شعر مردان بی ادعا

[حسنعلی ابراهیمی سعید]

#مردان_بی_ادعا

کجایند یاران همسنگرم
مریدان روح خدا رهبرم

کجایند مردان بی ادعا
سفیران جنت درین جبهه ها

کجایند مردان جنگ ونبرد
یلان ژیان وجوانان مرد

جوان مردمان سر افراز جنگ
چو کوه استواران همچون پلنگ

کجا شد نیاز شبانگاهشان
نماز شب وآه جانکاهشان

کجا شد دل ساده بی ریا
دل صاف وصادق بدور از ریا

کجایند آنان که خوش غیرتند
محافظ به ناموس این ملتند

کجایند مردان جنگ والم
ستم دیدگان مبارز ستم

کجایند مردان ایثار جان
جوان دلیر جواهر نشان

کجارفته آن همسفرهای من
کجایند رفیقان من وای من

به آنها من خسته خو کرده ام
من آنجا می ای درسبو کرده ام

به همصحبتی آبرو کرده ام
چه شبها که من گفتگو کرده ام

به یاران بگویید رمز شبم
روایت گر جنگ چون زینبم

کجایند یوسف نشانان مان
که غم کرده در قهر زندانمان

نگویید رفتند ومامانده ایم
درین روزگاران وا مانده ایم

نگویید سر مست رفتند وشاد
نگو جان من خانت آباد باد

اگر رفته اند من کجا مانده ام
درین کنج زندان چرا مانده ام

پس آن عهد وپیمان کجا رفته بود
مرام رفیقان کجا رفته بود

همانجا که در کنج سنگر شدیم
بگفتیم یارب چو پرپر شدیم

اگر رفتنی هست با سر رویم
الهی فدایی رهبر رویم

چه شد رفتی ومانده ام یارمن
نپرسیده ای حال واحوال من

در اینجا نفسها کم آورده ام
غم و آه وصد ماتم آورده ام

چرا مانده ام تا سیاحت کنم
به خوی بد بعد عادت کنم

نگفتید ماندم رهم گم شود
سفیری زجنگم تظلم شود

بیا تا ببینی چه ها کرده ایم
شما رفته ما ادعا کرده ایم

نشان شما ما یدک میکشیم
مرام شما صد به یک میکشیم

شما ها تجارت زجان کرده اید
عروجی به هفت آسمان کرده اید

بیا تا ببینی رفیقان من
که بر باد شد دین و ایمان من

بیا تا ببینی رفیق زرنگ
چه وا رفته اند قهرمانان جنگ

چه شد آن رفیقان بی ادعا
که ماندند مردان نام وریا

چه شد آن صداقت چه شد آن صفا
چه شد بانک تکبیر در جبهه ها

چه شد غیرت مرذمان بسیج
سبک بال وسر زندگان بسیج

بپندارمان جنگ پایان شده
همه کارمان خوب سامان شده

یکی رهسپار تجارت شدیم
یکی هم طلبکار ملت شدیم

یکی هم پشیمان ز ایثار گشت
یکی هم به عزلت گرفتار گشت

بخواب زمستان چه راحت شدیم
به رؤیای شیرین بد عادت شدیم

چو بیدار گشتیم تاراج بود
بلوتوث وماهواره امواج بود

نبردی به فرهنگ وناموس بود
صدایی که آهنگ ناقوس بود

ایا زلف برباد شرمی نما
بیاد آر مردان بی ادعا

شهیدان زغیرت خدایی شدند
به زینب قسم کربلایی شدند

یکی با ولایت سر جنگ داشت
ندانسته بودیم صد رنگ داشت

یکی دم زمهدی زند زین نمط
تحجر مآب است و زالو صفت

ریا است و تزویر آدابشان
عبور از ولایت بود خوابشان

قسم بر رفیقان شب زنده دار
به آن قهرمانان آن روزگار

مرام شهیدان رعایت کنیم
که با خونمان باز بیعت کنیم

بیاد شهیدان رفاقت کنیم
بیایید غسل شهادت کنیم

چو مالک که مولای اورا علیست
شهادت که آقام سید علیست


مطالب کانال را نشر دهید👇
@kohnesrbazaniran