دو بال سبز
شبی که دست دلش را به آسمان می داد
کبوترانه شدن را به ما نشان می داد
ترانه های دلش را به ذکر یا عباس
شبانه زمزمه می کرد و بعد، جان می داد
دو بال سبز پریدن گرفته بود آن شب
که دست خاکی خود را از این جهان می داد
و شعله های عطشناک و سوز قلبش را
در التهاب رسیدن چه بی امان می داد
و ذکر سبز اباالفضل را به لب ها داشت
شبی که دست دلش را به آسمان می داد
طیبه نداف





نقل قول
