل آن مه تابنده حق
سامره از قدمش جنت الانهار آمد

بهر مولود حسن پورنقى از دل عرش
تهنیت باد ز خلاق، جهاندار آمد

با صفات احدى كرد تجلى به جهان
نور چشم على و احمد مختار آمد

نام نیكوش حسن، خوى حسن، روى حسن
باب مهدى زمان كاشف الاسرار آمد

حامى دین محمد (ص) متولد گردید
عسكرى فخر زمن سرور و سالار آمد

فخر ملك دوسرا جان و دل اهل ولا
خسرو هادى عشر رحمت غفار آمد

گشت از مقدم وى باغ ولایت خرم
چون كه از گلشن دین آن گل بى خار آمد

خواست حق رحمت خود را برساند بر خلق
صورتى ساخت كه با سیرت دادار آمد

نور او نور خدا بود به عالم تابید
روى او شمع هُدى بود شب تار آمد

خُلق غفارى از او خُوى رحیمى ظاهر
مظهر ذات خدا آن گل گلزار آمد

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

فعالیتهای فرهنگی: ادبی ، صوتی و تصویری

	ویژه نامه ولادت فرخنده امام حسن عسکری (ع)*امام آینه و عشق*سال 95تا96
	ویژه نامه ولادت امام عسکری (ع)* یازدهمین چراغ روشن شد *سال95-94
	یک حَسَنُ از تبار ثارالله ♥ ویژه نامه ولادت امام عسکری (ع)سال(92-93)
	بحرکرامت *ویژه نامه ولادت باسعادت امام حسن عسکری (ع) * (سال 91)
	طلایه دارعبادت و عرفان*ویژهنامه ولادت امام حسن عسکری(ع)(سال 90)
	اشعارو پیامک های ولادت فرخنده امام حسن عسکری(ع)
	کلیپ های تصویری به مناسبت ولادت با سعادت امام حسن عسکری (ع)
	مولودی های ویژه میلاد با سعادت امام حسن عسکری (ع)
	گنجینه تصاویر ویژه ولادت فرخنده امام حسن عسکری (ع)
	آلبوم تصاویرولادت فرخنده امام حسن عسکری (ع)1400
	اشعار و پيامک هاي تبريک ميلادفرخنده امام حسن عسکري (ع)1401

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

مقالات و سایر مطالب مرتبط

	نقش امام حسن عسکری(ع)در هدایت علمی و فرهنگی جامعه
	شمه ای ازفضايل وسيره فردى امام حسن عسکری(ع)
	گزیده ای از احادیث امام حسن عسکری(علیه السلام)
	امام حسن عسكري (ع) از نگاه استاد مطهري (ره)
	سخنان تابناک امام حسن عسکری « علیه السلام »
	انوار تابناک امام حسن عسکری(ع) در آفاق جهان
	ابعاد هفتگانه فعاليتهای امام حسن عسكرى (ع)
	امام حسن عسکری علیه السلام اسوه پارسایی
	مروری بر زندگانی یازدهمین پیشوای شیعیان
	حکایاتی از کرامات امام حسن عسکری (ع)
	انتظارات امام حسن عسکری(ع) ازشیعیان
	آشنایی با یازدهمین خورشید آسمان امامت
	امام حسن عسگری محبوب قلوب شیعیان
	فضایل اخلاقی امام عسکری علیه السلام
	شاگردان و اصحاب امام حسن عسکری

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

آمدي و رودخانه هاي صداقت، از رد قدم هايت جاري شدند .
نگاهت، نور مي پاشيد، پنجره هاي بي شمار را .

آسمان، چرخي زد و آبي چشمانت را خيره ماند.
تو، يازدهمين ستاره منظومه عشقي.

کلامت، دل هاي کويري و جاهل را باران هدايت بود
و لب هاي متبرکت، نور را زمزمه مي کرد.

آمدي، تو يازدهمين چراغ پر فروغ ولايت باشي
روشنايي انديشه ات را هيچ خورشيدي تفسير نمي تواند.

تو آمدي و کوچه هاي مدينه را باران شکوفه پوشاند؛
آمدي و آيينه ها، به پابوسي ات، آب هاي جهان را به انعکاس برخاستند.

آمدي، تا امانت را به دست آخرين حجت بسپاري
زمين عدالت را دستان با کفايتت به بار نشاند.

حضورت، برکت افشان سفره هاي مهرورزي و راستي بود .
بال هايت، ميله هاي قفس را تجربه کردند،
تا ما پرواز را از خاطر نبريم وآسمان،
همچنان شکوه آزادي را به تصوير بنشيند.

نفس هايت مروج دين محمد بود؛ آن هنگام که
زمستان تفکر عباسي، جهان اسلام را قبضه کرده بود.

ايستادي تا امانت خداوند را به دست آخرين حجتش بسپاري.
کوران ستم را تاب آوردي؛

به پاسداري کرامت انسان؛
که سوره عشق، اين چنين تلاوت مي شود.
عزيزت مي داريم

به آفتاب مي انديشم که جهان،
قرن هاست انتظارش را تاب آورده است؛

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

شرقی ترین شکوفه های شکوه،دامن دامن از آسمان مدینه می‌بارید
و شاد باش فرشته‌های شکوفه پوش، نثار لحظه‌های
زرد رنگ و زنگار خورده زمین می‌شد.

شب برات بود و سپیده دم برکات. آفتاب از همه سوی
لحظه‌ها، طلوع می‌کرد تا زمانه به درک عمیق روشنایی برسد.

مدینه غرق در شادی بود و ربیع الثانی غوطه ور
در سروری ناگزیر. پروانه‌های شوق، پی در پی می‌آمدند
و شالی از پرواز بر دوش نسیم می‌افکندند.

