چکیده عشق ...

[فاطمی*خادمه یوسف زهرا(س)*]

بسیج عطری است آسمانی که از جوانه‏های تراوش می‏شود و پایگاهی است برای مُشت‏های گره شده.
بسیج حنجره‏ای است سوزان بر ای سرودن حماسه‏های سترگ و خورشیدی است تابناک برای شب‏های سرد و تاریک و وحشت‏زا.
بسیج سپاهی است مسلّح به ایمان و مجهّز به عشق و ریسمانی است برای بالا رفتن از شانه‏های خیس آسمان.
بسیج لشگر حسین مظلوم است در روز عاشورا و رگبار اللّه‏ اکبر و فریاد تکبیرها.
بسیج میعادگاهی است برای کبوتران سرخ دلی که دل‏هایشان برای پرواز در اوج می‏تپد و بسیجی همان کبوتر سرخ دل است.
بسیجی چکیده عشق است و نماد غیرت. سمبل تعصب است و پاسدار مکتب.
بسیجیان، سرو قامتانی هستند که سرو در توصیف عظمتشان خمید و دریادلانی که دریا برای تفهیم وسعتشان خشکید. پروانه صفتانی که شمع از سوز و جمالشان آب شد، غیرتمندانی که کوه از هیبت غیرتشان فرو ریخت و طلایه‏دارانی که حق در سیمایشان متجلّی است.
چه خالصانه جان در کف می‏نهند و چه عاشقانه زندگی را در طبق اخلاص.
مگر جز این است که همه رنگ‏ها، در حضور سبز و عشق سرخ و رویِ سفید و نگاه آبی بسیجی خود را می‏بازد و همه فریادها از هیبت نام بسیج، در گلو خشک می‏شوند؟!
مگر جز این است که: «سر مردان حق‏گو پیش غیر و آشنا بالاست».
بسیج! همه مظلومان ایران با نام تو آشنایند و همه مردم این مرز و بوم وام‏دار تواند.
تو دریای خروشانی از قدرتی، بخروش که پناه مستضعفانی و امید محرومان!
تو پایه‏های استوار سرزمین پهناورمان هستی، برپا باش که تو تکیه‏گاه شانه‏های خسته مظلومانی! تو همان «بسیجیده رزم با ترجمانِ» فردوسی و «نبرد آزمای ایران سپاهِ» نظامی هستی و ما همه تلاش‏هایت را در راه عمران، آبادی، امنیت و آزادی کشور اسلامی‏مان به قدمت هزاران بهار، ارج می‏نهیم، که این همه شکوه و عظمت و این همه مردانگی و غیرت را چگونه ببینیم و چگونه پاس نداریم، ای بسیجی سلحشور!
تو سینه‏ای وسیع‏تر از اقیانوس داری. شانه‏های سترگت تابِ تحمّل تمامِ مظلومیت‏های تاریخ و محرومیت‏هایِ مظلومانه را دارد. در صنوبرِ قلبت هر لحظه جوانه‏های ایمان می‏شکفد و در تاریخِ توفان‏خیز سرزمینمان هر لحظه شکوه شان حماسه می‏آفریند. تو فاتحِ دروازه‏های حقیقت و فاطر کاخ‏های خیالی هستی.
و هرگز فراموش نمی‏کنیم که چگونه با دست توانا و پای پویای تو به اوج رسیدیم.
و هرگز فراموش نمی‏کنیم ایستادن بدون سپرت را در برابر دنیای دونِ استکبار.
ما و همه مظلومانِ میهن همیشه یاور توایم ای پایمرد صحنه‏های ستُرگ، ای بسیجی!

[محمدی]

یا علی ! باز از خدا دستی به همراه بسیج /// جاودان کن در جهان این جلوه و جاه بسیج

یا علی ! خون حسینت کی رود از یادها /// گو ببیند زینب این غوغای خونخواه بسیج

تا علمدارش گشاید بال شاهین عَلَم /// می دهد فرمان حسینت کو بود شاه بسیج

می زداید دود آه خیمه های سوخته /// خیمه و خرگاه زد در کربلا آه بسیج

کوردل بودند اهل کوفه و بیعت شکن /// قوم سلمان است این قوم دل آگاه بسیج

غرش ای شیر خدا ببر و پلنگ خفته را /// تا شود صدامیان ، خرگوش و روباه بسیج

لشکر اسلام شد چون سیل و توفان در خروش /// کفر اگر خود کوه باشد می شود کاه بسیج

روز کین و انتقام است از گروه حرمله /// چند باشد داغ اصغر زجر جانکاه بسیج

رهبر از « نصر من الله » داد فرمان جهاد /// تا رسد « فتح قریب » از نصرت الله بسیج

رغبت و شوق شهادت خرمنی انباشته است /// حاش لله نیست یک جو ، هرگز اکراه بسیج

کربلا تشنه است و بر سقای خود چشم انتظار /// طلعت ماه بنی هاشم بود ماه بسیج

سر به درگاه خدا می ساید این جهد و جهاد /// «شهریارا » تا بسایی سر به درگاه بسیج

-------------------------------------------

این شعر را در تاریخ 27 شهریور ، و در روزی که به نام شهریار قرار داده شده وارد نمودم، روحش شاد.