وقتی خدا مشّاطهگری میکند
وقتی خدا مشّاطهگری میکند
از رهگذر دقت و تدبر در مجموع عالم هستی، ذهن آدمی به این نکته رهنمون میشود که مظاهر لطف خدا بر قهر حضرتش غلبه دارد. اگر در مسیر هدایت انسان، دشمنی پلید و ایمانبرانداز چون شیطان به کمین، و دشمنتر از شیطان، نفس اماره، به رهزنی او نشسته است، در مقابل، اما خداوند رسولانی ظاهری و باطنی را به یاری فرزندان آدم فرستاده است: پیامبران، عقل و فطرت.
اگر جهنم، درکات و ابواب هفتگانهاش، مظهر قهر خداست، بهشت، درجات و ابواب هشتگانهاش، مظهر لطف اوست. این لطف بیمنت خداست که در محاسبه روز حساب، بر کمیت کار خیر میافزاید: " مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا وَمَن جَاء بِالسَّیِّئَةِ فَلاَ یُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا وَهُمْ لاَ یُظْلَمُونَ(انعام/160)[ هر كس كار نیكى بیاورد، ده برابر آن [پاداش] خواهد داشت، و هر كس كار بدى بیاورد، جز مانند آن جزا نیابد و بر آنان ستم نرود].
نه فقط کمیت که کیفیت عمل نیز در آخرت زیادت مییابد: وَمَن یَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَّزِدْ لَهُ فِیهَا حُسْنًا(شوری/23)[هر کس نیکی به جای آورد، در ثوابش، بر نیکی او خواهیم افزود]، اشاره دارد بر افزایش کیفی کار خیر در آخرت.
لابد دیدهاید مشاطهگرهای پنجهطلا را که چگونه نقش میزنند بر چهره عروسان. چین و چروکهای زائد را میپیرایند و گونه، مژه و ابروان را پیرایه میبنند تا زشتیها و ناموزونیهای خطوط چهره دیده نشود بلکه حتی زیباتر جلوه کند. مطابق با این آیه، خدا هم مشاطهگری میکند از کار خیر انسانها.
در بعضى از تفاسیر از ابن عباس و یكى دیگر از مفسران نخستین بنام " سدى " نقل شده كه منظور از " اقتراف حسنة " در آیه شریفه مودت آل محمد (صلى اللّه علیه و آله و سلّم ) است .
نقل قول