درختها تا پرنده شدن قد می‌کشیدند
و لحظه‌های سرنوشت ساز، در شوق جوانه می‌زدند.

بوی خوش نسیم نیایش، سرتاسر جهان را غرق
در آهنگ شکوفایی کرده بود.ولایت سبز حضرت امیر علیه السلام
یک بار دیگر در تبسم معصومانه طفلی، تجلی کرده بود
و خنده‌های پی درپی «ابو محمد» تازه ترین
شعر مولا را می‌سرود

و سرشارترین اشتیاق به دریا پیوستن را به جریان در آورده بود.
جوّ مدینه، ابری ناپایدار بود و قلب ولایت
به قرصی مهتاب شبهای شیدایی بود.

مدینه، عطر آگین عطوفت و طراوت لطیف اطلسیها بود.
مدینه آبستن نور بود و «ابومحمد» می‌آمد
تا هویت هول انگیز شب صفتان را روشن کند.

«ابومحمد» می‌آمد تا تنفس خوش‌بویش،
جایگزین تعفن رایج حجاز شود.

"محمد کامرانی اقدام"

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

«ابومحمد» می‌آمد
تا تبسم را به انسان تعارف کند.

«ابومحمد» می‌آمد تا تردید در خاک خیال تاریخ ریشه ندوانَد
که روشنی اولین اصلِ حقیقی زیستن است.

«ابومحمد» می‌آمد تا «معتمدها» را
به تماشای فروپاشی شیطان و عصیان دعوت کند.

«ابومحمد» می‌آمد تا پشت میله‌های زندان را خم کند.
می‌آمد تا خمی به ابرو نیاورد.

می‌آمد تا تمام سیاه چالها را
در معرض تابش آفتاب سیمای خویش قرار دهد،

می‌آمد تا زنبقها در تاریک‌ترین لحظه‌ها برویند.
می‌آمد تا پشت میله‌های زندان را خم کند،

میله‌هایی که هیچ زمانی آسمان را درک نمی‌کنند
و چشمه را نمی‌فهمند.

«ابومحمد» می‌آمد تا حقارت به اوج تاریخ رسیده را خط بطلانی بکشد.
«ابومحمد» می‌آمد تا زمینه ساز طلوع فراگیر زندگی باشد.

از پشت پرده با خلق سخن می‌گفت
تا نقش پرده غیبت را بر ضمیر روشن دلان هوشیار، حک کند.

از پشت پرده با خلق سخن می‌گفت تا غربت خویش را بپوشاند
و زمینه ساز غیبت آخرین حجت خداوندی باشد.

«ابومحمد» می‌آمد تا هزار توی دلهره و هراس را
با گامهای استوار خویش به لرزه درآورد.

می‌آمد تا تشنه‌ترین مدارهای مداوم را
اسیر جاذبه کهکشانی خویشتن سازد.

«ابومحمد» می‌آمد پا به پای ذوالفقار علی علیه السلام می‌رفت
شانه به شانه قافله سالار کربلا و می‌ماند پهلو به پهلوی فاطمه علیهاالسلام

همیشه پا در رکاب انتظار بود و چشم انتظار پا در رکابترین لحظه‌ها.
سینه‌اش موج خیز التهاب بود و شانه‌اش، تبعیدگاه زنجیرها،

آن قدر زلال بود که در حسرت تمام رودها جاری بود.
آن قدر آرام می‌شکست که قلبش بدون صدا ترک برمی‌داشت.

آن قدر ستاره بود که تمام شبها، رؤیایش را به خواب می‌دیدند
و آن قدر «محمد صلی الله علیه و آله» که «ابو محمد» شد.

"محمد کامرانی اقدام"

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

سحرگهان كه نسیم حیات چون دم عیسی
وزید صور صفت بر بساط پهنه خضرا

بشارت آمد از قدسیان به عالم امكان
كه فیض می‌رسد از مصدر عنایت یكتا

امیدها شود افزون غمین مباش زگردون
رسیده مژده بگوش دل از عوالم بالا

مه ربیع دوم بود و صبح عاشر آن مه
كه فصل دی همه خوش‌تر شد از ربیع مصفّا

حدیث مام و حسن نام و عسكری لقب آمد
قدم نهاد و سحرگه به ارض اقدس بطحا

حسن به حُسن شمایل حسن به حُسن خصائل
حسن به كلّ مسایل حسن به صورت و معنا

جمال وی همه احمد جلال وی همه حیدر
زخاندان ولایت گلی زگلشن طاها

شه سریر عدالت مه منیر امامت
امیر ملك ولایت ولیّ والی والا

به خاك برتری‌اش رو نهاده عالم و دانی
به راه رهبری‌اش سر نهاده اسفل و اعلا

پی هلاكت فرعونیان دهر چو موسی
خداش یار و معین و عصاش در ید بیضا

پسر به حضرت هادی پدر به مهدی قائم
امام عسكری آن حجت خدای تعالی

بگو به آن ارنی گوی طور حسن كه اینك
به طور خطّه بطحا نگر به گاه تجلّی

ز صلب این به وجود آید آن كه بعد ظهورش
امید نوح و خلیل است و مقتدای مسیحا

همان كه عالم سازد زعدل و داد چو گلشن
ز بعد آنكه جهان را گرفته ظلم سراپا

همان كه نصر من الله نقش بر علم او
همان كه تیغ دو دم باشدش به دست توانا

خوشا زمان ظهورش كه جان خسته چو (واصل)
نثار خاك قدومش كنم ز راه تولاّ