با وجود ضمانت خدا نگرانی چرا ؟
قال الله تعالى فى کتابه :
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِی الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا وَیَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا کلٌّ فِی کتَابٍ مُّبِینٍ 1 ؛
هیچ جنبنده ای در روی زمین نیست ،
جز آنکه روزی او بر عهده خداست ،
، وموضع و مکانش را می داند ،
زیرا همه در کتاب مبین آمده است.
تزلزل و دلهره یا مرض روحى :
اضطراب و نگرانى ، یکى از امراض روحى و بیمارى هاى روانى است و آثار زشت و نتایج سوئى در بردارد و در اعمال و کردار انسان فوق العاده اثر مى گذارد و اگر از حد معمول و متعارف بیشتر گردد، حیات و زندگانى دنیا را بر آدمى تنگ و ناگوار مى سازد و اى بسا عمر انسان را قطع نموده و به دیار عدم و نیستى مى فرستد.
هنگامى که از سبب و انگیزه آن تفحص و جستجو مى کنیم ، آگاه مى شویم که اکثر نگرانى و ناراحتى مردم و اختلال و تشویش افکار بشر، از جهت تأمین معاش خود و خانواده و چگونگى کسب و تحصیل رزق و روزى و کیفیّت دلگرمى و خاطرجمعى از ناحیه روزى مى باشد. و لذا پیغمبر اکرم (صلى الله علیه و آله و سلم ) فرمود: انسان وقتى که خوراک خود را به دست آورد، آن موقع نفسش ثابت و استوار مى گردد. 2
و مضمون همین حدیث را امام باقر (علیه السلام ) از سلمان محمدى نیز نقل کرده و فرموده است که آن جناب گفت :
بى شک اگر انسان طعام و غذا نداشته باشد (که نفس بر آن تکیه و اتکاء کند) هر آینه صاحب خود را به تزلزل و دلهره وامى دارد و او را به اندیشه هاى پریشان و ناراحت کننده دچار و گرفتار مى سازد و هنگامى که معیشت خویش را یافته و به دست آورد، آن وقت نفس و روانش قرار و آرام مى گیرد.3
و باز براى همین جهت حضرت رضا (علیه السلام ) مى فرمود:
انسان زمانى که طعام و قوت یک سال خود را تهیه و آماده ساخت و آن را وارد خانه خود نمود، پشتش سبک شده و راحت مى گردد و مى فرمود: رسم و روش امام باقر و امام صادق (علیه السلام ) این بود:
مادامى که غذا و خوراک یک سالشان را تاءمین نمى کردند، ملک و زمین و مستغلات نمى خریدند. 4
گروهى از مردم در این جهان هستند که جز از کسب معاش ، اندوهى ندارند و همه غم و همشان ،
به دست آوردن روزى خودشان مى باشد و شب و روز مغزشان را در پیرامون همین موضوع به کار انداخته و در اطراف و جوانب و چگونگى آن به فعالیت وامى دارند و عمر عزیز و گرانمایه خودشان را در این راه صرف مى نمایند.
از این جهت هنگامى که عایدات و درآمدشان کم شده و یا به کلى قطع مى شود، فوق العاده مضطرب و ناراحت گشته و تکان مى خورند و براى جبران آشفتگى و بى قرارى و برطرف ساختن تزلزل و دلهره خودشان ،
با عناوین مختلف ؛ داد و بیداد کرده و سر و صدا راه مى اندازند و به کارهایى اقدام مى کنند و اعمالى را به وجود مى آورند که پس از کوشش و جدیت بسیار در مدت طولانى نمى توانند خطا و اشتباهات خویش را جبران نمایند.
نقل قول
